Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Τρίτη, 19 Οκτωβρίου 2021

Νέο κείμενο με προσθήκες/συμπληρώσεις (ανάρτηση 25-05-11)

ΕΝΕΣΕΙΣ ΕΠΟΞΕΙΔΙΚΗΣ ΡΗΤΙΝΗΣ Θ. Γ. Βουδικλάρης Πολιτικός ΜηχανικόςΣτις θέσεις που εμφανίζονται ή θα αποκαλυφθούν ρωγμές σε φέροντα στοιχεία ωπλισμένου σκυροδέματος, θα εκτελεσθεί ένεση εποξειδικής ρητίνης, με σκοπό •τη σφράγιση της ρωγμής, για προστασία του οπλισμού από τη διάβρωση•την επανασυγκόλληση του ρηγματωμένου ή θραυσμένου στοιχείου ώστε αυτό να επανακτήσει τη μονολιθικότητά του και να διατηρήσει τις (μεγαλύτερες ή μικρότερες) δυνατότητες συνεισφοράς του και στην φέρουσα ικανότητα της συνολικής κατασκευής, μέχρι τουλάχιστον την ολοκλήρωση των επεμβάσεων αποκατάστασηςΗ σφράγιση της ρωγμής με την ένεση της ρητίνης, δεν αίρει την αιτία δημιουργίας της. Το χρησιμοποιούμενο υλικό συντίθεται από δύο συστατικά, το συστατικό Α που είναι η κυρίως ρητίνη και το συστατικό Β που είναι ο σκληρυντής. Η ανάμειξη των δύο συστατικών συνιστά το ένεμα και η μεταξύ τους χημική αντίδραση, δια πολυμερισμού, προκαλεί τη σκλήρυνσή του, μετά την παρέλευση του κατάλληλου χρόνου. Οι αναλογίες αναμείξεως των συστατικών καθορίζονται από τον παραγωγό, ανάλογα με το επιδιωκόμενο αποτέλεσμα. Η χημική αντίδραση επιταχύνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Πολύ συχνά χρησιμοποιείται η λέξη «ρητίνη» ή «εποξειδική ρητίνη» για το ανάμειγμα των συστατικών Α και Β (το τελικώς χρησιμοποιούμενο προϊόν, την «κόλλα») και όχι για μόνο το συστατικό Α. Μερικοί ονομάζουν το ανάμειγμα των συστατικών Α και Β «εποξειδική κόλλα». Η ποικιλία δυνατών ιδιοτήτων και ικανοτήτων των εποξειδικών ρητινών είναι πολύ μεγάλη, όσον αφορά τις αντοχές, την παραμορφωσιμότητα, το μέτρο ελαστικότητας, τον χρόνο εργάσιμου (pot life), τη σκλήρυνσή τους παρουσία υγρασίας ή ακόμη και εντός ύδατος, το ιξώδες, τον χρόνο αναπτύξεως αντοχής, το πεδίο εφαρμογής κλπ. Για κάθε χρήση και κάθε επιδιωκόμενο αποτέλεσμα πρέπει να χρησιμοποιείται ο κατάλληλος τύπος ρητίνης. Εποξειδική ρητίνη χρησιμοποιείται (εκτός από τις ενέσεις) και για την πάκτωση βλήτρων ή «αναμονών» σε υπάρχον σκυρόδεμα. Κατάλληλος τύπος εποξειδικής ρητίνης μπορεί να χρησιμοποιηθεί και για την συγκόλληση νέου σκυροδέματος πάνω σε παληό. Η αναγκαία ποσότητα εξαρτάται από την τραχύτητα και το πορώδες της επαλειφομένης επιφανείας και κυμαίνεται συνήθως από 0,3 ως 0,5 lt/m2. Απαιτείται διαφορετικός τύπος ρητίνης για συγκόλληση ξηρών ή υγρών επιφανειών σκυροδέματος.1 Κατάλληλος τύπος ρητίνης χρησιμοποιείται επίσης για την επάλειψη και στεγανοποίηση επιφανειών ή δοχείων, αλλά και για τη βελτίωση της αντοχής επιφανειών σε τριβή και χρήση (δάπεδα). Για δοχεία και δεξαμενές τροφίμων πρέπει να χρησιμοποιηθεί ειδική ρητίνη, βιολογικώς επιτρεπτή. Αυτές οι χρήσεις εποξειδικής ρητίνης βρίσκονται εκτός αντικειμένου του παρόντος. Το πεδίο εφαρμογής ενέσεων εποξειδικής ρητίνης περιλαμβάνει το εύρος ρωγμής από 0,2 mm (ίσως και από 0,1 mm) μέχρι 3 mm, με ενδεχόμενο επεκτάσεως προς τα άνω, αν αυτό θεωρηθεί σκόπιμο για κάποιους λόγους. Διαφορετικά πάχη ρωγμής, αλλά και διαφορετικού πάχους στοιχεία (ήτοι μήκους διαδρομής του ενέματος) έχουν ανάγκη από διαφορετικό ιξώδες(1) ενέματος (η λεπτότερη ρωγμή και η μεγαλύτερη διαδρομή, μικρότερο ιξώδες), η ρύθμιση του οποίου δεν επιτρέπεται να γίνεται από τον χρήστη, πρέπει να παραγγέλλεται και να είναι πρωτογενής ιδιότητα των προσκομιζομέων συστατικών Α και Β. Η ένεση γίνεται πριν από κάθε άλλη επέμβαση ενισχύσεως του στοιχείου. Τα τυχόν υπάρχοντα μεγαλύτερα διάκενα ρωγμών ή διαστρώσεως σκυροδέματος (αναλόγως μεγέθους και θέσεως) θα γεμίσουν, κατά το δυνατόν, με εποξειδικό κονίαμα (μίγμα ρητίνης και αδρανούς, συνήθως τσιμέντου ή άμμου) ή εποξειδικό (ή πολυμερικό) σκυρόδεμα ή με μη συρρικνούμενο κονίαμα ή σκυρόδεμα. Κατά τη λήψη των σχετικών αποφάσεων θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη ότι ο πολυμερισμός της ρητίνης είναι αντίδραση ισχυρώς εξώθερμη. Για την εκτέλεση της ενέσεως, αφαιρείται το επίχρισμα στην περιοχή της ρωγμής και σε πλάτος 15 cm περίπου, ώστε να γυμνωθεί η επιφάνεια του σκυροδέματος. Το σκυρόδεμα καθαρίζεται καλά με συρματόβουρτσα και πλύσιμο με νερό. Αν χρειάζεται διανοίγεται με τρυπάνι η οπή τοποθετήσεως επιστομίου εγχύσεως της ρητίνης, διαμέτρου περί τα 5 ως 10 mm και βάθους περί τα 20 mm, σε σημεία τοπικής διευρύνσεως της ρωγμής κατά προτίμηση, με προσπάθεια η οπή να κείται στο επίπεδο ρηγματώσεως. Καθαρίζεται από σκόνες και κόκκους με εισπίεση αέρα ή νερού ή δημιουργία κενού το εσωτερικό της ρωγμής και, κυρίως, η περιοχή της οπής του επιστομίου, για την αποφυγή της απόφραξης. Γενικώς, το ενδεχομένως(1) Το ιξώδες είναι μέτρο της εσωτερικής τριβής ενός υγρού ή της αντιστάσεώς του στην αλλαγή σχήματος. Πιο απλά, δείχνει τη ρευστότητα ενός υγρού, την ευκινησία του κατά τη ροή, τον ρυθμό της ροής. Μεγαλύτερο ιξώδες σημαίνει μικρότερη ρευστότητα, μικρότερη ευκινησία. Στο μετρικό σύστημα SI η μονάδα (δυναμικού) ιξώδους είναι το Pascal-second (Pa∙s) που ισοδυναμεί με το kg∙m -1∙s-1. Πιο πολύ εν χρήσει είναι η μονάδα του παληού συστήματος μετρήσεως CGS, που ονομάζεται poise (P) και συναντάται συχνότερα με το μέγεθος του ενός εκατοστού της, centipoise (cP). Η σχέση αναλογίας είναι 10 P = 1 Pa∙s . Αν τοποθετήσουμε μεταξύ δύο πλακών, ένα υγρό με ιξώδες 1 Pa∙s και εφαρμόσουμε στη μία πλάκα πίεση 1 Pa, η πλάκα θα μετακινηθεί κατά απόσταση ίση προς το πάχος του (μεταξύ των πλακών) υγρού, σε χρόνο 1 sec. Ενδεικτικά, στη θερμοκρασία των 25 ° C, το ιξώδες διαφόρων υγρών είναι: νερό – 0.984 cP, ασετόν – 0.306 cP, αίμα – 1.37 cP, ελαιόλαδο – 81 cP, μέλι – 2 000 ως 10 000 cP2 παραμένον νερό πλύσεως δεν εμποδίζει την πρόοδο και το αποτέλεσμα της ενέσεως, δεδομένου ότι απομακρύνεται εκδιωκόμενο από την εισαγόμενη ρητίνη. Στη συνέχεια η ρωγμή σφραγίζεται περιμετρικά, εξωτερικώς, σε όλο της το μήκος, με ταχείας σκληρύνσεως εποξειδικό ή ακριλικό στόκο ή μαστίχη ή υπερταχείας πήξεως τσιμεντοκονία (όχι σιδερόστοκο ή άλλο υλικό που δεν έχει επαρκή πρόσφυση με το σκυρόδεμα, δεν αντέχει στην εφαρμοζόμενη πίεση και ενδέχεται να επιτρέψει διαρροές), ενώ με την τοποθέτηση των επιστομίων (ενδεχομένως καρφιών ή οδοντογλυφίδων ή μεταλλικών βαλβίδων ή πλαστικών σωληνίσκων ή ειδικών επιστομίων) ανά 10 ως 15 cm διατηρούνται στο υλικό σφραγίσεως οι οπές ενέσεως και ελέγχου. Η ταινία σφραγίσεως πρέπει να έχει (ενδεικτικά) πλάτος 20 ως 25 mm και πάχος περί τα 3 mm. Η απόσταση τοποθετήσεως των επιστομίων και εκτελέσεως της ενέσεως, εξαρτάται πολύ από το εκτιμώμενο μήκος διαδρομής του ενέματος (προκειμένου να γεμίσει πλήρως η ρωγμή), και επομένως εξαρτάται και από το αν η επέμβαση γίνεται και από τις δύο ή μόνο από τη μία πλευρά του στοιχείου. Για μονόπλευρη εισπίεση, η απόστασή τους θα είναι ασφαλώς μικρότερη από το πάχος του επισκευαζομένου στοιχείου. Εξαρτάται επίσης από το ιξώδες της ρητίνης (εδώ η λέξη «ρητίνη» έχει το νόημα του ενέματος, ήτοι του μίγματος των συστατικών Α και Β), που πρέπει στη γενική περίπτωση να είναι μικρό. Εξαρτάται ακόμη από το μέγεθος της δυναμένης να εφαρμοσθεί εισπιέσεως, η οποία πάντως πρέπει να επιλέγεται συγκρατημένα και με προσοχή, για να μη δημιουργήσει κινδύνους διευρύνσεως ή επιμηκύνσεως της ρωγμής ή και διασπάσεως του στοιχείου στο οποίο εφαρμόζεται η ένεση, όταν αυτό έχει μικρή αντοχή. Εξαρτάται τέλος από την ενδεχόμενη εισπίεση «υπέρ κεφαλήν» ή, γενικώτερα, αν η διείσδυση της ρητίνης υποβοηθείται ή όχι από τη βαρύτητα. Όταν η μία πλευρά του στοιχείου δεν είναι προσπελάσιμη (αρμός διαστολής, ρωγμή σε τοιχίο υπογείου κλπ.) και επομένως η ενδεδειγμένη σφράγιση της ρωγμής και η εφαρμογή ενέσεως δεν είναι δυνατή στο αντίστοιχο μήκος, οι ενέσεις πρέπει να γίνουν από τη μία μόνο πλευρά. Τότε γίνεται προσπάθεια επινοήσεως τρόπων στοιχειώδους, έστω, σφραγίσεώς της με άλλες μεθόδους σ’ αυτό το απροσπέλαστο τμήμα, διατηρουμένου χαμηλού του ιξώδους της ρητίνης, λόγω μεγάλης διαδρομής. Αν η σφράγιση αυτή δεν καταστεί εφικτή, επιλέγεται ρητίνη με μεγαλύτερο ιξώδες και επαφίεται στην ικανότητα και την εμπειρία του χειριστή του ακροφυσίου η αποφυγή, κατά το δυνατόν, της άσκοπης υπερχείλισης της ρητίνης (στον αρμό ή στο έδαφος) και η καλύτερη πλήρωση της ρωγμής. Με το μανόμετρο παρακολουθείται η ευχέρεια διεισδύσεως του ενέματος και έτσι επισημαίνεται, από τη μικρή πίεση, αν αυτό γεμίζει κοιλότητες ή και «υπερχειλίζει» ελεύθερα. Αν εμφανισθεί διαρροή στο υλικό σφραγίσεως της ρωγμής εφαρμόζεται αμέσως στη θέση εκείνη εποξειδικός στόκος ή άλλο υλικό αμέσου σκληρύνσεως και η ένεση συνεχίζεται. Το ιξώδες του μίγματος αυξάνεται με τη θερμοκρασία (την επιτάχυνση της χημικής αντίδρασης) και την πάροδο του χρόνου από της αναμίξεως των δύο (ή περισσοτέρων) συστατικών. Αν κατά την εφαρμογή της ενέσεως διαπιστωθεί αυξημένη θερμοκρασία του ενέματος ή έναρξη πήξεως της ρητίνης, δεν επιτρέπεται η συνέχιση της εργασίας με την υπόλοιπη ποσότητα του μίγματος.3 Ύστερα γίνεται η ένεση της εποξειδικής ρητίνης με τη χαμηλότερη αναγκαία πίεση, συνήθως επαρκεί πίεση 1 ως 3 at (και πάντως ρυθμιζόμενη και ενδεχομένως μεταβαλλόμενη, ίσως και μέχρι 5 at, σπανίως μεγαλύτερη), με τοποθέτηση του ακροφυσίου στη χαμηλότερη οπή και μέχρις εξιδρώσεως από την αμέσως υψηλότερη (σε περίπτωση ρωγμής κατά την κατακόρυφη έννοια) οπότε η οπή ενέσεως σφραγίζεται και το ακροφύσιο τοποθετείται σ’ αυτήν την υψηλότερη θέση, για την συνέχιση της εργασίας με όμοιο τρόπο. Αν η ρωγμή είναι διαμπερής και είναι εφικτό, η ένεση γίνεται και από τις δύο πλευρές του στοιχείου. Η θερμοκρασία περιβάλλοντος απαγορεύεται να είναι μικρότερη των 5 °C (η χημική αντίδραση, γενικώς, επιβραδύνεται υπέρμετρα ή και μηδενίζεται), ενδείκνυται να μην είναι μικρότερη των 10 °C. Γενικώς, το πιο πρόσφορο πεδίο θερμοκρασιών βρίσκεται μεταξύ 10 και 30 °C, ακριβέστερα όρια ορίζονται από τον παραγωγό της ρητίνης. Η ένεση πρέπει να έχει περαιωθεί μέσα στον χρόνο εργάσιμου (pot life), που δηλώνει ο παραγωγός της ρητίνης και που είναι συνήθως 25 ως 40 λεπτά της ώρας (με μεγάλη κλίμακα δυνατοτήτων) για τη συνήθη θερμοκρασία των 20 °C, από της αναμίξεως των συστατικών, και μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Σε περίπτωση που οι επιφάνειες του σκυροδέματος σοβατίζονται, ή εξ άλλων λόγων απαιτείται, αφαιρείται την επόμενη ημέρα το υλικό σφραγίσεως της ρωγμής (εξωτερικά, με μηχανικό τρόπο, με τρίψιμο ή πελέκημα, χωρίς φλόγα). Ενδείκνυται η παραμονή των επισκευαζομένων στοιχείων σε ηρεμία μέχρι της αναπτύξεως της πλήρους αντοχής της ρητίνης, ιδίως αν πρόκειται να αναληφθούν φορτία. Αυτός ο χρόνος πλήρους ωριμάνσεως (cure time) γενικά είναι της τάξεως των 7 ημερών, επίσης με μεγάλη κλίμακα δυνατοτήτων, και μειώνεται με την αύξηση της θερμοκρασίας. Τα συστατικά Α (κυρίως ρητίνη, αυτούσια χωρίς διαλύτες) και Β (σκληρυντής) της εποξειδικής ρητίνης έχουν γενικώς διαφορετικό χρώμα ή απόχρωση και θα έρχονται στο εργοτάξιο συσκευασμένα από τον προμηθευτή, σε σφραγισμένα δοχεία, με σαφή ένδειξη για το συστατικό (Α ή Β) που περιέχουν, το καθαρό βάρος περιεχομένου και όσο γίνεται περισσότερες από τις παρακάτω πληροφορίες(∗): • την θερμοκρασιακή περιοχή χρησιμοποιήσεώς του (ενδεδειγμένη και οριακή) • τη χρήση για την οποία προορίζεται • τον χρόνο εργασιμότητας (pot life) • τον χρόνο ωριμάνσεως – αναπτύξεως αντοχής (cure time) • το μέτρο ελαστικότητας σε θλίψη και εφελκυσμό • την αντοχή σε θλίψη και εφελκυσμό • την αντοχή σε πρόσφυση με το σκυρόδεμα • το ιξώδες στους 20 ή και τους 25 °C • τις οδηγίες χρήσεως ∗Το πλήθος των ζητουμένων πληροφοριών θα εξαρτηθεί από το είδος, το μέγεθος, τη σημασία και την κρισιμότητα του προβλήματος που θα αντιμετωπισθεί, και από τις πραγματικές δυνατότητες υλοποιήσεως. Οι πραγματικές ιδιότητες είναι δυνατόν να ελεγχθούν κατά τα Ευρωπαϊκά (ΕΝ) ή διεθνή (ISO) ή Αμερικανικά Πρότυπα (ASTM και AASTHO), κατά τα οριζόμενα στη Σύμβαση.4 • τη θερμοκρασιακή περιοχή αποθήκευσης • τα μέτρα ασφαλείας που πρέπει να ληφθούν κατά τη χρησιμοποίηση Ο χρήστης πρέπει να λαμβάνει πλήρη γνώση των αναγραφομένων στα δοχεία ιδιοτήτων και οδηγιών, προ της ενάρξεως της εργασίας. Τα στοιχεία χρησιμοποιούνται από την επίβλεψη για τον έλεγχο της ταυτότητας των εισαγομένων υλικών στο εργοτάξιο. Θα προσκομίζεται σχετικώς πιστοποιητικό ποιότητας – σήμα CE. Προσκόμιση υλικών «χύμα» απαγορεύεται απολύτως. Θερμοκρασία αποθηκεύσεως μικρότερη των 30 °C. Τα δύο υλικά Α και Β αποθηκεύονται κατά τρόπο που να αποκλείει τη σύγχυση και την εσφαλμένη χρήση του ενός αντί του άλλου. Το υλικό Α θα ελέγχεται εγκαίρως, οπτικώς, 3 μέρες πριν από τη χρησιμοποίηση, για να διαπιστωθεί ότι δεν παρουσιάζει ενδείξεις κρυσταλλώσεως, αλλιώς πρέπει να υποστεί κατάλληλη θερμική επεξεργασία σε bain-marie. Τα δύο συστατικά Α και Β αναμιγνύονται κατόπιν ακριβούς μετρήσεως και στην αναλογία που καθορίζει το εργοστάσιο παραγωγής, (με επιτρεπόμενη μέγιστη ανοχή σφάλματος μέχρι 2%), αμιγή, χωρίς διαλυτικά, κονίες, αδρανή, σκόνες κλπ. μέχρι την πλήρη ομοιογενοποίηση του μίγματος. Προηγείται ανάδευση του συστατικού Α με κατάλληλο αναδευτήρα επί 10 sec περίπου, για την ομοιογενοποίησή του. Η ανάμιξη γίνεται με εισαγωγή του συστατικού Β (σκληρυντή) στο Α και ποτέ αντίστροφα, και πρέπει να γίνεται με αναμικτήρα καταλλήλου μεγέθους (όχι με το χέρι), να είναι τέλεια και να γίνεται όσο το δυνατόν πιο κοντά στη θέση χρησιμοποιήσεως. Η ανομοιογένεια αναμίξεως των δύο υλικών οδηγεί στη διαφοροποίηση του πολυμερισμού κατά θέση, με συνέπεια και τη διαφοροποίηση ιδιοτήτων και την πιθανή τοπική ανεπάρκειά τους. Η παρασκευαζόμενη ποσότητα πρέπει να είναι όση μπορεί να χρησιμοποιηθεί αμέσως. Σε περίπτωση που η ανάμιξη δεν είναι «αυτόματη» (σε μέτρηση αναλογίας, ανάμιξη και άμεση εισπίεση), πρέπει να διαρκεί περί τα 3 λεπτά, σε κάθε περίπτωση όμως δεν πρέπει να είναι πολύ μεγαλύτερη, και η ταχύτητα περιστροφής του αναμικτήρα πρέπει να είναι τέτοια (όχι μεγαλύτερη από 500 στροφές στο λεπτό), ώστε να μη συγκρατούνται ή δημιουργούνται στη μάζα φυσαλίδες αέρα και το μίγμα να μην ξεπεράσει τη θερμοκρασία των 40 °C. Τόσο τα δοχεία μετρήσεως της αναλογίας όσο και το δοχείο στο οποίο γίνεται η ανάμιξη πρέπει να είναι καθαρά. Ενδείκνυται η αυτόματη δοσομέτρηση και ανάμιξη. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ανάμειγμα, για τις αναλογίες των συστατικών ή την ομοιογενοποίηση του οποίου υπάρχουν αμφιβολίες. Η εποξειδική ρητίνη, μετά τη σκλήρυνση, πρέπει να έχει τη μεγαλύτερη δυνατή αντοχή σε θλίψη, κάμψη και εφελκυσμό και τα μεγαλύτερα δυνατά μέτρα ελαστικότητας αντίστοιχα. Επίσης τη μεγαλύτερη δυνατή τάση προσφύσεως προς το σκυρόδεμα ή τις συγκολλούμενες επιφάνειες. Σε περίπτωση συντάξεως προδιαγραφών για την επιλογή της ρητίνης, μεταξύ των προσφερομένων, πρέπει5 να καθορίζονται οι ελάχιστες αποδεκτές τιμές. Πρέπει πάντως να επισημανθεί ότι οι απαιτήσεις των προδιαγραφών δεν θα είναι ίδιες για οποιαδήποτε χρήση της ενέσιμης ρητίνης, άλλοτε έχει πιο μεγάλη σημασία το μέτρο ελαστικότητας, άλλοτε η ανηγμένη παραμόρφωση και άλλοτε η αντοχή. Οι Αμερικανικές προδιαγραφές (ASTM C881) υποδεικνύουν ελάχιστη εφελκυστική αντοχή (ASTM D-638) 45 MPa ή 450 kp/cm2 (6.500 psi), ελάχιστη θλιπτική αντοχή 70 MPa ή 700 kp/cm2 (10.000 p.s.i.) και ελάχιστη πρόσφυση 50 MPa ή 500 kp/cm2 (7.000 psi). Η χαμηλή θερμοκρασία, περιβάλλοντος ή υποστρώματος, προκαλεί αύξηση του ιξώδους της ρητίνης (μειώνει τη ρευστότητα, πριν να αρχίσει η χημική αντίδραση) και επιβραδύνει τον ρυθμό της ενέσεως. Η υψηλή θερμοκρασία, περιβάλλοντος ή υποστρώματος, προκαλεί επιτάχυνση της πήξεως - σκληρύνσεως της ρητίνης και επομένως μειώνει τη διεισδυτικότητα. Αυτό πρέπει να ληφθεί υπ’ όψη αν γίνεται ένεση ρητίνης σε κατάστρωμα γέφυρας, του οποίου η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει σε πολύ υψηλές (ίσως και πάνω 60 °C στην επιφάνεια) ή πολύ χαμηλές (κάτω του μηδενός) θερμοκρασίες. Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει να ληφθεί ειδική πρόνοια αντιμετωπίσεως των συνθηκών. Στην περίπτωση υψηλών θερμοκρασιών πρέπει η περιοχή της γέφυρας να τηρηθεί υπό σκιάν και να διαβραχεί με κρύο νερό, ενώ και το υλικό της ενέσεως μαζί με τη μηχανή και τα εξαρτήματα πρέπει να τηρηθούν μακρυά από τις θερμοκρασίες αυτές. Στην περίπτωση χαμηλών θερμοκρασιών πρέπει να διαπιστωθεί αν στην επιφάνεια ή και το εσωτερικό της ρωγμής υπάρχει πάγος. Αν υπάρχει, η ρητίνη δεν μπορεί να συγκολλήσει τις παρειές της ρωγμής και δεν μπορεί να αποκατασταθεί η μονολιθικότητα του στοιχείου. Θα πρέπει τότε να θερμανθεί (συγκρατημένα) το τμήμα της κατασκευής στο οποία θα γίνει η ένεση. Η θέρμανση μειώνει το εύρος της ρωγμής, το οποίο τείνει να αποκατασταθεί γρήγορα, μόλις αφαιρεθεί η θέρμανση. Αυτό συνεπάγεται διάρρηξη της ρητίνης, πριν αυτή να ωριμάσει και αποκτήσει τις τελικές της ικανότητες. Είναι σκόπιμο η θέρμανση να είναι έμμεση και όχι άμεση, και να διατηρηθεί μερικές ώρες πριν και μετά την εφαρμογή της ενέσεως. Η επίβλεψη, προ της ενάρξεως (για τη δοκιμασία των υλικών και του συνεργείου) ή κατά τη διάρκεια εκτελέσεως (για τον έλεγχο της πορείας) ή μετά την περαίωση και μέχρι την παραλαβή του έργου (για τη διαπίστωση της ποιότητας), δικαιούται να ενεργήσει ή να διατάξει όλους τους ελέγχους τηρήσεως των συμβατικών υποχρεώσεων και των δηλουμένων ιδιοτήτων, ή μόνο τους παρακάτω αναφερόμενους ή μερικούς απ’ αυτούς: 1. Επί τόπου του έργου και από το χρησιμοποιούμενο για τις ενέσεις υλικό, θα ληφθούν δοκίμια σε ειδικά, πλαστικά, κυλινδρικά καλούπια με διάμετρο 12,7 mm και ύψος 12,7 mm, που θα υποβληθούν σε 7 ημέρες στη δοκιμή αντοχής σε θλίψη. Η διαπιστούμενη αντοχή θα συγκριθεί με την ενδεχομένως απαιτηθείσα από τα τεύχη δημοπρατήσεως και τη σύμβαση, ή από την δηλωθείσα κατά την προσκόμιση του υλικού, ή θα χρησιμοποιηθεί σε ενδεχόμενες εκτιμήσεις υπολογισμών.6 2. Από το έργο και σε 7 ημέρες μετά την πλήρωση μιας ρωγμής και επ’ αυτής, θα κοπεί κυλινδρικό δοκίμιο (καρότο) μικρής διαμέτρου (π.χ. 2,50 cm). Η επιλογή της ρωγμής και της θέσεως θα γίνει από τον επιβλέποντα μηχανικό.Από το ολικό μήκος ρωγμής L = 2 φορές το ύψος + 2 φορές η διάμετρος του καρότου που εμφανίζεται στο δοκίμιο, θα μετρηθεί το μήκος L΄ στο οποίο η ρωγμή παρουσιάζεται γεμισμένη με εποξειδική ρητίνη. Το ελάχιστο ανεκτό ποσοστό πληρώσεως L΄/ L είναι 80% (EN 1504-10:2004 Test of observation No 33). Για κάθε 5% (ή τμήμα του) υστερήσεως από το ελάχιστο ανεκτό ποσοστό πληρώσεως, ως μέσου όρου τριών δοκιμίων, θα επιβάλλεται στον ανάδοχο του έργου, για το σύνολο των εργασιών ενέσεως εποξειδικής ρητίνης, ποινή μειώσεως της αμοιβής του κατά 5%. Η πυκνότητα της πυρηνοληψίας θα καθορίζεται στη σύμβαση, αναλόγως σημασίας έργου. Ο έλεγχος πληρότητας της ρωγμής μπορεί να γίνει και με υπερήχους. 3. Έτοιμα δοκίμια τσιμεντοκονιάματος, πρισματικά 5,08 x 5.08 x 12,7 cm ή 7,5 x 7,5 Χ 15 cm ή κυλινδρικά με διάμετρο 15 και ύψος 30 cm, κομμένα υπό γωνία 30° κατά την διεύθυνση του ύψους τους, κολλιούνται με εποξειδική ρητίνη πάχους 3 mm, από αυτήν που χρησιμοποιείται στο έργο. Η θραύση των δοκιμίων, ηλικίας συγκολλήσεως 7 ημερών και συντηρήσεως σε θερμοκρασία 20 °C , σε θλίψη, πρέπει να γίνεται στο σκυρόδεμα και όχι στην εποξειδική ρητίνη. Η αντοχή σε λοξή διάτμηση (το φορτίο θραύσεως δια της επιφανείας π.χ. 5,08 Χ 5,08 cm) δεν πρέπει να παρουσιάζει υστέρηση από την συμβατικώς απαιτουμένη ή την δηλωθείσα, σε ποσοστό μεγαλύτερο από 10%. Σε αντίθετη περίπτωση(∗) θα επιβάλλεται, για το σύνολο των εργασιών ενέσεως εποξειδικής ρητίνης, ποινή μειώσεως της αμοιβής του αναδόχου ίση προς το ποσοστό υστερήσεως από του ανεκτού ορίου. Οι ποινές θα επιβάλλονται αθροιστικά, και υπό την προϋπόθεση ότι η υστέρηση (αντοχών ή πληρώσεως της ρωγμής) δεν είναι τέτοια που να καθιστά την εργασία απολύτως απαράδεκτη. Η δαπάνη λήψεως και ελέγχου των δοκιμίων και αποκαταστάσεως των οπών των καρότων με εποξειδικό ή ακρυλικό ή παρεμφερές κονίαμα, βαρύνει τον ανάδοχο.Μέτρα προστασίας Οι εποξειδικές ρητίνες και τα συστατικά τους είναι ευαίσθητα στις υψηλές θερμοκρασίες. Πρέπει να αποθηκεύονται σε χώρους στεγνούς, δροσερούς και αεριζόμενους και σε θερμοκρασίες που ορίζει ο παραγωγός. Τα δοχεία πρέπει να ∗Η διαδικασία, οι απαιτήσεις και το μέγεθος των προτεινομένων ποινών αποτελεί προσωπική πρόταση του γράφοντος, δεν καλύπτεται από Κανονισμό ή άλλη επίσημη έγκριση. Η επιβολή και το ύψος τους πρέπει να προβλέπονται από τη Σύμβαση.7 προσκομίζονται και να διατηρούνται σφραγισμένα, αν ανοιχτούν και το περιεχόμενό τους χρησιμοποιηθεί μερικώς, πρέπει να ξανασφραγισθούν. Στους κλειστούς χώρους εφαρμογής του συστήματος πρέπει να επιδιώκεται και να εξασφαλίζεται καλός αερισμός, ή και να επιβάλλεται η χρήση μάσκας. Η εισπνοή των αναθυμιάσεων, για σημαντικό χρονικό διάστημα, τόσο των ρητινών όσο και των διαλυτών μπορεί να προκαλέσει σοβαρές βλάβες υγείας. Η εκτέλεση της εργασίας απαγορεύεται παρουσία φλόγας, σπινθήρων ή πυρακτωμένης επιφάνειας. Κατά την εκτέλεση της εργασίας οι εργαζόμενοι πρέπει να αποφεύγουν την επαφή της ρητίνης με το δέρμα, τους βλενογόνους και ιδιαίτερα τα μάτια, φορώντας προστατευτικά γάντια και ρούχα εργασίας, ή και μάσκα ή ματογυάλια. Σε περίπτωση επαφής της ρητίνης με το δέρμα πρέπει να ξεπλυθούν με άφθονο νερό και σαπούνι, και χρήση ειδικών απορρυπαντικών, με αποφυγή των διαλυτών. Ενδείκνυται η χρήση προστατευτικών αλοιφών για το δέρμα. Σε περίπτωση επαφής της ρητίνης ή των συστατικών της με τα μάτια, πρέπει να γίνεται αμέσως ξέπλυμα με νερό, τουλάχιστον για 10 λεπτά, και συγχρόνως να ζητείται συμβουλή γιατρού. Η χρήση κολλυρίου, αλοιφών ή παρεμφερών χωρίς τη υπόδειξη οφθαλμίατρου πρέπει να αποφεύγεται. Κατά την διάρκεια της εκτελέσεως εργασιών με ρητίνες πρέπει να αποφεύγεται το κάπνισμα και η λήψη τροφής. Η εποξειδική ρητίνη προκαλεί αλλεργίες και πρέπει να αποφεύγεται από αλλεργικώς ευαίσθητα άτομα.8
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.