Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Δευτέρα, 16 Σεπτεμβρίου 2019

Ειδική  έκθεση που επιμελήθηκε η "Στέγη της Ελληνικής Βιομηχανίας" του ΣΕΒ στο πλαίσιο του έργου "Έρευνα και εκπόνηση χάρτη διαδρομών σχέσεων Επιχειρήσεων - Δημόσιας Διοίκησης στα σημαντικότερα πεδία παροχής δημόσιων υπηρεσιών διοικητικής φύσης"

Η προσαρμογή των επιχειρήσεων στις απαιτήσεις συμμόρφωσης των ευρωπαϊκών προτύπων για την έκδοση πιστοποιητικών σήμανσης CE και η συστηματική διενέργεια των προβλεπόμενων από το νόμο ελέγχων για την ασφάλεια και ποιότητα των προϊόντων δομικών κατασκευών, πιστοποιούν την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και συμβάλουν στη βιωσιμότητα και την αναπτυξιακή προοπτική του κλάδου.

   Νέα Προσέγγιση για τη δημιουργία  ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντοςΕιδική Έκθεση:  Για τις διαδικασίες ελέγχου ασφάλειας προϊόντων δομικών κατασκευώνΑπρίλιος 2011 Μια πρωτοβουλία του                          Η παρούσα έκθεση τελεί υπό την αιγίδα του ΣΕΒ και υλοποιήθηκε από τη «Στέγη της Ελληνικής Βιομηχανίας» στη βάση έργου με τίτλο «Έρευνα και εκπόνηση χάρτη διαδρομών σχέσεων Επιχειρήσεων – ∆ημόσιας ∆ιοίκησης στα σημαντικότερα πεδία παροχής δημόσιων υπηρεσιών διοικητικής φύσης» το οποίο εντάσσεσαι στην Πράξη με τίτλο «∆ίκτυο Παρέμβασης για τη βελτίωση της ποιότητας των δημοσίων υπηρεσιών προς τις επιχειρήσεις»                  Ευρωπαϊκή Ένωση  Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Ταμείο                    Με τη συγχρηματοδότηση της Ελλάδας και της Ευρωπαϊκής Ένωσης  Περιεχόμενα 1ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΥΝΟΨΗ ..................................................................................................................52ΕΙ∆ΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ∆ΟΜΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝ ...........................................................................................................9 2.1 ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ .............................................................................................9 2.1.1 Ανάλυση διαδικασίας .................................................................................................9 2.1.2 ∆ιάγραμμα ροής........................................................................................................33 2.1.3 Εμπλεκόμενοι ............................................................................................................34 2.1.4 Νομικό Πλαίσιο .........................................................................................................34 2.1.5 Προβληματικές Περιοχές .........................................................................................37 2.2 ΕΚΤΙΜΗΣΗ ΡΥΘΜΙΣΤΙΚΟΥ ΚΟΣΤΟΥΣ ..........................................................................39 2.2.1 Κατηγορίες Ρυθμιστικού Κόστους ..........................................................................39 2.2.2 Ποσοτικοποίηση Ρυθμιστικού Κόστους ................................................................40 2.2.3 Αξιολόγηση και Βασικά Συμπεράσματα ................................................................45 2.3 ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ..............................................................................47 2.3.1 Προτάσεις Παρέμβασης ..........................................................................................47 2.3.2 Αναμενόμενα Αποτελέσματα ..................................................................................51 2.3.3 Πιθανές Πηγές Χρηματοδότησης ...........................................................................52 2.3.4 Επόμενες ενέργειες ..................................................................................................523ΝΕΑ ΠΡΟΣΕΓΓΙΣΗ ΓΙΑ ΤΗ ∆ΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΥΝΟΙΚΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ .......................................................................................................................54ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ .......................................................................................................................................56 1. Μεθοδολογία ανάδειξης ρυθμιστικών και διοικητικών εμποδίων ......................................57 2. Εργαστήριο στελεχών: Έλεγχος διάθεσης προϊόντων δομικών κατασκευών .................66 Για τον ΣΕΒ η επανεκκίνηση της ανάπτυξης επιβάλει την κατάργηση των εμποδίων που εγκλωβίζουν την επιχειρηματικότητα και στραγγαλίζουν το δυναμισμό των δημιουργικών δυνάμεων της οικονομίας και της κοινωνίας. Αυτό σημαίνει μικρό και ευέλικτο κράτος, ανοιχτές αγορές, σύγχρονη και αποτελεσματική δημόσια διοίκηση, ευέλικτη αγορά εργασίας, σταθερό και ανταγωνιστικό φορολογικό καθεστώς, ξεκάθαρους όρους χωροθέτησης και αδειοδότησης, ταχύτητα στην απονομή δικαιοσύνης, διαφάνεια και ελκυστικό πλαίσιο για επενδύσεις, αλλά και μία νέα εταιρική σχέση μεταξύ κράτους και επιχειρηματικότητας για την επίτευξη κοινών στόχων, σε πεδία με ορατή επίδραση στη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος. Στο πλαίσιο αυτό αναλάβαμε την πρωτοβουλία να καταγράψουμε σημαντικά εμπόδια που συναντούν οι επιχειρήσεις στην καθημερινή τους επαφή με τη δημόσια διοίκηση, να αναδείξουμε τις αρνητικές επιπτώσεις τους και να οργανώσουμε ένα ουσιαστικό διάλογο προκειμένου να εξευρεθούν εφικτές προτάσεις αντιμετώπισής τους. Μετά την πρόσφατη παρουσίαση των «30 πεδίων δράσης για τη δημιουργία φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος», προχωρήσαμε στην εκπόνηση ειδικών εκθέσεων για επιλεγμένα εμπόδια στην επιχειρηματικότητα και στην οργάνωση δημόσιων συναντήσεων ανοιχτού διαλόγου με εκπροσώπους όλων των εμπλεκομένων μερών, με στόχο την εξεύρεση, με συναινετικό τρόπο, των βέλτιστων προτάσεων άρσης των συγκεκριμένων εμποδίων. Το αποτέλεσμα της εργασίας αυτής αποτελεί την πρώτη δέσμη ολοκληρωμένων προτάσεων για αλλαγές που θα συμβάλλουν αποτελεσματικά στη βελτίωση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος, γι’ αυτό και πρέπει να υλοποιηθούν άμεσα. Τις προτάσεις αυτές υποβάλλουμε στη δημόσια διοίκηση και δεσμευόμαστε να στηρίξουμε την υλοποίηση τους με πρακτικό τρόπο. Ο ΣΕΒ θα δώσει συνέχεια στην προσπάθεια αυτή μέσα από τη σύσταση και λειτουργία ενός Παρατηρητηρίου ∆ιοικητικών Εμποδίων, το οποίο φιλοδοξούμε να αποτελέσει ένα μόνιμο μηχανισμό υποστήριξης του διαλόγου της επιχειρηματικής κοινότητας με τη δημόσια διοίκηση με σκοπό την προώθηση της ανάπτυξης, μέσα από την κατάργηση των διοικητικών εμποδίων που αντιμετωπίζει η επιχειρηματικότητα στην χώρα μας.∆ημήτρης ∆ασκαλόπουλος 1ΕΙΣΑΓΩΓΗ – ΣΥΝΟΨΗ1.1Το γενικό πλαίσιοΗ επανεκκίνηση της ανάπτυξης προϋποθέτει την κατάργηση των εμποδίων που λειτουργούν ως αντικίνητρα στην βελτίωση της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της οικονομίας. Στο πλαίσιο αυτό ο ΣΕΒ, με χρηματοδότηση από το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα ∆ιοικητική Μεταρρύθμιση, ανέλαβε την πρωτοβουλία να υλοποιήσει ένα σημαντικό έργο με θέμα «Έρευνα και εκπόνηση χάρτη διαδρομών σχέσεων Επιχειρήσεων – ∆ημόσιας ∆ιοίκησης στα σημαντικότερα πεδία παροχής δημόσιων υπηρεσιών διοικητικής φύσης». Στόχος του έργου είναι ο εντοπισμός των βασικών προβλημάτων και εμποδίων που διέπουν τη σχέση επιχείρησης και δημόσιας διοίκησης, η εκτίμηση του συνεπαγόμενου ρυθμιστικού κόστους τόσο για την επιχείρηση όσο και για τη δημόσια διοίκηση και η διατύπωση συγκεκριμένων προτάσεων για την αντιμετώπισή τους. Το έργο αυτό έρχεται να συνεχίσει την πρωτοβουλία του ΣΕΒ για τον εντοπισμό των «30 πεδίων δράσης για τη δημιουργία φιλικού επιχειρηματικού περιβάλλοντος» και να αναζητήσει με επιστημονικό και τεκμηριωμένο τρόπο (βλέπε σελ 54-65 στο Παράρτημα για την αναλυτική παρουσίαση της μεθοδολογίας που ακολουθήθηκε) τις πηγές προβλημάτων με τη δημόσια διοίκηση. Στο πλαίσιο του έργου συντάχθηκαν ειδικές Εκθέσεις, προκειμένου να αναδειχτούν οι επιπτώσεις συγκεκριμένων γραφειοκρατικών εμποδίων σε επιλεγμένους κλάδους της οικονομίας και οργανώθηκαν θεματικά Εργαστήρια στελεχών της δημόσιας διοίκησης και των επιχειρήσεων, ακαδημαϊκών και εμπειρογνωμόνων (βλέπε σελ 66 στο Παράρτημα για την αναλυτική λίστα συμμετεχόντων) σε εκδήλωση που διοργάνωσε ο ΣΕΒ με θέμα: «Επιχειρηματικότητα χωρίς Εμπόδια: Ανοίγοντας ∆ρόμους για την Ανάπτυξη», (Αθήνα, 11 Μαρτίου 2011) προκειμένου να διατυπωθούν προτάσεις για την αντιμετώπισή τους. Σε πρώτη φάση και σύμφωνα με την γενικότερη μεθοδολογία του έργου, επιλέχθηκαν προς εξέταση οι παρακάτω διαδικασίες: •Έλεγχος στην παραγωγή της βιομηχανίας τροφίμων και ποτών•Τήρηση της περιβαλλοντικής νομοθεσίας σε εξορυκτικές δραστηριότητες•Έλεγχος της ασφάλειας των προϊόντων δομικών κατασκευών•Έγκριση διάθεσης και τιμολόγησης φαρμακευτικών προϊόντων•Ηλεκτρονική τιμολόγηση στις συναλλαγές•Υποβολή στοιχείων ενδο-ομιλικών συναλλαγών στις αρμόδιες αρχές-5- 1.2Έλεγχος ασφαλείας προϊόντων δομικών κατασκευώνΗ προσαρμογή των επιχειρήσεων στις απαιτήσεις συμμόρφωσης των ευρωπαϊκών προτύπων για την έκδοση πιστοποιητικών σήμανσης CE και η συστηματική διενέργεια των προβλεπόμενων από το νόμο ελέγχων για την ασφάλεια και ποιότητα των προϊόντων δομικών κατασκευών, πιστοποιούν την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς και συμβάλουν στη βιωσιμότητα και την αναπτυξιακή προοπτική του κλάδου. Η διερεύνηση του βαθμού συμμόρφωσης των επιχειρήσεων με τα πρότυπα CE και η αποτελεσματικότητα των τακτικών και αιφνίδιων ελέγχων από τους αρμόδιους φορείς, των προϊόντων δομικών κατασκευών που παράγονται ή διακινούνται στην ελληνική αγορά, αναδεικνύει μια σειρά από αναγκαίες παρεμβάσεις για την ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας του κλάδου και την αποτελεσματικότερη άσκηση του ελεγκτικού ρόλου του κράτους. Ειδικότερα, στην έκθεση ρυθμιστικού κόστους που ακολουθεί και προκειμένου να διατυπωθούν προτάσεις για την ουσιαστική βελτίωση τόσο της αποτελεσματικότητας των δημοσίων υπηρεσιών όσο και της ανταγωνιστικότητας των επιχειρήσεων και της αναπτυξιακής προοπτικής του κλάδου, διερευνήθηκε: α) το εκτιμώμενο κόστος συμμόρφωσης και προσαρμογής των επιχειρήσεων στα εναρμονισμένα πρότυπα σήμανσης CE από τις Ελληνικές επιχειρήσεις του κλάδου δομικών υλικών, β) η αποτελεσματικότητα της λειτουργίας του ελεγκτικού μηχανισμού και η δυνατότητα διασφάλισης της ανταγωνιστικής λειτουργίας της αγοράς εφόσον υλοποιηθεί η εγκαθίδρυση ενός διευρυμένου συστήματος ελέγχου των παραγόμενων και εισαγόμενων προϊόντων.1.3 Βασικά προβλήματα Στο πλαίσιο αυτό διαπιστώθηκαν και αναλύθηκαν στην έκθεση που ακολουθεί, μια σειρά από αδυναμίες και προβλήματα στα παρακάτω πεδία. Ειδικότερα διαπιστώνονται: 1. Ελλιπείς Έλεγχοι Αγοράς που πιστοποιούνται από: – Την κυκλοφορία προϊόντων αμφίβολης ποιότητας και κατ’ επέκταση ασφάλειας για τον καταναλωτή. – Την ελλιπή εφαρμογή των κανονισμών της «Νέας Προσέγγισης» – Τη μειονεκτική θέση νόμιμων επιχειρήσεων έναντι του ανταγωνισμού, ο οποίος εκμεταλλευόμενος την υφιστάμενη κατάσταση διαθέτει στην αγορά προϊόντα με ελλιπή ή ψευδή πιστοποίηση που κατά κανόνα παρουσιάζουν σημαντικά χαμηλότερο κόστος και ως εκ τούτου σημαντικά χαμηλότερες τιμές. 2. – –Ελλιπής ενημέρωση & δομές υποστήριξης επιχειρήσεων που λαμβάνει τη μορφή: Ανεπαρκούς καθοδήγησης και πληροφόρησης των επιχειρήσεων σχετικά με τις απαιτήσεις συμμόρφωσης που αφορούν την ασφάλεια των δομικών προϊόντων. Σημαντικότατου ελλείμματος συστηματικής πληροφόρησης ιδίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις. -6- –Έλλειψης κατάλληλων δομών υποστήριξης των επιχειρήσεων (τεχνική εκπαίδευση, πληροφόρηση, καλές πρακτικές), με συνέπεια ειδικά για τις περιπτώσεις των ΜΜΕ να αυξάνει σημαντικά το κόστος συμμόρφωσης (διαδικασίες προετοιμασίας, απόκτηση εξοπλισμού/ υποδομών, εκπαίδευση προσωπικού) αλλά και το διοικητικό κόστος (αυξημένοι και εξειδικευμένοι πόροι για την τήρηση του συστήματος καθώς και ανάγκη προσφυγής σε εξωτερικούς εμπειρογνώμονες, εξειδικευμένα εργαστήρια μετρήσεων κ.λπ.) που προκύπτει από την εφαρμογή σήμανσης CE.3. Σημαντική καθυστέρηση Ευρωπαϊκή.1.4εναρμόνισηςτηςΕθνικήςΝομοθεσίαςμετηνΒασικά συμπεράσματαΓια την αντιμετώπιση των παραπάνω προβλημάτων οι συμμετέχοντες (βλέπε σελ 66 στο Παράρτημα για την αναλυτική λίστα συμμετεχόντων) κατέληξαν σε ένα σύνολο από αναγκαίες παρεμβάσεις θέτοντας τους άξονες για ένα συνολικό σχέδιο δράσης τόσο για τις επιχειρήσεις όσο και για τους ελεγκτικούς φορείς με σκοπό την άμεση κατάρτιση και ενεργοποίηση ολοκληρωμένου συστήματος ελέγχου στην παραγωγή και διακίνηση των προϊόντων δομικών κατασκευών που θα διασφαλίσει την ενίσχυση της ποιότητας και ασφάλειας των παραγόμενων και διακινούμενων προϊόντων δομικών κατασκευών και την εύρυθμη και ανταγωνιστική λειτουργία του κλάδου. Ειδικότερα προτείνεται: 1. Επιτάχυνση της ήδη καθυστερημένης εναρμόνισης με την ευρωπαϊκή νομοθεσία για τα προϊόντα δομικών κατασκευών και συγκεκριμενοποίηση των ποινών στις περιπτώσεις μη συμμόρφωσης με το θεσμικό πλαίσιο. Η υποχρέωση συμμόρφωσης ως προς τον νέο Κανονισμό για την ασφάλεια των προϊόντων δομικών κατασκευών αποτελεί ευκαιρία άμεσης προσαρμογής του εθνικού θεσμικού πλαισίου στις ευρωπαϊκές πρακτικές. 2. ∆ιευρυμένο πρόγραμμα ευαισθητοποίησης και κινητοποίησης των επιχειρήσεων για την απόκτηση σήμανσης CE ως μέσο ενίσχυσης της ανταγωνιστικότητας και εξωστρέφειας των επιχειρήσεων. Ανάδειξη των συνδέσμων επιχειρήσεων ή και επιλεγμένων επιχειρήσεων σε κόμβους διάχυσης των πλεονεκτημάτων σήμανσης CE, προκειμένου να διασφαλιστεί η μεγαλύτερη δυνατή διείσδυση της συμμόρφωσης ως προς τα πρότυπα CE, ιδίως στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις (παραγωγή και εμπορία). 3. Θέσπιση συστήματος τακτικών ελέγχων με την καθιέρωση αντικειμενικής μεθόδου επιλογής των επιχειρήσεων που θα υπόκεινται σε έλεγχο καθώς και συστήματος επιβράβευσης και ποινών. Αύξηση της συχνότητας των ελέγχων σε σημεία παραγωγής, διακίνησης και διάθεσης προϊόντων δομικών κατασκευών αξιοποιώντας τη δυνατότητα υποστήριξης από διαπιστευμένους φορείς.-7- 4. Κατάρτιση και επικαιροποίηση ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων για το σύνολο των προϊόντων ή των επιχειρήσεων που διαθέτουν σήμανση CE. 5. Ενίσχυση της δημιουργίας νέων εργαστηρίων, ειδικά εργαστηρίων για δοκιμές οι οποίες δεν ικανοποιούνται ή ικανοποιούνται μερικώς από τα υπάρχοντα εργαστήρια στην Ελλάδα. Επισημαίνεται ότι οι παραπάνω προτάσεις περιλαμβάνουν ένα σύνολο από προτάσεις βελτίωσης αρκετές από τις οποίες διαθέτουν ήδη σημαντικό βαθμό ωριμότητας ενώ άλλες μπορούν να λειτουργήσουν συμπληρωματικά ως προς πρωτοβουλίες πού έχει ήδη αναλάβει και υλοποιεί η δημόσια διοίκηση, με αποτέλεσμα να καθιστούν εφικτή την άμεση υλοποίησή τους. 1.5 Νέα προσέγγιση για τη δημιουργία ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος Το ρυθμιστικό έλλειμμα που αντιμετωπίζει η χώρα μας δεν είναι μόνο μια ποσοτική αναφορά σε ένα σημαντικό πλήθος εμποδίων, αλλά είναι πάνω από όλα μια ποιοτική αναφορά σε ένα συγκεκριμένο σύστημα παραγωγής ρυθμίσεων, σε μία συγκεκριμένη κουλτούρα του διοικείν και του συμπράττειν με την επιχειρηματική κοινότητα και την κοινωνία των πολιτών. Για το λόγο αυτό ο ΣΕΒ προτείνει μια «Νέα Προσέγγιση για τη δημιουργία ευνοϊκού επιχειρηματικού περιβάλλοντος» που στηρίζεται στη σύμπραξη των δημιουργικών δυνάμεων της οικονομίας και του δημόσιου τομέα και στη δημιουργία ενός μόνιμου βήματος διαλόγου για την προώθηση των αλλαγών με έμφαση: α)στον τρόπο διαμόρφωσης των προτεινόμενων παρεμβάσεων και πολιτικών: συνεργασία, επιστημονικότατα, τεκμηρίωση β)στον προγραμματισμό και την παρακολούθηση της υλοποίησης: κοινό σχέδιο δράσης και μικτό σύστημα διοίκησης-task force γ)στην κινητοποίηση δημόσιων και ιδιωτικών επενδύσεων ικανών να συμβάλλουν στην επίτευξη των στόχωνΗ Ειδική Έκθεση που παρατίθεται παρακάτω ενσωματώνει τα συμπεράσματα και τις απόψεις των στελεχών της δημόσιας διοίκησης, των επιχειρήσεων και των εμπειρογνωμόνων που συμμετείχαν στις εργασίες του ειδικού θεματικού εργαστηρίου που οργανώθηκε από τον ΣΕΒ και αποτελεί μια ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη πρόταση για τον σχεδιασμό ενός ολοκληρωμένου συστήματος ελέγχου στην παραγωγή και διακίνηση των προϊόντων δομικών κατασκευών από τις διαφορετικές αρμόδιες και συναρμόδιες αρχές. Ειδικότερα:-8- 2ΕΙ∆ΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΓΙΑ ΤΙΣ ∆ΙΑ∆ΙΚΑΣΙΕΣ ΕΛΕΓΧΟΥ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ∆ΟΜΙΚΩΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΩΝΤις δυνατότητες μείωσης του ρυθμιστικού κόστους με το οποίο επιβαρύνονται οι επιχειρήσεις κατά τον έλεγχο από τους διάφορους ελεγκτικούς φορείς αλλά και τις εναλλακτικές για την κατάρτιση ενός ολοκληρωμένου συστήματος ελέγχου στην παραγωγή και διακίνηση των προϊόντων δομικών κατασκευών που θα διασφαλίσει ταυτόχρονα την υψηλή ποιότητα των παραγόμενων και διακινούμενων προϊόντων και την εύρυθμη λειτουργία της αγοράς, συζήτησαν στη βάση Ειδικής Μελέτης που εκπονήθηκε για το σκοπό αυτό, στελέχη της δημόσιας διοίκησης, των επιχειρήσεων και ειδικοί εμπειρογνώμονες σε ειδικό θεματικό εργαστήριο (βλέπε σελ 45 στο Παράρτημα για την αναλυτική λίστα συμμετεχόντων) που διοργανώθηκε από τον ΣΕΒ στο πλαίσιο της εκδήλωσης με θέμα «Επιχειρηματικότητα χωρίς Εμπόδια: Ανοίγοντας δρόμους για την Ανάπτυξη» (Αθήνα, Παρασκευή 11 Μαρτίου 2011). Η Ειδική Έκθεση που ακολουθεί δομείται σε τρία βασικά μέρη και αναλύει με συστηματικό και τεκμηριωμένο τρόπο τόσο τις αδυναμίες του υφιστάμενου συστήματος όσο και τα πλεονεκτήματα και τις προοπτικές που θα προκύψουν από τον εξορθολογισμό του συστήματος ελέγχου και εποπτείας του κλάδου εφόσον υλοποιηθούν μια σειρά από αναγκαίες παρεμβάσεις. 2.1ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ2.1.1 Ανάλυση διαδικασίας Ως δομικό προϊόν σύμφωνα και με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 89/106/ΕΚ ορίζεται κάθε προϊόν το οποίο παράγεται για να ενσωματωθεί, κατά τρόπο διαρκή, σε δομικά έργα. Η παραγωγή δομικών προϊόντων αποτελεί κλάδο της κατασκευαστικής βιομηχανίας ο οποίος υπόκειται – σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία – στην ευρύτερη εποπτεία της αγοράς προϊόντων δομικών κατασκευών η οποία εστιάζει στην τυποποίηση, πιστοποίηση και διαχείριση ποιότητας. Η κατασκευαστική βιομηχανία στο σύνολο της, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους βιομηχανικούς κλάδους σε ολόκληρο τον κόσμο. Εκτιμάται ότι η συνολική παγκόσμια ετήσια παραγωγή του κατασκευαστικού κλάδου προσεγγίζει τα 3,000 δισ. € αποτελώντας σχεδόν το ένα δέκατο της παγκόσμιας οικονομίας. Περισσότερο από το 30% αυτού του κεφαλαίου εντοπίζεται στην Ευρώπη, το 22% στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 21% στην Ιαπωνία, το 23% στις αναπτυσσόμενες χώρες και 4% στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες. Παράλληλα, στην Ευρώπη η κατασκευαστική βιομηχανία αποτελεί αναμφίβολα κρίσιμο κοινωνικοοικονομικό τομέα με εκτιμώμενο συνολικό ετήσιο κύκλο εργασιών 910 δισεκατομμύρια € (ΕΕ-15) και 12 εκατομμύρια εργαζόμενους. Με την έγκριση της Λευκής Βίβλου τον Ιούνιο του 1985, και συγκεκριμένα στην παράγραφο 71 προβλέπεται ότι θα πρέπει να δοθεί έμφαση σε ορισμένους επιχειρηματικούς τομείς, εντός των οποίων περιλαμβάνεται και ο τομέας των δομικών -9- κατασκευών. Προς την κατεύθυνση αυτή εκδόθηκε η οδηγία 89/106/ΕΟΚ, η οποία αναμένεται να αντικατασταθεί προσεχώς με νέο Κανονισμό για τα ∆ομικά Προϊόντα και ο οποίος θα είναι υποχρεωτικής εφαρμογής σε όλα τα κράτη μέλη, ύστερα από ένα μεταβατικό διάστημα περίπου δύο ετών. Στην οδηγία 89/106 αναφέρεται ότι τα δομικά προϊόντα που κρίνονται κατάλληλα αναγνωρίζονται από το σήμα CE και επιτρέπεται η ελεύθερη διακίνησή τους και η ελεύθερη χρήση τους για το σκοπό για τον οποίο προορίζονται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα προϊόν θεωρείται κατάλληλο προς χρήση εφόσον ανταποκρίνεται προς ένα εναρμονισμένο πρότυπο, μια ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση ή μια μη εναρμονισμένη τεχνική προδιαγραφή αναγνωρισμένη σε κοινοτικό επίπεδο. Ειδικότερα, στο άρθρο 15 της κοινοτικής οδηγίας 89/106 αναφέρεται ρητά ότι τα κράτη μέλη μεριμνούν για την ορθή χρήση του σήματος CE. Στην περίπτωση διαπίστωσης μη συμμόρφωσης τα προϊόντα αποσύρονται από την αγορά ή διαγράφονται τα σήματα CE. H σήμανση CE προϋποθέτει τη συμμόρφωση με τις 6 βασικές απαιτήσεις της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ, που αφορούν τα παρακάτω: α) μηχανική αντοχή και ευστάθεια, β) πυροπροστασία, γ) υγιεινή, υγεία και περιβάλλον, δ) ασφάλεια χρήσης, ε) προστασία από θόρυβο και στ) εξοικονόμηση ενέργειας. Οι παραπάνω Βασικές Απαιτήσεις εξειδικεύονται ξεχωριστά για κάθε δομικό προϊόν μέσα στα αντίστοιχα πρότυπα προϊόντων. Στην έκδοση της εφημερίδας της ΕΕ με κωδικό 2010/C71/03 καταγράφονται όλα τα εναρμονισμένα πρότυπα προϊόντων μαζί με τις καταληκτικές ημερομηνίες εφαρμογής τους. Το σήμα CE δεν δηλώνει ότι ένα προϊόν κατασκευάστηκε στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο (ΕΟΧ), αλλά δηλώνει απλά ότι το προϊόν έχει αξιολογηθεί προτού κυκλοφορήσει στην αγορά και συνεπώς ικανοποιεί τις νομοθετικές απαιτήσεις (π.χ. εναρμονισμένο επίπεδο ασφάλειας). Αυτό σημαίνει ότι ο παραγωγός έχει επαληθεύει ότι το προϊόν συμμορφώνεται με όλες τις σχετικές απαραίτητες απαιτήσεις (π.χ. απαιτήσεις υγείας και ασφάλειας) της ισχύουσας οδηγίας(ες) – ή σε περίπτωση που είχε εξετασθεί από ένα φορέα αξιολόγησης της συμμόρφωσης. Για τα προϊόντα που κατασκευάζονται εντός της ΕΕ, ο παραγωγός είναι υπεύθυνος για την πραγματοποίηση της αξιολόγησης συμμόρφωσης, για τη δημιουργία τεχνικού φακέλου, για την έκδοση δήλωσης συμμόρφωσης της ΕΕ και για την τοποθέτηση του σήματος CE σε ένα προϊόν. Οι διανομείς πρέπει να επαληθεύσουν την παρουσία του σήματος CE όπως επίσης και την απαραίτητη συμπληρωματική τεκμηρίωση. Για τα προϊόντα που εισάγονται από τρίτη χώρα, ο εισαγωγέας οφείλει να επαληθεύσει ότι ο παραγωγός, που βρίσκεται εκτός της ΕΕ, έχει λάβει τα αναγκαία μέτρα και ότι η τεκμηρίωση είναι διαθέσιμη μετά από σχετική αίτηση. Η Ελλάδα ενσωμάτωσε την εν λόγω κοινοτική οδηγία (89/106/ΕΟΚ) στο εθνικό νομικό -10- πλαίσιο, με σημαντική καθυστέρηση, μέσω του Π∆ 334/25-11-94. Στο άρθρο 11 του Π∆ αναφέρεται το ακόλουθο: «Οι υπηρεσίες του Υπουργείου Βιομηχανίας, Ενέργειας και Τεχνολογίας είναι αρμόδιες για τον έλεγχο της ορθής χρησιμοποίησης της σήμανσης "CE" στην αγορά, στο χώρο παραγωγής και εμπορίας των προϊόντων που φέρουν το σήμα αυτό.». Οι εν λόγω αρμοδιότητες μεταβιβάστηκαν πλέον στο Υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης και Ανταγωνιστικότητας και ειδικότερα στη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας και στους εποπτευόμενους από αυτήν φορείς βάσει των Π∆ 185 και 189/2009. Η παράγραφος 38, του κοινοτικού κανονισμού 765/2008/ΕΚ, ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1/1/2010, καθορίζει ότι η σήμανση CE υποδεικνύει ότι το προϊόν συμμορφώνεται με την κοινοτική νομοθεσία εναρμόνισης, αλλά επιτρέπει και άλλες σημάνσεις, οι οποίες δεν καλύπτονται από την κοινοτική νομοθεσία εναρμόνισης εφόσον ενισχύουν την προστασία των καταναλωτών. Επιπρόσθετα, σε ότι αφορά την εποπτεία της αγοράς των δομικών προϊόντων στο άρθρο 19 του ίδιου κανονισμού αναφέρεται το εξής: «Οι αρχές της εποπτείας της αγοράς πραγματοποιούν κατάλληλους ελέγχους σχετικά με τα χαρακτηριστικά των προϊόντων σε επαρκή κλίμακα, μέσω ελέγχου εγγράφων και ενδεχομένως μέσω φυσικών και εργαστηριακών ελέγχων χρησιμοποιώντας επαρκή δείγματα. Κατά τους ελέγχους αυτούς λαμβάνουν υπόψη τις καθιερωμένες αρχές της αξιολόγησης κινδύνου, τις καταγγελίες και άλλες πληροφορίες». Από την άλλη πλευρά, η Ελληνική διοίκηση, μη ακολουθώντας το ρυθμό εκσυγχρονισμού του παγκόσμιου περιβάλλοντος και των δυναμικών εταιρειών του κλάδου, δεν επιδρά θετικά στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των ελληνικών επιχειρήσεων επιβραδύνοντας την αναπτυξιακή τους πορεία και τις εξαγωγικές τους δυνατότητες. Στην Ελλάδα, οι υφιστάμενοι έλεγχοι ασφάλειας σαν μία από τις βασικές απαιτήσεις των προϊόντων δομικών κατασκευών συνίστανται σε σύνολο διαδικασιών στις οποίες εμπλέκονται αρμόδιοι ελεγκτικοί φορείς του δημοσίου, κοινοποιημένοι ή μόνο διαπιστευμένοι φορείς πιστοποίησης, διαπιστευμένα ή μη εργαστήρια και οι επιχειρήσεις του συγκεκριμένου κλάδου. Στο πλαίσιο αυτό περιλαμβάνονται τρεις βασικές διαδικασίες οι οποίες αφορούν την πιστοποίηση CE, με αντίστοιχο ρυθμιστικό κόστος για τις επιχειρήσεις. Ειδικότερα : Η πρώτη διαδικασία, που αφορά τη διαδικασία για το δικαίωμα έκδοσης ∆ήλωσης Συμμόρφωσης του παραγωγού, όπου ανάλογα με το σύστημα συμμόρφωσης του εναρμονισμένου προτύπου μπορεί να απαιτείται η απόκτηση πιστοποιητικού συμμόρφωσης από κοινοποιημένο φορέα , επιφέρει σημαντικό κόστος για την επιχείρηση και λόγω των διαδικασιών μέχρι την έκδοση της ∆ήλωσης Συμμόρφωσης αλλά και κυρίως λόγω της υποχρεωτικής τήρησης των απαιτούμενων τεχνικών προδιαγραφών στη γραμμή παραγωγής ανά περίπτωση προϊόντος. Η ποιότητα και η -11- ασφάλεια των δομικών προϊόντων αποτελεί σημαντική παράμετρο για την επιχείρηση – παραγωγό, διότι σχετίζεται άμεσα με τη βιωσιμότητα της και κατά συνέπεια την κερδοφορία της. Η επιχείρηση οφείλει να πραγματοποιεί εσωτερικούς ελέγχους και μετρήσεις για τη διασφάλιση των παραπάνω για να κατοχυρώσει την ασφάλεια και την ποιότητα των παραγόμενων προϊόντων. Η δεύτερη διαδικασία σχετίζεται με την συνεχή εφαρμογή της τεχνικής προδιαγραφής και την τήρηση των απαιτούμενων στοιχείων τεκμηρίωσης μέσα από τον απαιτούμενο συνεχή έλεγχο της παραγωγής από τον ίδιο τον παραγωγό. Στην περίπτωση αυτή παρουσιάζονται σημαντικά διοικητικά κόστη (εσωτερικά και εξωτερικά) δεδομένων των πόρων που απαιτούνται για την καθημερινή διεκπεραίωση των σχετικών εργασιών και τήρησης των όρων της νομοθεσίας. Η τρίτη διαδικασία αφορά στις απαιτούμενες υποστηρικτικές ενέργειες από την πλευρά των επιχειρήσεων προς τα ελεγκτικά κλιμάκια, κατά τη διεξαγωγή περιοδικών ή κατ’ απαίτηση ελέγχων και επιθεωρήσεων. Στη διαδικασία αυτή αναλογεί περιορισμένο διοικητικό κόστος δεδομένου ότι, το μεγαλύτερο μέρος του διοικητικού φόρτου επικεντρώνεται στην εφαρμογή και καθημερινή τήρηση των όρων των τεχνικών προδιαγραφών. Επιπρόσθετα, λόγω της ελλιπούς εποπτείας της ελληνικής αγοράς δομικών προϊόντων, εντοπίζεται σε αυτή την περιοχή και σχετικά υψηλό κόστος ευκαιρίας. Η ελλιπής εποπτεία δημιουργεί αναπόφευκτα στρεβλώσεις στον ανταγωνισμό καθώς οι επιχειρήσεις που τηρούν τα προβλεπόμενα από το νόμο βρίσκονται σε μειονεκτική θέση έναντι αυτών που δεν τηρούν τις διαδικασίες για την υποχρεωτική σήμανση CE των προϊόντων, με το ανάλογο κόστος. Ειδικότερα: •∆ικαίωμα έκδοσης ∆ήλωσης Συμμόρφωσης του παραγωγού – Σήμανση CE1Ως δομικό προϊόν σύμφωνα και με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 89/106/ΕΚ ορίζεται κάθε προϊόν το οποίο παράγεται για να ενσωματωθεί, κατά τρόπο διαρκή, σε δομικά έργα. Η παραγωγή δομικών προϊόντων αποτελεί κλάδο της κατασκευαστικής βιομηχανίας ο οποίος υπόκειται – σύμφωνα με την κείμενη νομοθεσία – στην ευρύτερη εποπτεία της αγοράς προϊόντων δομικών κατασκευών η οποία εστιάζει στην τυποποίηση, πιστοποίηση και διαχείριση ποιότητας. Η κατασκευαστική βιομηχανία στο σύνολο της, αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους βιομηχανικούς κλάδους σε ολόκληρο τον κόσμο. Εκτιμάται ότι η συνολική παγκόσμια ετήσια παραγωγή του κατασκευαστικού 1Πηγές: α) Εθνικό Σύστημα ∆ιαπίστευσης (ΕΣΥ∆) - Κατευθυντήρια Οδηγία για τη ∆ιαπίστευση Φορέων Πιστοποίηση Προϊόντων, Φορέων Πιστοποίησης Συστημάτων, Φορέων Ελέγχου καθώς και Εργαστηρίων που δραστηριοποιούνται στη βεβαίωσης της συμμόρφωσης που καθορίζει η Οδηγία των ∆ομικών Προϊόντων (89/106/ΕΟΚ) - ΕΣΥ∆ ΚΟ-∆.Π. & Κ/01/02/2-4-2008, β) Ευρωπαϊκή Οδηγία 89/106/ΕΚ και γ) Π∆ 334/1994-12- κλάδου προσεγγίζει τα 3,000 δισ. € αποτελώντας σχεδόν το ένα δέκατο της παγκόσμιας οικονομίας. Περισσότερο από το 30% αυτού του κεφαλαίου εντοπίζεται στην Ευρώπη, το 22% στις Ηνωμένες Πολιτείες, το 21% στην Ιαπωνία, το 23% στις αναπτυσσόμενες χώρες και 4% στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες χώρες. Παράλληλα, στην Ευρώπη η κατασκευαστική βιομηχανία αποτελεί αναμφίβολα κρίσιμα κοινωνικοοικονομικά τομέα με εκτιμώμενο συνολικό ετήσιο κύκλο εργασιών 910 δισεκατομμύρια € (ΕΕ-15) και 12 εκατομμύρια εργαζόμενους. Οι υφιστάμενες στα κράτη μέλη (πριν από την κοινοτική εναρμόνιση) διαφορές στις διαδικασίες βεβαίωσης της συμμόρφωσης αποτελούσαν σημαντικό φραγμό στο εμπόριο. Για τον λόγο αυτό η 89/106/ΕΟΚ προέβλεψε τη θέσπιση και την εφαρμογή σε όλα τα κράτη μέλη της ΕΕ της ίδιας διαδικασίας (συγκεκριμένη για κάθε οικογένεια προϊόντων). Η Ελλάδα ενσωμάτωσε την εν λόγω κοινοτική οδηγία (89/106/ΕΟΚ) στο εθνικό νομικό πλαίσιο, με σημαντική καθυστέρηση, μέσω του Π∆ 334/25-11-94. Βάσει του Π∆ 334/1994 τα δομικά προϊόντα που κρίνονται κατάλληλα αναγνωρίζονται από το σήμα CE και επιτρέπεται η ελεύθερη διακίνησή τους και η ελεύθερη χρήση τους για το σκοπό για τον οποίο προορίζονται σε όλη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Η σήμανση CE στα προϊόντα δομικών κατασκευών υποδηλώνει ότι: • συμφωνούν με τα ευρωπαϊκά πρότυπα ή τα εθνικά πρότυπα2 τα οποία προέρχονται από τη μεταγραφή των εναρμονισμών προτύπων3 στο εθνικά σύστημα τυποποίησης. • συμφωνούν με την «ευρωπαϊκή τεχνική έγκριση4» • συμφωνούν με τις «εθνικές τεχνικές προδιαγραφές5» στο βαθμό που δεν υπάρχουν αντίστοιχες εναρμονισμένες τεχνικές προδιαγραφές Η σήμανση CE τοποθετείται με ευθύνη των παραγωγών ή των αντιπροσώπων τους στο ίδιο το προϊόν ή σε στερεωμένη στο προϊόν ετικέτα ή στη συσκευασία του ή στα εμπορικά συνοδευτικά έγγραφά του. H σήμανση CE προϋποθέτει τη συμμόρφωση με τις 6 βασικές απαιτήσεις της οδηγίας 89/106/ΕΟΚ όπως ενσωματώθηκαν με το Π∆ 334/1994 (Παράρτημα Ι), που αφορούν τα παρακάτω: α) μηχανική αντοχή και ευστάθεια, β) πυρασφάλεια, γ) υγιεινή, υγεία και 2Εθνικά πρότυπα είναι τόσο τα πρότυπα εθνικής προέλευσης, όσο και εκείνα που προέρχονται από διεθνή ή ευρωπαϊκά πρότυπα τα οποία έχουν δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων και έχουν εισαχθεί στο εθνικό δίκαιο. 3 Εναρμονισμένα πρότυπα είναι οι τεχνικές προδιαγραφές που εγκρίνονται από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή Τυποποίησης (CEN)/ Ευρωπαϊκή Επιτροπή Ηλεκτροτεχνικής Τυποποίησης (CENELEC)/ Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Τηλεπικοινωνιακών Προτύπων (ETSI) σε συνέχεια εντολής της Επιτροπής των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων. 4 Ευρωπαϊκή Τεχνική Έγκριση είναι η ευνοϊκή τεχνική εκτίμηση της καταλληλότητας ενός προϊόντος η οποία βασίζεται σε ελέγχους, δοκιμές και αξιολόγηση βάση των ερμηνευτικών εγγράφων και των κατευθυντήριων γραμμών που αφορούν το προϊόν ή την αντίστοιχη ομάδα προϊόντων. 5 Τεχνικές προδιαγραφές θεωρούνται τα πρότυπα και οι τεχνικές εγκρίσεις.-13- περιβάλλον, δ) ασφάλεια χρήσης, ε) προστασία κατά του θορύβου και στ) εξοικονόμηση ενέργειας και συγκράτηση θερμότητας. Οι παραπάνω Βασικές Απαιτήσεις εξειδικεύονται ξεχωριστά για κάθε δομικό προϊόν μέσα στα αντίστοιχα πρότυπα προϊόντων. Η ύπαρξη σήμανσης CE διασφαλίζει ότι το προϊόν έχει υποστεί και έχει περάσει επιτυχώς τις προβλεπόμενες διαδικασίες επιβεβαίωσης συμμόρφωσής συμμορφούμενο με τις ελάχιστες απαιτήσεις χρήσης που τίθενται γι’ αυτό. Η επιλογή των διαδικασιών επιβεβαίωσης συμμόρφωσης για ένα συγκεκριμένο προϊόντων ή ομάδα προϊόντων από την Επιτροπή πραγματοποιείται με βάσει: • τη σημασία του ρόλου του προϊόντος σε σχέση με τις έξι (6) βασικές απαιτήσεις, και ιδίως την υγεία και την ασφάλεια, • τη φύση του προϊόντος, • την επίπτωση που έχει η δυνατότητα παραλλαγής των χαρακτηριστικών του προϊόντος στη λειτουργικότητα, • την πιθανότητα ελαττωμάτων κατά την κατασκευή του προϊόντος. Κατά την επιλογή, προτιμάται η εκάστοτε λιγότερο δαπανηρή διαδικασία που ανταποκρίνεται στους όρους ασφαλείας. Ειδικότερα, τα συστήματα Βεβαίωσης της Συμμόρφωσης καθορίζονται λεπτομερώς στο Παράρτημα ΙΙ του Π∆ 334/1994 και ταξινομούνται σύμφωνα με το βαθμό μεσολάβησης τρίτων μερών κατά τη διαδικασία αξιολόγησης της συμμόρφωσης του προϊόντος ως εξής: • Σύστημα 1+: Πιστοποίηση συμμόρφωσης προϊόντος, με επιπλέον δειγματοληπτική δοκιμή δειγμάτων – audit testing • Σύστημα 1: Πιστοποίηση συμμόρφωσης προϊόντος χωρίς δειγματοληπτική δοκιμή δειγμάτων. • Σύστημα 2+: Πιστοποίηση ελέγχου παραγωγής στο εργοστάσιο (Factory Production Control - FPC), με επιπλέον συνεχή επιτήρηση. • Σύστημα 2: Πιστοποίηση ελέγχου παραγωγής στο εργοστάσιο, χωρίς συνεχή επιτήρηση • Σύστημα 3: Αρχική ∆οκιμή Τύπου από εργαστήριο δοκιμών • Σύστημα 4: Αρχική ∆οκιμή Τύπου καθώς και έλεγχος της παραγωγής στο εργοστάσιο από τον ίδιο τον παραγωγό. Τα συστήματα 1+ και 1 αφορούν την πιστοποίηση συμμόρφωσης προϊόντος, τα συστήματα 2+ και 2 αφορούν την πιστοποίηση του (συστήματος) ελέγχου παραγωγής στο εργοστάσιο, το σύστημα 3 αφορά την πραγματοποίηση των προδιαγραφόμενων δοκιμών από εργαστήριο δοκιμών, ενώ το σύστημα 4 επαφίεται στον ίδιο τον παραγωγό να ελέγχει την ορθότητα της αρχικής δοκιμής τύπου και του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο. Συνεπώς, οι διαδικασίες από τις οποίες αποτελείται κάθε ένα εκ των πρωτοαναφερόμενων έξι συστημάτων επιβεβαίωσης συμμόρφωσης δύναται να οδηγούν: -14- ••στη χορήγηση πιστοποιητικού συμμόρφωσης του συστήματος ελέγχου και παρακολούθησης της παραγωγής ή του ιδίου του προϊόντος από αναγνωρισμένο οργανισμό πιστοποίησης, στη δήλωση συμμόρφωσης6 του προϊόντος από τον παραγωγό ή τον εγκατεστημένο στην κοινότητα αντιπρόσωπό του.Ειδικότερα, για τον καθορισμό των διαδικασιών βεβαίωσης της πιστότητας ενός προϊόντος προς τις τεχνικές προδιαγραφές, χρησιμοποιούνται οι παρακάτω μέθοδοι ελέγχου της πιστότητας αναλόγως του συστήματος βεβαίωσης της συμμόρφωσης που εφαρμόζεται: • Αρχική δοκιμή τύπου του προϊόντος από τον παραγωγό ή από αναγνωρισμένο οργανισμό. Ως αρχική δοκιμή του προϊόντος νοείται το σύνολο των δοκιμών (ή/και άλλων διαδικασιών π.χ. υπολογισμός) που προβλέπουν οι ευρωπαϊκές τεχνικές προδιαγραφές (εναρμονισμένα πρότυπα / ευρωπαϊκές τεχνικές εγκρίσεις) για τον καθορισμό της επίδοσης αντιπροσωπευτικού δείγματος του προϊόντος. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι ο παραγωγός πρέπει να δηλώσει συγκεκριμένα χαρακτηριστικά του προϊόντος του βάσει εναρμονισμένου προτύπου με τη διεξαγωγή αρχικής δοκιμής τύπου ακόμα και για προϊόντα τα οποία υπάρχουν ήδη στην αγορά. • Τακτικός, βάσει προκαθορισμένου σχεδίου, έλεγχος δειγμάτων λαμβανομένων στο εργοστάσιο από τον παραγωγό ή αναγνωρισμένο οργανισμό. • ∆ειγματοληπτική δοκιμή (audit-testing) δειγμάτων λαμβανομένων στην ελεύθερη αγορά, σε εργοτάξιο ή στο εργοστάσιο από τον παραγωγό ή από έναν αναγνωρισμένο οργανισμό. • Εξέταση, από τον παραγωγό ή αναγνωρισμένο οργανισμό, δειγμάτων λαμβανομένων από παρτίδα που παραδόθηκε ή πρόκειται σύντομα να παραδοθεί • Έλεγχος της παραγωγής στο εργοστάσιο. Έλεγχος της παραγωγής στο εργοστάσιο σημαίνει συνεχής εσωτερικός έλεγχος της παραγωγής από τον παραγωγό. Όλα τα στοιχεία, απαιτήσεις και μέτρα που ακολουθεί ο παραγωγός καταγράφονται συστηματικά με τη μορφή γραπτών συμβάσεων και διαδικασιών. Αυτή η καταγραφή του συστήματος ελέγχου της παραγωγής εξασφαλίζει την κοινή κατανόηση της εγγύησης της ποιότητας και επιτρέπει να παρακολουθείται ο βαθμός στον οποίο επιτυγχάνονται τα απαιτούμενα χαρακτηριστικά του προϊόντος καθώς και η αποτελεσματική λειτουργία του συστήματος ελέγχου της παραγωγής.6Η δήλωση συμμόρφωσης «CE» περιλαμβάνει κυρίως τα ακόλουθα στοιχεία: επωνυμία και διεύθυνση του παραγωγού ή του εξουσιοδοτημένου στην Κοινότητα αντιπροσώπου του, περιγραφή του προϊόντος (τύπος, χαρακτηρισμός, χρήση, κλπ.), διατάζεις τις οποίες πληροί το προϊόν, ειδικές συνθήκες χρήσης του προϊόντος, όνομα και διεύθυνση του αναγνωρισμένου οργανισμού, ανάλογα με την περίπτωση, όνομα και αρμοδιότητα του εξουσιοδοτημένου προσώπου που υπογράφει τη δήλωση εξ ονόματος του παραγωγού ή του εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου του. Το πιστοποιητικό και η δήλωση πιστότητας συντάσσονται στην επίσημη γλώσσα ή γλώσσες του κράτους μέλους στο οποίο θα χρησιμοποιηθεί το προϊόν-15- • •Αρχική επιθεώρηση του εργοστασίου και του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο από έναν αναγνωρισμένο οργανισμό ∆ιαρκής επιθεώρηση, αξιολόγηση και εκτίμηση του ελέγχου της παραγωγής στο εργοστάσιο από έναν αναγνωρισμένο οργανισμό.Οι υποχρεώσεις του παραγωγού καθώς και του αρμόδιου οργανισμού για την πιστοποίηση ανά Σύστημα Βεβαίωσης Συμμόρφωσης παρουσιάζεται στον ακόλουθο πίνακα: Καθήκοντα 1+Σύστημα Βεβαίωσης Συμμόρφωσης 1 2+ 2 3 4Παραγωγός Έλεγχος παραγωγής στο εργοστάσιο Πρώτη δοκιμή τύπου προϊόντος Έλεγχος δειγμάτων που ελήφθησαν στο εργοστάσιο ∆ήλωση Συμμόρφωσης CE Αναγνωρισμένος Οργανισμός Πρώτη δοκιμή τύπου προϊόντος Αρχική επιθεώρηση εργοστασίου και ελέγχου παραγωγής στο εργοστάσιο ∆ιαρκής επιθεώρηση, αξιολόγηση και αναγνώριση ελέγχου παραγωγής στο εργοστάσιο ∆οκιμές δειγμάτων από την ελεύθερη αγορά, το εργοστάσιο ή το εργοτάξιο Πιστοποίηση Προϊόντος Πιστοποίηση Συστήματος Ελέγχου και Παρακολούθησης της παραγωγής (FPC)Πηγή: Εθνικό Σύστημα ∆ιαπίστευσης (ΕΣΥ∆) - Κατευθυντήρια Οδηγία για τη ∆ιαπίστευση Φορέων Πιστοποίηση Προϊόντων, Φορέων Πιστοποίησης Συστημάτων, Φορέων Ελέγχου καθώς και Εργαστηρίων που δραστηριοποιούνται στη βεβαίωσης της συμμόρφωσης που καθορίζει η Οδηγία των ∆ομικών Προϊόντων (89/106/ΕΟΚ) - ΕΣΥ∆ ΚΟ-∆.Π. & Κ/01/02/2-42008Οι αναγνωρισμένοι οργανισμοί ορίζονται από τα κράτη μέλη και κοινοποιούνται Ευρωπαϊκή. Επιτροπή και μπορεί να είναι: • Οργανισμοί Πιστοποίησης. Αμερόληπτοι οργανισμοί, κρατικοί ή μη, οι οποίοι έχουν την κατάλληλη αρμοδιότητα και ευθύνη για την πιστοποίηση της συμμόρφωσης σύμφωνα με τους ισχύοντες κανόνες διαδικασίας και διαχείρισης. • Οργανισμοί Επιθεώρησης. Αμερόληπτοι οργανισμοί οι οποίοι διαθέτουν την οργάνωση, προσωπικό, ικανότητα και ακεραιότητα που απαιτούνται για τη διεκπεραίωση σύμφωνα με συγκεκριμένα κριτήρια, εργασιών, όπως αξιολόγηση, πρόταση αποδοχής και επακόλουθος έλεγχος των διαδικασιών ελέγχου της ποιότητας του παραγωγού, επιλογή και αξιολόγηση των προϊόντων επιτόπου ή στο εργοστάσιο ή αλλού, σύμφωνα με συγκεκριμένα κριτήρια.-16- •Εργαστήρια ∆οκιμών. Εργαστήρια τα οποία μετρούν, εξετάζουν, δοκιμάζουν, βαθμονομούν ή με άλλο τρόπο καθορίζουν τα χαρακτηριστικά ή τις επιδόσεις των υλικών ή των προϊόντων.Εκ των ανωτέρω φορέων, Κοινοποιημένοι Φορείς θεωρούνται οι εγκεκριμένοι από τις αρμόδιες αρχές Κράτους Μέλους φορείς, για να διενεργήσουν διαδικασίες βεβαίωσης. Οι Κοινοποιημένοι φορείς μπορεί να είναι Οργανισμοί Επιθεώρησης και Πιστοποίησης ή Εργαστήρια ∆οκιμών Ειδικότερα, στα Συστήματα 1+ και 1 πραγματοποιείται πιστοποίηση της συμμόρφωσης του προϊόντος από Κοινοποιημένο Φορέα και περιλ
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.