Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Σάββατο, 22 Ιανουαρίου 2022
Ντουµπρόβνικ (Ραγούσα) Το Ντουµπρόβνικ (Κροατικά: Dubrovnik, ιστορικά Ragusium) είναι µια πόλη 43.770 κατοίκων στην ∆αλµατία της Κροατίας. Για αιώνες ήταν µετά την Βενετία το σηµαντικότερο λιµάνι των Βενετών στην Αδριατική και σήµερα ένα δηµοφιλές τουριστικό κέντρο. Η πόλη διαθέτει δικό της αεροδρόµιο. Ιστορικές παραδόσεις αναφέρουν ότι η Ραγούζα (Ντουµπρόβνικ) ιδρύθηκε τον 7ο αιώνα µ.Χ. σε ένα βραχώδες νησί ονόµατι Λάους, που αποτέλεσε καταφύγιο για πρόσφυγες από την κοντινή πόλη Επίδαυρο. Πρόσφατα εµφανίστηκε µια άλλη θεωρία, βασισµένη σε νέες αρχαιολογικές ανασκαφές. Νέα ευρήµατα (µια Βυζαντινή βασιλική από τον 8ο αιώνα και τµήµατα των τειχών της πόλης) δεν συµφωνούν µε την παραδοσιακή θεωρία. Το µέγεθος της παλιάς βασιλικής δείχνει καθαρά ότι υπήρχε την εποχή εκείνη ένας αρκετά µεγάλος οικισµός. Στην επιστηµονική κοινότητα βρίσκει αυξανόµενη υποστήριξη η θεωρία ότι ο οικισµός χρονολογείται από την π.Χ. περίοδο. Αυτή η "Ελληνική θεωρία" ενισχύεται από πρόσφατα ευρήµατα πολυάριθµων Ελληνικών τεχνουργηµάτων σε ανασκαφές στο λιµάνι του Ντουµπρόβνικ. Επίσης γεωτρήσεις κάτω από τον κύριο δρόµο της πόλης έχουν αποκαλύψει φυσική άµµο, που έρχεται σε αντίθεση µε τη θεωρία του νησιού Λάους (Λάουζα). Ο ∆όκτωρ Αντουν Νίκετιτς, στο βιβλίο του "Ιστορία του Λιµανιού του Ντουµπρόβνικ", αναπτύσσει την θεωρία ότι το Ντουµπρόβνικ ιδρύθηκε από Έλληνες ναυτικούς. Ένα στοιχείο-κλειδί σε αυτή τη θεωρία είναι ότι τα πλοία την αρχαία εποχή ταξίδευαν περί τα 90 χιλιόµετρα την ηµέρα και χρειάζονταν µια αµµώδη ακτή για να τροφοδοτηθούν µε νερό. Το ιδεώδες σηµείο στάσης θα είχε πηγή γλυκού νερού κάπου κοντά. Το Ντουµπρόβνικ τα έχει και τα δύο και βρίσκεται σχεδόν στο µέσο µεταξύ των δύο γνωστών Ελληνικών αποικιών Μπούντβα και Κόρτσουλα σε µεταξύ τους απόσταση 176 χλµ. Μετά την πτώση του Οστρογοτθικού Βασιλείου η πόλη περιήλθε υπό την προστασία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Τους µεσαιωνικούς αιώνες είχε ένα πληθυσµό εκλατινισµένων Ιλλυριών. Μετά τις Σταυροφορίες πέρασε υπό την κυριαρχία της Βενετίας (1206-1358) που έδωσε στη ∆αλµατική πόλη τους θεσµούς της. Μεγάλη πυρκαγιά κατέστρεψε σχεδόν όλη την πόλη τη νύχτα της 16 Αυγούστου 1296. Με την Συνθήκη Ειρήνης του Ζαντάρ το 1358 η Ραγούζα εξασφάλισε σχετική ανεξαρτησία ως κράτος υποτελές του Βασιλείου της Ουγγαρίας. Από τον 14ο αιώνα µέχρι το 1808 η Ραγούζα ήταν αυτοδιοικούµενη, αν και από το 1440 ως το 1808 ήταν υποτελής στην Οθωµανική Αυτοκρατορία και πλήρωνε ετήσιο φόρο στο σουλτάνο της. Η ∆ηµοκρατία έφθασε στη µεγαλύτερη ακµή το 15ο και 16ο αιώνα, όταν η θαλασσοκρατορία της ανταγωνιζόταν εκείνη της ∆ηµοκρατίας της Βενετίας και άλλων Ιταλικών ναυτικών δηµοκρατιών. Για αιώνες η ∆ηµοκρατία της Ραγούζας ήταν σύµµαχος της Αγκόνας, της άλλης Αδριατικής ναυτικής ∆ηµοκρατίας, που ήταν ο κύριος ανταγωνιστής της Βενετίας για τον έλεγχο της Αδριατικής. Αυτή η συµµαχία επέτρεψε στις δύο πόλεις που βρίσκονται στις απέναντι πλευρές της Αδριατικής να αντισταθούν στις προσπάθειες των Βενετών να κάνουν την Αδριατική "Βενετική Θάλασσα". Η Αγκόνα και η Ραγούζα δηµιούργησαν ένα δρόµο εναλλακτικό εκείνου της Βενετίας (Βενετία Γερµανία - Αυστρία). Αυτός ο δρόµος ξεκινούσε από την Ανατολή, περνούσε από τη Ραγούζα και την Αγκόνα και µέσω της Φλωρεντίας κατέληγε στη Φλάνδρα. Η ∆ηµοκρατία της Ραγούζας συνέταξε δικούς της Νόµους από το 1272, µε κωδικοποίηση των Ρωµαϊκών και τοπικών εθίµων. Οι νόµοι περιελάµβαναν προδιαγραφές για τον πολεοδοµικό σχεδιασµό και κανονισµούς καραντίνας (για υγειονοµικούς λόγους). Μια ιατρική υπηρεσία ιδρύθηκε το 1301, ενώ το 1317 άνοιξε το πρώτο φαρµακείο, που ακόµη λειτουργεί. Ένα πτωχοκοµείο άνοιξε το 1347 και το πρώτο λοιµοκαθαρτήριο (Λαζαρέτο) ιδρύθηκε το 1377. Το δουλεµπόριο καταργήθηκε το 1418 και το 1432 άνοιξε ορφανοτροφείο. Το 1436 κατασκευάσθηκε ένα σύστηµα υδροδότησης 20 χλµ. Η πόλη διοικείτο από την τοπική αριστοκρατία (Λατινοδαλµατικής καταγωγής) µέσω δύο δηµοτικών συµβουλίων. Οπως ήταν σύνηθες την εποχή εκείνη, διατηρούσε ένα αυστηρό σύστηµα κοινωνικών τάξεων. Η δηµοκρατία κατάργησε το δουλεµπόριο στις αρχές του 15ου αιώνα και αξιολογούσε υψηλά την ελευθερία. Η πόλη ισορρόπησε µε επιτυχία την κυριαρχία της για αιώνες ανάµεσα στα συµφέροντα της Βενετίας και της Οθωµανικής Αυτοκρατορίας. Οι γλώσσες που µιλούσαν οι κάτοικοι ήταν η Ρωµανική ∆αλµατική και η Κροατική. Η δεύτερη άρχισε να αντικαθιστά τη ∆αλµατική σιγά σιγά από τον 11o αιώνα µεταξύ των απλών ανθρώπων που κατοικούσαν στην πόλη. Η Ιταλική και η Βενετσιάνικη έγιναν σηµαντικές γλώσσες για τον πολιτισµό και το εµπόριο στη ∆ηµοκρατία της Ραγούζας. Η Ιταλική γλώσσα αντικατέστησε τη Λατινική ως επίσηµη γλώσσα από το 1472 µέχρι το τέλος της ίδιας της δηµοκρατίας. Χάρις στην ειρηνική συνύπαρξη µε το Σλαβικό στοιχείο και στην επιρροή της Ιταλικής κουλτούρας κατά την Αναγέννηση, η Ραγούζα έγινε το λίκνο της Κροατικής λογοτεχνίας. Γέφυρα Franjo Tuđman
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.