Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Δευτέρα, 06 Απριλίου 2020

Το άρθρο «Η κλίμακα Τορίνο» για την αξιολόγηση των κινδύνων προσκρούσεως ουρανίων σωμάτων στη γη, που παρουσιάστηκε στις 3-7-211 στο www.e-archimedes.gr   και, ακόμα περισσότερο, η εικόνα του αστεροειδούς “2003 QQ47”, που εμφανίζεται σήμερα ως ένας πιθανός επισκέπτης μας, μου έφεραν στο νου τον τρόπο με τον οποίο ανακαλύφθηκαν οι αστεροειδείς και τις συνθήκες που προηγήθηκαν της ανακαλύψεως.

Οι αστεροειδείς και ο νόμος του Bode Αφήγηση: Θ. Γ. Βουδικλάρης Πολιτικός ΜηχανικόςΤο άρθρο «Η κλίμακα Τορίνο» για την αξιολόγηση των κινδύνων προσκρούσεως ουρανίων σωμάτων στη γη, που παρουσιάστηκε στις 3-7-211 στο www.e-archimedes.gr και, ακόμα περισσότερο, η εικόνα του αστεροειδούς “2003 QQ47”, που εμφανίζεται σήμερα ως ένας πιθανός επισκέπτης μας, μου έφεραν στο νου τον τρόπο με τον οποίο ανακαλύφθηκαν οι αστεροειδείς και τις συνθήκες που προηγήθηκαν της ανακαλύψεως. Αυτές τις συνθήκες θα προσπαθήσω να παρουσιάσω, που οφείλονται σε μια περίεργη διαπίστωση, που είναι γνωστή ως νόμος του Μπόντε ή νόμος των Μπόντε - Τίτιους. Ο Bode διαπίστωσε μια παράξενη σύμπτωση. Παρετήρησε τη σειρά των αριθμών: 03612244896192384768που έχει ως πρώτο όρο το μηδέν, ενώ οι υπόλοιποι όροι της είναι οι όροι μιας γεωμετρικής προόδου, με πρώτο όρο το 3 και λόγο το 2, κάθε όρος είναι διπλάσιος από τον προηγούμενο. Αν προσθέσουμε τον αριθμό 4 στους όρους της προηγούμενης σειράς, θα πάρουμε τη σειρά: 47101628521001963887721,62,85,21019,638,877,2Και διαιρώντας δια δέκα: 0,40,71,0Αν θεωρήσουμε ως «αστρονομική μονάδα» τη μέση απόσταση Ηλίου - Γης, κατά κάποιο παράξενο τρόπο, οι υπόλοιποι όροι της σειράς δείχνουν τη μέση απόσταση (ως προς την ως άνω μονάδα) των πλανητών του πλανητικού μας συστήματος από τον Ήλιο. Η προσέγγιση είναι πολύ καλή για τους πλανήτες που βρίσκονται κοντά στον Ήλιο, ενώ αυτό δεν συμβαίνει για τους απομακρυσμένους πλανήτες. Κατά τον νόμο του Μπόντε, οι αποστάσεις των πλανητών από τον Ήλιο είναι: Ερμής Αφροδίτη0,40,7Γη1,0Άρης Αστεροειδείς1,62,8Δίας5,2Κρόνος Ουρανός Ποσειδών1019,6Πλούτων38,877,230,1139,6Οι πραγματικές αποστάσεις των πλανητών, ως προς την ίδια μονάδα, είναι: 0,3870,7231,01,5242,85,20319,55519,218 Είναι προφανές ότι η προσέγγιση του νόμου του Μπόντε είναι από καλή ως πολύ καλή για όλους τους πλανήτες, εκτός από τον Ποσειδώνα, για τον οποίο η προσέγγιση είναι σχετικώς καλή, και από τον Πλούτωνα, για τον οποίο είναι κακή. Ας επισημάνουμε ότι, πολύ πρόσφατα, ο Πλούτωνας έπαψε να θεωρείται πλανήτης, φαίνεται ότι κάτι δεν πήγε καλά στη «γέννησή» του. Είναι εκπληκτικό, ότι από τη σειρά του Μπόντε έλειπαν μερικοί πλανήτες, που δεν είχαν ακόμα ανακαλυφθεί, όπως ακριβώς συνέβη με κάποια στοιχεία στον Πίνακα του Μεντελέγιεφ. Όταν ο Μπόντε διετύπωσε τον «νόμο» του, περί το 1778, δεν είχαν ακόμα ανακαλυφθεί ο Ουρανός, ο Ποσειδών και ο Πλούτων. Υπήρχε επίσης ένα κενό, μεταξύ των αποστάσεων 1,6 και 5,2 για το οποίο ο νόμος του Μπόντε προέβλεπε πλανήτη στην απόσταση 2,8 και όπου σήμερα τοποθετούνται οι Αστεροειδείς ή Πλανητοειδείς. Η ανακάλυψή όλων τους, στη θέση που προέβλεπε η σειρά του Μπόντε, προκάλεσε έκπληξη. Οι Αστεροειδείς ανακαλύφθηκαν σιγά - σιγά. Ήδη ο Κέπλερ, είχε θεωρήσει ότι η απόσταση από τον Άρη μέχρι τον Δία ήταν «αδικαιολόγητα» μεγάλη, και είχε διαισθανθεί την ύπαρξη ενός άγνωστου πλανήτη ανάμεσά τους. Στο βιβλίο «Κοσμογραφικό Μυστήριο», που έγραψε το 1596, σημείωσε «θέτω ένα νέον πλανήτη μεταξύ Άρεως και Διός». Και ο Λαμπέρ, το 1761, είχε παρόμοια διαίσθηση, όμως οι απόψεις τους δεν είχαν απήχηση και λησμονήθηκαν αμέσως. Όταν όμως ο Χέρσελ, το 1781, ανεκάλυψε τον Ουρανό στην περιοχή που μόλις είχε προβλέψει ο Μπόντε, όλοι οι αστρονόμοι ξεχύθηκαν να ψάχνουν την περιοχή στην απόσταση 2,8. Η ανακάλυψή του πλήθους των Αστεροειδών έγινε με τρόπο που θα μπορούσε να γίνει διήγημα, αλλά ξεφεύγει από την έκταση στην οποία πρέπει να περιοριστεί η δική μου παρέμβαση. Στην αρχή ανακαλύφθηκε το 1801, από τον μοναχό Ιωσήφ Πιάτσι, στο Παλέρμο, στη Σικελία, ένα νέο μικρό ουράνιο σώμα, ίσως κομήτης χωρίς ουρά. Ο Γκάους, σε ηλικία 24 ετών, με τα μαθηματικά του, απέδειξε ότι το νέο ουράνιο σώμα, ήταν πλανήτης. Ο νέος πλανήτης, πήρε το όνομα της αρχαίας θεάς που προστάτευε τη Σικελία: Δήμητρα. Αργά στην αρχή, αλλά ταχύτατα στη συνέχεια, ανακαλύφθηκαν η Παλλάς, η Ήρα, η Εστία, η Αστραία, η Ήβη, η Χλωρίς, η Ίρις και ένα πλήθος ακόμα πλανητοειδών, που σήμερα φτάνουν κάποιες χιλιάδες. Χαριστικά, υποθέτω, μερικοί πλανητοειδείς πήραν αρσενικά ονόματα: Έρως, Αχιλλεύς, Ίκαρος και άλλα. Όλοι οι Αστεροειδείς είναι πάρα πολύ μικρότεροι από τη Σελήνη, μερικοί έχουν διάμετρο μόλις μερικών χιλιομέτρων, μερικοί μόνο μερικών εκατοντάδων μέτρων (ο “2003 QQ47” πάντως δεν είναι τεράστιος, είναι μια πολύ μεγάλη «πέτρα»). Όταν ανακαλύφθηκαν, φαίνονταν στο τηλεσκόπιο σαν σημάδια, όπως τα αστέρια, και όχι σαν δίσκοι, όπως οι πλανήτες, γι’ αυτό και πήραν το όνομα Αστεροειδείς. Πιστεύεται ότι στη θέση τους υπήρχε ένας πλανήτης σαν τους άλλους, που εξερράγη σε χιλιάδες κομμάτια, για άγνωστους (ακόμα) λόγους. Μέχρι σήμερα δεν έχει δοθεί ερμηνεία στο αστρονομικό παράδοξο του Μπόντε, αντίθετα από αυτό που συνέβη με τις προβλέψεις του Πίνακα του Μεντελέγιεφ. Δεν έχει διαπιστωθεί δηλαδή αν πρόκειται για τυχαία σύμπτωση, για «σκέρτσο» του ουρανού, ή μήπως έχει φυσική ερμηνεία που σχετίζεται με τη δημιουργία του Σύμπαντος και τη γέννηση του Ηλιακού μας συστήματος.2
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.