Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Σάββατο, 04 Απριλίου 2020

Το έναυσμα προσέφερε μια συζήτηση που άνοιξε στο LinkedIn με τίτλο "Το θέμα της εμπειρίας των ασχολουμένων με τις επισκευές, ενισχύσεις και αποκαταστάσεις των κατασκευών". Όπως ήταν φυσικό, το θέμα προκάλεσε ενδιαφέρον, στράφηκε πολύ γρήγορα στην ανάγκη ή όχι πιστοποιήσεως (κυρίως των μηχανικών) και ήταν πολλοί οι συνάδελφοι που έλαβαν μέρος. Πολλές ήταν και οι απόψεις που εκφράσθηκαν, γενικώς διιστάμενες στα επί μέρους θέματα.

Πιστοποίηση των µηχανικών για τις αποκαταστάσεις των βλαβών των κατασκευών; Θ. Γ. Βουδικλάρης Πολιτικός ΜηχανικόςΤο έναυσµα προσέφερε µια συζήτηση που άνοιξε στο LinkedIn ο φίλος συνάδελφος Παναγιώτης Αναγνωστόπουλος, µε τίτλο "Το θέµα της εµπειρίας των ασχολουµένων µε τις επισκευές, ενισχύσεις και αποκαταστάσεις των κατασκευών". Όπως ήταν φυσικό, το θέµα προκάλεσε ενδιαφέρον, στράφηκε πολύ γρήγορα στην ανάγκη ή όχι πιστοποιήσεως (κυρίως των µηχανικών) και ήταν πολλοί οι συνάδελφοι που έλαβαν µέρος. Πολλές ήταν και οι απόψεις που εκφράσθηκαν, γενικώς διιστάµενες στα επί µέρους θέµατα. Θα προσπαθήσω να συγκεφαλαιώσω και να συνοψίσω τις γνώµες που διατυπώθηκαν, και να συγκεκριµενοποιήσω, κατά δύναµιν, τις διαφορές. Και φυσικά να καταθέσω και τη δική µου άποψη, επιχειρώντας να συµβάλλω και µε προτάσεις για την επιτυχία του στόχου, και όχι µόνο κάνοντας "γκρίνια". Θεωρώ ότι στόχος είναι η απόκτηση εκείνων των ικανοτήτων που προσφέρουν στον µηχανικό αυτοπεποίθηση και αυτοεκτίµηση, και κερδίζουν από την κοινωνία και τους οµοτέχνους την αναγνώριση -- ίσως αυτή είναι η καλύτερη (αν και άτυπη) πιστοποίηση. Θεωρώ επίσης ότι, για µένα, είναι πλεονέκτηµα το ότι βρίσκοµαι "εν συντάξει" και εποµένως απηλλαγµένος από επαγγελµατικές σκοπιµότητες, επιδιώξεις και σκέψεις. Παραδεχόµαστε όλοι ότι το Πολυτεχνείο δεν µπορεί να µας δώσει όλες τις γνώσεις που χρειάζονται στο επάγγελµά µας, σε όλους τους κλάδους του (δοµικά, συγκοινωνιακά, υδραυλικά κλπ.), ούτε σε όλα τα επίπεδα δυσκολίας που θα συναντήσουµε στον καθένα. Γνώσεις που, άλλωστε, συνεχώς αυξάνονται, επικαιροποιούνται και τροποποιούνται. Είναι, επίσης, γενικής αποδοχής ότι δεν είµαστε σε θέση να συγκρατήσουµε και να αφοµοιώσουµε όλες τις γνώσεις που µας παρέχει το Πολυτεχνείο και ότι, αυτό το τµήµα των γνώσεων που αποκτούµε, απαξιώνεται συνεχώς µε την πάροδο του χρόνου, µε τη συνέργεια της λήθης και της προόδου της επιστήµης. Θα προσθέσω ότι, γενικώς, στο (δικό µας) Πολυτεχνείο οι παρεχόµενες και αποκτώµενες γνώσεις είναι κυρίως θεωρητικές, δεν προσανατολίζονται πολύ προς την τεχνολογία. Το Πολυτεχνείο µας προετοιµάζει να γίνουµε µηχανικοί, δεν µας κάνει µηχανικούς. Μας εφοδιάζει µε τη στοιχειώδη τεχνική αντίληψη, µας δίνει τις βασικές γνώσεις και τη δυνατότητα να συµπληρώσουµε τις γνώσεις µας, να βελτιωθούµε ή και να πλησιάσουµε την ολοκλήρωση (!), ως µηχανικοί, στον τοµέα που θα επιλέξουµε -- κανένας δεν µπορεί να τα ξέρει όλα. Εξ άλλου υπάρχει, νοµίζω, κατά πλειοψηφίαν έστω, ή µε δισταγµούς, η αναγνώριση πως ο Κύριος του Έργου έχει την επιθυµία και το δικαίωµα να είναι στοιχειωδώς εξασφαλισµένος, ότι η ικανότητα του αντισυµβαλλοµένου του έχει αναγνωρισθεί αρµοδίως, και ότι δεν θα γίνει εκείνος "του κασίδη το κεφάλι" για πειραµατισµό. Προϋποτίθεται ότι την επιθυµία του για πιστοποίηση των συνεργατών του την διατυπώνει (προς το παρόν τουλάχιστον) όταν αυτό είναι εύλογο*, όταν το έργο που θα εκτελεσθεί έχει κάπως σηµαντικό λειτουργικό ή/και οικονοµικό ενδιαφέρον, κάτι που συµβαίνει συχνά στις επισκευές και αποκαταστάσεις βλαβών του φέροντος οργανισµού. *Σε κάποιες διακηρύξεις για τον καθαρισµό των χώρων του Πανεπιστηµίου Αθηνών ζητήθηκε να έχουν οι εργαζόµενοι πείρα από προηγούµενους καθαρισµούς Πανεπιστηµίων, µε συνέπεια να παραµένει πάντα ο ίδιος ανάδοχος. Είναι να απορεί κανείς: Μα δεν υπάρχει εισαγγελέας σ' αυτή τη χώρα; 1/5 Στους τρόπους παροχής και αποκτήσεως των συµπληρωµατικών γνώσεων λίγο - πολύ συµφωνούµε: µεταπτυχιακές σπουδές - εξειδίκευση, σεµινάρια, ηµερίδες, διαλέξεις και µαθήµατα επί ειδικών θεµάτων, "µαθητεία" σε έµπειρο συνάδελφο ή γραφείο ή σχετική παραγωγική µονάδα, βιβλία και τεχνικά περιοδικά, συµµετοχή σε ειδικούς συλλόγους εταιρείες - συνδέσµους - οµάδες, διαδίκτυο, γνώση της "ειδικής" νοµοθεσίας (Πρότυπα, Κανονισµοί κλπ.), προσωπική µελέτη, κ.α. Εκεί που οι διαφωνίες "σκληραίνουν" είναι ο τρόπος αναγνωρίσεως των γνώσεων, η πιστοποίηση της ικανότητας. Συγχρόνως τίθενται τα ερωτήµατα: •Ποιος έχει ανάγκη από πιστοποίηση;•Στα πόσα χρόνια από την απόκτηση του διπλώµατος;•Ποιος θα τον κρίνει;•Ο Μαρσέλλος, ο Αναγνωστόπουλος, ο Βουδικλάρης, ο Ροδόπουλος έχουν ανάγκη από πιστοποίηση;•Με ποιο σύστηµα θα γίνει η κρίση και η χορήγηση του «τίτλου»; µε εξετάσεις;•Και, άραγε, αυτή η απόκτηση γνώσεων µπορεί (και σε ποιον βαθµό) να υποκαταστήσει την πείρα της εφαρµογής;•Εξασφαλίζουν µόνες τους οι γνώσεις την πιστοποίηση;•Η πιστοποίηση της ικανότητας στοχεύει κυρίως στις γνώσεις ή στην πείρα; και σε ποια στάθµη ικανότητας, για πόσο δύσκολα προβλήµατα;•Και τάχα τι είναι πείρα; αν κάποιος επαναλαµβάνει τα σφάλµατά του συνεχώς για µερικά χρόνια, χωρίς να το καταλαβαίνει και χωρίς να τα διορθώνει, αυτό συνιστά πείρα;∆εν γνωρίζω αν υπάρχουν απαντήσεις γενικής αποδοχής στα πιο πάνω ερωτήµατα και ποιος µπορεί να τις δώσει. Ίσως να φέρει κάποιο αποτέλεσµα, ο διάλογος γι' αυτά, η παράθεση απόψεων και επιχειρηµάτων, και η συλλογική προσπάθεια. Έχω την αίσθηση ότι για την ανάγκη εξασφάλισης πιστοποίησης και αξιοπιστίας για τα υλικά που χρησιµοποιούµε (ακόµα και τα πνευµατικά προϊόντα, όπως είναι τα προγράµµατα Η/Υ) και για τους τεχνίτες, δεν έχει κανένας καµµία αντίρρηση, το θεωρεί χρήσιµο ή/και απαραίτητο. Θέλουµε όλοι να ξέρουµε αν το τσιµέντο, ή ο χάλυβας ή τα χρώµατα ή οι σωλήνες που χρησιµοποιούµε έχουν τις ιδιότητες που δηλώνουν ότι έχουν και αν ικανοποιούν τις απαιτήσεις των Προτύπων και των Προδιαγραφών. Θέλουµε να ξέρουµε ότι ο τύπος µε το κατσαβίδι, την πένσα και το σκεπάρνι είναι πραγµατικός ηλεκτρολόγος ή υδραυλικός ή οικοδόµος και όχι εργάτης ή απλώς άνεργος, θέλουµε να είναι πιστοποιηµένος. Η δυσκολία και οι αντιρρήσεις αρχίζουν όταν η πιστοποίηση αφορά διπλωµατούχο µηχανικό. Η συζήτηση εποµένως θα περιορισθεί σ’ αυτόν. Ας ξεκαθαρίσουµε κάτι από την αρχή. Η πιστοποίηση νοείται για κάποιο συγκεκριµένο και (περισσότερο ή λιγώτερο) περιορισµένο αντικείµενο του επαγγέλµατος, δεν αποτελεί διαβατήριο για κάθε χώρο ή pass par touts για κάθε πόρτα. ∆εν υπάρχει πιστοποίηση "Πολιτικού Μηχανικού" γενικώς. Ο πιστοποιηµένος µηχανικός για την τεχνολογία σκυροδέµατος δεν είναι αυτοµάτως πιστοποιηµένος για τις επισκευές σκυροδέµατος.2/5 Υπάρχει µάλιστα και διαβάθµιση πιστοποιήσεως, ανάλογα µε τις δυσκολίες και τις ειδικές απαιτήσεις του έργου -- η επισκευή µιας γέφυρας διαφέρει, είναι κάτι (πολύ) παραπάνω από την επισκευή ενός κτιρίου. Η διάκριση - διαβάθµιση µπορεί να γίνει ακόµα στενότερη για τελείως εξειδικευµένο αντικείµενο -- κρεµαστή γέφυρα, προωθούµενη γέφυρα κλπ. Τα προηγούµενα γεννούν µια απορία: ποιος και πώς, µε ποια κριτήρια θα καθορίσει τον βαθµό δυσκολίας και το µέγεθος ικανότητας που χρειάζεται κάθε δουλειά, και εποµένως τη διαβάθµιση σε "τάξεις" (Α, Β, Γ ...) του απαιτουµένου "πτυχίου πιστοποίησης"; Η απάντηση δεν είναι εύκολη, δεν διατίθεται, αλλά πρέπει να βρεθεί, ενδεχοµένως µε κάποιο βαθµό αυθαιρεσίας -- και ανησυχίας για, πιθανώς, "δόλια" επιλογή. Γίνεται συχνά η ερώτηση: ποιός χρειάζεται πιστοποίηση; Και για να "δυσκολευτεί" η απάντηση, η ερώτηση προσωποποιείται µε τον τρόπο που προανέφερα: και ο Μαρσέλλος και ο Αναγνωστόπουλος και οι άλλοι; Η απάντηση είναι ενιαία: Όλοι χρειάζονται πιστοποίηση, µε το πνεύµα που προαναφέρθηκε, στον τοµέα που δραστηριοποιούνται ή θέλουν να δραστηριοποιηθούν. Η απαίτηση "εµπειρίας" πρέπει να θεωρηθεί προσωρινή λύση ή, ίσως, ως στοιχείο - προϋπόθεση χορηγήσεως της πιστοποιήσεως. Εδώ εγείρονται και σκληραίνουν οι αντιδράσεις, πιο πολύ από αυτούς που δεν πιστεύουν στην ανάγκη πιστοποιήσεως, θεωρούν ότι επαρκεί το δίπλωµα του Πολιτικού Μηχανικού. ∆ηλαδή θα πρέπει εγώ να ξανακαθίσω στο θρανίο για να παρακολουθήσω µαθήµατα και µετά να δώσω εξετάσεις; Το Πολυτεχνείο που πέρασα δεν έχει αξία; ∆εν κρίθηκα, αρµοδίως, ικανός να ασκήσω το επάγγελµα, η κρίση είχε επιφυλάξεις; Το δίπλωµα που πήρα είναι κάλπικο; Αυτοί που θα µε κρίνουν θα είναι καλύτεροι από τους καθηγητές που µε δίδαξαν και µε προβίβασαν; Επιτρέψτε µου να κατανοήσω τη δυσφορία ή και την απέχθεια που προκαλεί το θρανίο και οι εξετάσεις, ιδίως σε ανθρώπους µεγάλης ηλικίας, µε ότι αυτό συνεπάγεται (π.χ. µεγάλη και πετυχηµένη επαγγελµατική διαδροµή). Ανησυχίες µπορεί να προκαλέσει και ο τρόπος επιλογής των µελών του οργάνου που θα κρίνει -- που πρέπει να είναι δίκαιος και αδιάβλητος -- αυτών που θα διδάξουν, θα βάλουν τα θέµατα της εξέτασης, θα βαθµολογήσουν και θα αποφανθούν για την ικανότητα. Ένας "ειδικός" εξεταστής, σε ένα αντικείµενο που απαιτεί θεωρητικές γνώσεις και πείρα εφαρµογής, δεν έχει καµµία δυσκολία να απορρίψει όλους του εξεταζόµενους, επιλέγοντας καταλλήλως τις ερωτήσεις ή τα σηµεία ελέγχου*. Το σύστηµα κινδυνεύει να γίνει τότε ένα κλειστό club ολίγων "ατσίδων της πιάτσας". ∆εν παραγνωρίζω ότι η ικανότητα να ανταποκριθείς σε µια δύσκολη επισκευή απαιτεί τόσο θεωρητικές γνώσεις (απαραίτητες για τη σωστή διάγνωση) όσο και πείρα εφαρµογής. Συχνά, πάντως, η πείρα εφαρµογής είναι πιο αναγκαία από τη γνώση της θεωρίας, έχει µεγάλη σηµασία να µπορείς να κάνεις τη θεωρία χειροπιαστό έργο. Επισηµαίνω ότι η πιστοποίηση µπορεί να αφορά τη διαχείριση ενός µεγάλου και δύσκολου έργου (φράγµατος, µεγάλης γέφυρας κλπ.) µε αποκλειστική σχεδόν την απαίτηση εµπειρίας και επιτυχούς προηγουµένης εφαρµογής, ακόµα (ίσως) και χωρίς την ύπαρξη διπλώµατος.*Είναι παρατηρηµένο ότι µερικές Υπηρεσίες έχουν τόσες απαιτήσεις προς ικανοποίησιν, ώστε να είναι βέβαιο ότι ο ελέγχων µπορεί (αν θέλει) να αγνοήσει µερικές, ως έχουσες µικρή σηµασία, ή να απαιτήσει την πλήρη εφαρµογή, κατά τη διάθεσή του, και να βρει πάντοτε σηµεία αποκλίσεως και λάθη. Ο ελεγχόµενος µπορεί, κατά περίπτωση, να πλουτίσει (µαζί µε τον ελέγχοντα) ή να οδηγηθεί στην αυτοκτονία. Ενδεικτικώς: Πολεοδοµία, Τελωνεία, Ναυτιλία. Προσέξτε τα αρχικά Που-Του-Νου για να καταλάβετε τι γίνεται. 3/5 Υπάρχουν συνάδελφοι που αποδέχονται τη διδασκαλία και την εξέταση, είναι οι επιµελείς που µαθαίνουν εύκολα, είναι αρκετά νέοι και διατηρούν στη µνήµη τους πολλές από τις γνώσεις του Πολυτεχνείου, και ίσως δεν είναι (ακόµα) σε θέση να εκτιµήσουν πλήρως την αξία της πείρας. Άλλοι δεν εκφράζουν γνώµη ή ζητούν να µάθουν τι γίνεται στις άλλες χώρες. Άλλοι προβάλλουν το δίπλωµα -- άλλωστε και το ΤΕΕ εφαρµόζει αυτό το σύστηµα στις πραγµατογνωµοσύνες, κάθε µέλος του θεωρείται ικανό και αρµόδιο για κάθε τεχνικό αντικείµενο της ειδικότητάς του, αγνοεί την έννοια της πιστοποίησης -- ας κρίνει καθένας µόνος του τα αποτελέσµατα. ∆εν θεωρώ ότι είµαι σε θέση να προτείνω ένα αποδεκτό σύστηµα πιστοποιήσεως, βρισκόµαστε όλοι στην αναζήτηση. Κατά τη γνώµη µου, δεν µπορούµε να αποκλείσουµε τις "εξετάσεις", ιδιαίτερα αν αυτές είναι ο τρόπος που εφαρµόζεται σε άλλες χώρες. Αλλά δεν υπάρχει λόγος και δεν πρέπει να είναι αυτός ο µοναδικός τρόπος κρίσεως της ικανότητας. Θα θυµίσω, τουλάχιστον, το σύστηµα "αυτοπιστοποίησης" που εφαρµόζουν οι υδραυλικοί και οι ηλεκτρολόγοι -- την ικανότητά σου την κρίνει το σινάφι σου. Η προσωπική µου άποψη είναι ότι, κατ' αρχήν, οφείλουµε ένα σεβασµό στο δίπλωµα. Σήµερα σε µερικά Πολυτεχνεία της χώρας γίνονται µαθήµατα στο αντικείµενο των επισκευών, µε αξιόλογα αποτελέσµατα. Νοµίζω, πάντως, ότι κάθε νέος Πολιτικός Μηχανικός πρέπει να θεωρείται ικανός να αντιµετωπίσει τον µεγαλύτερο αριθµό από τα προβλήµατα επισκευών αποκαταστάσεως βλαβών - ενισχύσεων που εµφανίζονται ύστερα από ένα σεισµό, ακόµα και αν δεν έχει ακούσει αυτά τα µαθήµατα. Την έλλειψη πείρας του (της οποίας πρέπει να έχει επίγνωση) πρέπει να την αντικαταστήσει µε την επιµέλεια, µε την προσοχή, µε την προσπάθεια. Κατά τις περιόδους των σεισµών επαναλαµβάνονται από τον ΟΑΣΠ και τα Πολυτεχνεία υποδείξεις, µε περιγραφές και σχήµατα, για τον τρόπο αντιµετωπίσεως του µεγάλου πλήθους των συνηθισµένων βλαβών, τις οποίες είναι βέβαιο ότι µπορεί να εννοήσει και να εφαρµόσει. Οφείλει µε πρόσθετη δική του προσπάθεια να ενηµερωθεί για τα χρησιµοποιούµενα υλικά και την τεχνική εφαρµογής τους, και πρέπει να του αναγνωρίσουµε ότι είναι σε θέση να πετύχει το επιθυµητό αποτέλεσµα. Για πόσο χρονικό διάστηµα µπορεί κάποιος να θεωρείται "νέος" Πολιτικός Μηχανικός; Πρέπει να το αποφασίσουµε. Ίσως, ανεξάρτητα από τον χρόνο, ώσπου να µπορεί να αποδείξει ότι έχει κάνει πετυχηµένη εφαρµογή αναλόγων επισκευών, µία τουλάχιστον φορά στην καριέρα του. Ίσως µε συνδυασµό χρόνου και περιπτώσεων εφαρµογής. Γιατί σ' αυτό νοµίζω βρίσκεται το λεπτό σηµείο της "πιστοποιήσεως", ανεξαρτήτως του αν αυτή θα συνοδεύεται από επίσηµα "τίτλο" ή όχι. Η στάθµη της δουλειάς που κάνει κάθε µηχανικός φαίνεται στα σχέδια, την περιγραφή και τους υπολογισµούς του συγκεκριµένου έργου που εκτελεί, τα οποία κατατίθενται και εγκρίνονται (κατόπιν ελέγχου ή όχι) από ∆ηµόσια Αρχή, ίσως (στο µέλλον) και από ανεξάρτητους Οργανισµούς ασφαλίσεως, δανειοδοτήσεως κλπ. Από αυτά τα στοιχεία θα συνάγεται η ικανότητα και η πείρα που διατίθεται για τη χορήγηση ή την αναβάθµιση του ανάλογου "τίτλου" πιστοποιήσεως. Πράγµα που θα συντείνει και στη βελτίωση της προσπάθειας για σωστή δουλειά σε κάθε περίπτωση, και εποµένως την άνοδο της στάθµης. Εδώ λοιπόν υπάρχει ένα σηµαντικό περιθώριο προσφοράς όλων µας προς το επάγγελµα, µε υποχρέωση συντονισµού και πρωτοβουλιών από το ΤΕΕ, τον ΣΠΜΕ, τον ΟΑΣΠ και τα Πολυτεχνεία.4/5 Να συγκεντρώσουµε όλες τις περιπτώσεις, όλες τις δυνατότητες, όλες τις επινοήσεις που έχουν εφαρµοσθεί ή µπορούν να εφαρµοσθούν στις πιο συνηθισµένες περιπτώσεις µικρών ή µεγαλύτερων επισκευών - ενισχύσεων - αποκαταστάσεων βλαβών, συµπληρωµένες µε Κώδικες Ορθής Πρακτικής, ώστε να µπορούν όλοι να τις έχουν υπ' όψη, να τις συµβουλευτούν και να τις προσαρµόσουν στη δική τους περίπτωση. Με παρόµοια λογική θα πιστοποιείται, θα αναγνωρίζεται η ικανότητα, και στους "παληούς" µηχανικούς, ανάλογα µε το είδος, τη δυσκολία, την ποιότητα και το αποτέλεσµα της δουλειάς που έχουν κάνει στην επαγγελµατική τους πορεία. Αν κάποιος έχει µετάσχει σε επιτροπή συντάξεως Κανονισµών ή Προτύπων ή Προδιαγραφών, αν έχει κάνει ανακοινώσεις σε συνέδρια, αν έχει γράψει βιβλία ή έχει δηµοσιεύσεις σε περιοδικά, αν έχει µελετήσει ή εκτελέσει ή παρουσιάσει αξιόλογα έργα, αν έχει µετάσχει ενεργά σε "οµάδα" παραγωγής τεχνικού έργου, έχει µια µορφή πιστοποίησης "από το σινάφι". Χωρίς, οι πιο πάνω αναφορές, να θεωρούνται αποκλειστικές ή περιοριστικές. Είναι βέβαια πιθανόν, µερικές φορές, η συµµετοχή του σε τέτοια όργανα να είναι "τυπική" ή "εικονική" ως εκπροσώπου Συλλόγου ή παρατάξεως ή συνδικαλιστικής απόψεως, χωρίς πραγµατική συµβολή στο επεξεργαζόµενο επιστηµονικό ή επαγγελµατικό αντικείµενο. Οι ανοχές προβλέπονται σε όλους του Κανονισµούς, ορθώς. Άλλωστε το πεδίον διατυπώσεως κάθε σχετικής γνώµης είναι ανοικτό, για κάθε ενδιαφερόµενο και πρόθυµο.5/5
Έχουν δημοσιευτεί 5 σχόλιαΜετάβαση στην αρχή του άρθρου
11 Δεκεμβρίου 2014

Η Ελλαδίτσα είναι «αγορ(ούλα) μια σταλιά».
Οι δε απαιτήσεις μας για την ποιότητα της ζωής μας είναι δικαιολογημένα αυξημένες.
Δεν υπάρχει η δυνατότητα μακροχρόνιων σπουδών με επιστήμονες «εν αναμονή».
Οι ειδικεύσεις θα πρέπει να ξεκινούν από τα Πολυτεχνεία, υπό μορφή «ΥΠΟΟΜΑΔΩΝ» μαθημάτων κατ' επιλογή μέσα στην γενική ειδικότητα (στην περίπτωσή μας του Δομοστατικού) .
Υποομάδες με κάποιο αριθμό εξειδικεύσεων και όχι μία υποομάδα με μια εξειδίκευση.
Διαφορετικά ο μελλοντικός συνάδελφος …… θα πεινάσει.
Έτσι, με την αποφοίτηση ο μηχανικός θα είναι σε θέσει να αναλάβει κάποιες εργασίες των εξειδικεύσεων που θα έχει επιλέξει.
Στη συνέχεια, θα συντηρεί τις εξειδικεύσεις του με παρακολούθηση σεμιναρίων από δημόσιο ή ιδιωτικό πιστοποιημένο φορέα.
Εμείς οι παλιοί μπορούμε κάλλιστα να αποδείξουμε την εμπειρία μας (συν τα σεμινάρια που θα παρακολουθήσουμε όταν ξεκινήσουν).
Ιωάννης Παπανδρέου

10 Δεκεμβρίου 2014

Πράγματι έχουν γραφτεί (και από μένα) πολλά για το θέμα που βάζει ο συν. πρόεδρος.
Θέλω να προσθέσω έναν ακόμη προβληματισμό.
Την χρονιά που αποφοιτούσα (1978) άκουσα τον καθηγητή Θ. Τάσιο από έδρας να λέει ότι ο μηχανικός αποφοιτώντας πρέπει να κατέχει εκείνες τις απαραίτητες γνώσεις που θα τον κάνουν ικανό να συμμετάσχει άμεσα στο επαγγελματικό γίγνεσθαι. Και τούτο διότι, όπως είχε πει, η εθνική οικονομία δεν έχει την δυνατότητα να αργήσει να τον βγάλει στην παραγωγή.
Άραγε, αυτή τη δυνατότητα την έχει τώρα (2014) αποκτήσει η χώρα μας;
Επικρατεί η αντίληψη ότι τώρα τα παιδιά θα πρέπει να σπουδάζουν σχεδόν για μιά δεκαετία [Δίπλωμα, Μεταπτυχιακό, Διδακτορικό, Εξειδίκευση(;)].
Για να μην παρεξηγηθώ δηλώνω ότι δεν είμαι αντίθετος.
Όλα αυτά τα χρόνια (να προσθέσουμε και την στρατιωτική θητεία) πώς μπορεί η εθνική οικονομία να αντιμετωπίζει την λόγω μετά-σπουδών "επαγγελματική στασιμότητα";
Δεν πρέπει να λάβουμε υπ' όψιν και τον "πληθωρισμό" μηχανικών που υπάρχει σήμερα΄;
Ιωάννης Σ. Παπανδρέου

10 Δεκεμβρίου 2014

Είναι επίσης απόρροια του VISIO 2020, εχει γραφτεί άρθρο απο τον κ. Παν. Αναγνωστόπουλο επι του θέματος, αλλά και της προσπάθειας που γίνεται προς εναρμόνιση των σχετικών ΕΤΕΠ.
Χρήστος Ροδόπουλος

10 Δεκεμβρίου 2014

κ. Φιλίππου,
Το εναρμονισμένο Ευρωπαϊκό Πρότυπο ΕΛΟΤ ΕΝ 1504, ο ΚΑΝΕΠΕ και οι τεχνολογικές εξελίξεις στον τομέα των χημικών προϊόντων για τις κατασκευές (construction chemicals), "ανεβάζουν τον πήχυ" των απαιτήσεων στον τομέα των επισκευών / αποκαταστάσεων των κατασκευών. Το γεγονός αυτό αποτέλεσε αφορμή για την έναρξη εκτενούς συζητήσεως στο LinkedIn, στην οποία αρκετοί συνάδελφοι διατύπωσαν τις απόψεις τους. Η συζήτηση συνεχίζεται. Ακολούθησε το άρθρο του κ. Βουδικλάρη.
Βεβαίως ο τομέας αυτός δεν είναι ο μόνος στο πεδίο των δραστηριοτήτων των Πολ. Μηχ. που δημιουργεί προβληματισμούς!
Παν. Αναγνωστόπουλος

09 Δεκεμβρίου 2014

Μόνο δυο ερωτήματα για το άρθρο.
Γιατι τωρα;
Γιατί το συγκεκριμένο αντικείμενο;
(Τους λόγους που προβάλλονται ασφαλώς μπορούν να τους επικαλεστούν και άλλοι σε άλλα αντικείμενα Πολ.Μηχ).
Κων. Φιλίππου

Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.