Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Τετάρτη, 23 Οκτωβρίου 2019

Το κείμενο αυτό (στην καθαρεύουσα) "ανασύρθηκε" από παλαιό (προ δεκαετιών) τεύχος του ΔΕΛΤΙΟΥ του ΚΕΔΕ και αναρτάται (μετά από επεξεργασία από το www.e-archimedes.gr).

Ο συντάκτης του προσεγγίζει με απλό, αλλά εμπεριστατωμένο τρόπο τον μηχανισμό λειτουργίας των ηχομονώσεων.

KENTΡΙKOΝ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΝ ∆ΗΜΟΣΙΩΝ ΕΡΓΩΝΗΧΗΤΙΚΑΙ ΜΟΝΩΣΕΙΣ υπό Π. ΚΟΥΦΟΠΟΥΛΟΥ1. ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΚΟΥΣΤΙΚΗΣ Ήχος είναι το αποτέλεσµα µεταβολής της πιέσεως του αέρος. ∆ι' έναν απλούν ήχον η µεταβολή αυτή είναι ηµιτονοειδής.Φυσικά χαρακτηριστικά του ήχου 1.1 Αυτά είναι: 1. Η περίοδος, ήτοι το χρονικόν διάστηµα µεταξύ δύο διαδοχικών εµφανίσεων της µεγίστης τιµής της πιέσεως. 2. Η συχνότης, η οποία είναι το αντίστροφον της περιόδου ή ο αριθµός επαναλήψεων της µεγίστης τιµής της πιέσεως εις την µονάδα του χρόνου. Μονάς συχνότητος είναι το Χέρτζ (Hz). Η κλίµαξ των ακουοµένων ήχων έχει συχνότητα από 16 έως 20.000 Ηz. Οι ήχοι οι κάτω των 16 Ηz καλούνται υ π ό η χ ο ι, οι δε άνω των 20.000 Ηz υ π έ ρ η χ ο ι. 3. Το πλάτος, ήτοι η µεγίστη τιµή της µεταβολής της πιέσεως. Μονάς µετρήσεως της πιέσεως -6 είναι το 1x10 της ατµοσφαιρικής πιέσεως, καλούµενον µικροµπάρ (µbar). -4Οι µόλις ακουόµενοι ήχοι έχουν πίεσιν 2x10 2 προκαλούν πόνον 2x10 µbar.µbar, εκείνοι δε οι οποίοι αρχίζουν να4. Η έντασις, ήτοι το ποσόν της ηχητικής ενεργείας το οποίον διέρχεται καθέτως εκ µιας 2 επιφανείας ενός cm εις την µονάδα του χρόνου. 2Η έντασις δίδεται από την σχέσιν Ι = P / ρ ⋅ c όπου Ρ, ρ, c , αντιστοίχως η πίεσις, η ταχύτης και η πυκνότης του αέρος.Ψυχολογικά χαρακτηριστικά του ήχου 1.2 Είναι εκείνα δια των οποίων η ανθρωπίνη αίσθησις της ακοής διαχωρίζει και διαβαθµίζει τους ήχους. Τά ψυχολογικά χαρακτηριστικά είναι διαφορετικά των φυσικών τοιούτων. Ένας βασικός νόµος ρυθµίζει την σχέσιν µεταξύ των ερεθισµών των αισθητηρίων οργάνων και των προκαλουµένων υπ' αυτών αισθηµάτων. Το αίσθηµα µεταβάλλεται αναλόγως προς τον λογάριθµον του ερεθισµού. Η λογαριθµική αυτή µεταβολή είναι αιτία πολλών δυσχερειών εις την Ακουστικήν. Εάν ο ερεθισµός π.χ. οφείλεται εις πιέσεις ήχου µεταβαλλοµένας ως οι αριθµοί 1, 10, 100, 1000, το αίσθηµα εξ αυτών µεταβάλλεται ως οι αριθµοί 1, 2, 3, 4, δηλαδή ολιγώτερον ταχέως. Γενικώς η σχέση µεταξύ µιας φυσικής ποσότητας C και της εξ αυτής ψυχολογικής εντυπώσεως ή αισθήµατος Ε, είναι της µορφής: Ε = α ⋅ log ( C / Co) όπου CQ η µικροτέρα τιµή της φυσικής ποσότητας η οποία γίνεται αντιληπτή. Ψυχολογικά χαρακτηριστικά του ήχου είναι:1/6 1. Το ύψος. Τούτο εξαρτάται εκ της συχνότητος. Επειδή, ως ανεφέρθη, το αίσθηµα είναι ανάλογον του log της φυσικής ποσότητος η οποία το προκαλεί, η ακουοµένη διαφορά ύψους µεταξύ δύο συχνοτήτων f1 και f2 δεν είναι f1 - f2, αλλά: log f1 - log f2 = log (f1 / f2) Μονάς ύψους λαµβάνεται η οκτάβα, είναι δε η ακουοµένη διαφορά µεταξύ ενός ήχου συχνότητος f και ενός άλλου συχνότητος 2f. 2. Η έντασις. Είναι επίσης ανάλογος του λογαρίθµου της φυσικής εντάσεως, συνεπώς του λογαρίθµου του τετραγώνου της πιέσεως, δίδεται δηλαδή από την σχέσιν: 22log (Ρ / Ρο ) όπου Ρo η ελαχίστη ερεθίζουσα την ακοήν πίεσις (πίεσις αvαφοράς) ίση, κατά τα προηγη-4 θέντα, προς 2X10 µbar, Μονάς εντάσεως εκλέγεται το ντεσιµπέλ (dΒ), δεκαπλάσιον του ανωτέρω λογαρίθµου, ήτοι 221 dΒ = 10 log (Ρ / Ρο ) = 20 log (Ρ / Ρο) Ούτως εάν η φυσική έντασις πολλαπλασιασθή επί 2, 5, 10, το αίσθηµα της εντάσεως αυξάνεται κατά 3dΒ, 7dΒ, 10dΒ.Πίεσις ήχου εις dB -4 (πίεσις αναφοράς 2x10 µbarΕκτός της πιέσεως όµως, η ψυχολογική έντασις εξαρτάται και εκ της συχνότητος. Ήχοι µικράς συχνότητας (βαρείς) ακούγονται ολιγώτερον ήχων υψηλής συχνότητας (οξέων) εχόντων την αυτήν πίεσιν. Το σχήµα 1 δίδει τας λεγοµένας ισοφωνικάς καµπύλας, δηλαδή τας καµπύλας ίσης ψυχολογικής εντάσεως, συναρτήσει των φυσικών χαρακτηριστικών των ήχων.Σχήµα 1 : Ισοφωνικαί καµπύλαιΠαραδείγµατα της µέσης εντάσεως, η οποία δηµιουργείται από διάφορες πηγές, δίδονται εις τον Πίνακα 1: Πίεση ήχου σε dΒ 110 70 60ΠΙΝΑΞ 1 Πηγή ήχου Αεροπλάνον DC-6 (έσωτερικόν) Γραφείον µε γραφοµηχανάς Οµιλία (εις απόστασιν 1m)2/6 2. ΗΧΟΜΟΝΩΣΙΣ ΚΤΙΡΙΩΝ Η µετάδοσις εις το εσωτερικόν ενός δωµατίου ήχου παραγοµένου εκτός αυτού γίνεται είτε κατ’ ευθείαν δια της διόδου του αέρος εκ σχισµών (θυρών, παραθύρων κλπ.) είτε µέσω των τοίχων. Η πρώτη περίπτωσις δεν παρουσιάζει δυσχερείας µονώσεως. Κυκλοφορούν εις το εµπόριον ταινίαι εξ ελαστικού ή άλλων αφρωδών υλικών, αι οποίαι τοποθετούνται εις τας σχισµάς ή συναρµογάς των θυρών και παραθύρων εις τρόπον ώστε ταύτα να κλείουν αεροστεγώς. Η δια των τοίχων µετάδοσις του ήχου γίνεται ως εξής: οι κυµατισµοί του αέρος προσκρούοντες επί του τοίχου προκαλούν εναλασσοµένην πίεσιν επ’ αυτού. Αποτέλεσµα τούτου είναι ότι ο τοίχος ταλαντούται και να µεταβάλλει την πίεσιν του προς την άλλην πλευράν ευρισκοµένου αέρος, δηµιουργουµένου ούτως ενός νέου ήχου εντός του δωµατίου. Η αναφερθείσα ταλάντωσις είναι αναπόφευκτος, λαµβάνει δε χώραν και εις κατασκευάς µεγάλου πάχους. Το ευτύχηµα, από απόψεως ηχοµονώσεως, είναι ότι µικρόν µόνον µέρος της προσπιπτούσης ενεργείας (της τάξεως του 5%) µετατρέπεται εις ενέργειαν ταλαντώσεως. Το υπόλοιπον ανακλάται ή απορροφάται, µετατρεπόµενον εις θερµότητα. Εν τούτοις το µικρόν αυτό µέρος της ηχητικής ενεργείας είναι δύσκολον να δεσµευθεί. "Απώλεια µεταδόσεως" ή "ηχοµονωτική ικανότης" ενός τοιχώµατος καλείται ο αριθµός των dΒ κατά τον οποίον µειούται η δι' αυτού µεταβιβαζοµένη ηχητική ενέργεια. Η απώλεια µεταδόσεως είναι διάφορος δια τας διαφόρους συχνότητας. Συνήθως λαµβάνεται ο µέσος όρος αυτής, δια µίαν ωρισµένην κλίµακα συχνοτήτων. Εκτός αυτού, η απώλεια µεταδόσεως εξαρτάται βεβαίως και εκ του υλικού, ως και του τρόπου δοµής του τοίχου. Οι διάφοροι Κανονισµοί ηχοµονώσεων ορίζουν το ελάχιστον όριον απωλείας µεταδόσεως τοιχωµάτων. Τούτο συνήθως κυµαίνεται µεταξύ 50 και 60 dΒ.Απλοί τοίχοι 2.1 Είναι οι παρουσιάζοντες οµοιοµορφίαν υλικού και δοµής καθ’ όλας τας διευθύνσεις. ∆ι' αυτούς ισχύει ο "νόµος της µάζης" κατά τον οποίο η απώλεια µεταδόσεως εξαρτάται µόνον εκ του βάρους της κατασκευής, κατά την σχέσιν: απώλεια µεταδόσεως = 13 + 14,5 log m (dΒ) όπου m το βάρος του τοίχου εις kg/m2Ούτως η βαρυτέρα κατασκευή δίδει καλυτέραν ηχοµόνωσιν. Αντιθέτως, τοίχοι εκ κισσηρολίθων ή άλλων ελαφρών υλικών παρέχουν µικράν µόνωσιν. ∆ι' εφαρµογής της ανωτέρω σχέσεως ευρίσκεαι ότι µπατική οπτοπλινθοδοµή φαινοµένου 2 βάρους 340 kg/m έχει απώλειαν µεταδόσεως 49 dΒ, ισοδυναµεί δε από απόψεως 2 ηχοµονώσεως, προς σιδηρούν τοίχωµα (φαιν. βάρος 78 kg/m ανά cm) πάχους 4,5 cm. Βασικήν σηµασίαν εις την ηχοµόνωσιν των τοίχων έχει το επίχρισµα. Όχι τόσον διότι προσθέτει εις βάρος, αλλά διότι κλείει τους αρµούς και τους πόρους των δοµικών στοιχείων, δια των οποίων γίνεται µεταφορά αέρος. Τοίχος άνευ επιχρίσµατος έχει γενικώς µικροτέραν ηχοµονωτικήν ικανότητα εκείνης η οποία προκύπτει εκ του νόµου της µάζης.Πολλαπλοί τοίχοι 2.2 Όπως φαίνεται εκ του νόµου της µάζης, η απώλεια ήχου βραδύτατα αυξάνει αύξανοµένου του 2 βάρους της κατασκευής. Ούτως, ενώ µπατική οπτοπλινθοδοµή (340 kg/m ) έχει ηχοµονωτικήν ικανότητα 49 dΒ, οπτοπλινθοδοµή διπλασίου πάχους (και συνεπώς διπλασίου βάρους) έχει3/6 ικανότητα 53 dΒ. Όθεν δια τυχόν επιτασσόµενον υπό των Κανονισµών όριον 60 dΒ, ο νόµος της µάζης θα έδιδε πάχη της τάξεως του µέτρου, δηλαδή οίκονοµικώς απαράδεκτα. ∆ια τον λόγον αυτόν εζητήθησαν άλλοι τρόποι ηχητικής µονώσεως. Ένας εκ των τρόπων αυτών είναι η δόµησις του τοίχου όχι πλέον ολοσώµου αλλά εις πολλαπλά κεχωρισµένα κατακόρυφα στοιχεία. Εάν δύο κατακόρυφα τοιχώµατα δεν έχουν ουδεµίαν µεταξύ των σύνδεσιν, η απώλεια ήχου του ζεύγους ισούται προς το άθροισµα των απωλειών ενός εκάστου. Ούτω, δύο τοιχώµατα των 25 dΒ δίδουν συνολικήν απώλειαν 50 dΒ, ενώ εάν ευρίσκοντο ηνωµένα η απώλεια ήχου θα ήτο της τάξεως των 30 dΒ. ∆υστυχώς, ο απόλυτος διαχωρισµός των στοιχείων είναι πρακτικως αδύνατος, διότι και ο αέρας ο οποίος µεσολαβεί µεταξύ αυτών αποτελεί ελαστικήν σύνδεσιν. Τά κυριώτερα στοιχεία, τα όποια ρυθµίζουν την ηχοµονωτικήν ικανότητα ενός πολλαπλού τοίχου είναι: 1. Το πλήρες αέρος διάκενον µεταξύ των στοιχείων. Το πρόβληµα του βελτίστου πάχους αυτού του διακένου, παρουσιάζει, από θεωρητικής πλευράς, σηµαντικάς δυσκολίας. Τούτο συµβαίνει διότι ο αέρας ενεργεί και ως απορροφητικόν υλικόν, αλλά συγχρόνως και ως έν ελαστικόν µέσον, το οποίον µεταβιβάζει την ταλάντωσιν του ενός στοιχείου εις το άλλο. Πάντως η πείρα αποδεικνύει ότι: α)Το πάχος του διακένου πρέπει νά είναι µεγαλύτερον των 2 cm δια τοιχώµατα φαιν. 2 βάρους µεγαλυτέρου των 100 kg/m και µεγαλύτερον των 7 cm δι' ελαφρά τοιχώµατα 2 της τάξεως των 20 kg/m .β)Η απώλεια ήχου αυξάνει έφ’ όσον το πάχος του διακένου αυξάνει µέχρι της τιµής των 10-12 cm. Περαιτέρω αύξησις του διακένου µειώνει την απώλειαν.2. Τα ηχοαπορροφητικά υλικά. Υπάρχει µια βασική σύγχυσις ως προς την χρήσιν των ηχοαπορροφητικών υλικών. Είναι ευρύτατα διαδεδοµένη η άποψις ότι υλικά ως ο φελλός, η κίσσηρις κλπ., επενδύοντα τους τοίχους, αυξάνουν την ηχοµονωτικήν ικανότητα αυτών. Τούτο είναι απολύτως έσφαλµένον. Ως ανεφέρθη, ήχος προσπίπτων επί ενός τοιχώµατος υφίσταται κατά το µεγαλύτερο ποσοστόν ανάκλασιν. Ούτως εάν µια, εντός δωµατίου, υπάρχουσα ηχητική πηγή διακόψη αποτόµως την παροχήν της, τα ήδη εκπεµφθέντα υπ' αυτής κύµατα, ανακλώµενα διαδοχικώς επί των τοίχων, αποσβένυνται βραδέως. ∆ια τον λόγον αυτόν, ακροατής εντός του δωµατίου έχει την εντύπωσιν ότι η πηγή εξακολουθεί επί τι διάστηµα να ηχή. Το φαινόµενο αυτό ονοµάζεται "αντήχησις". Ο χρόνος µεταξύ της διακοπής εκποµπής της πηγής και του υποβιβασµού της εξ άνακλάσεως εντάσεως εις το εκατοµµυριοστόν της αρχικής της τιµής ονοµάζεται "χρόνος αντηχήσεως". Η µόνη ιδιότης των ηχοαπορροφητικών υλικών είναι ότι µειώνουν τον χρόνο αντηχήσεως. Τούτο συµβαίνει διότι ενώ έν σύνηθες υλικόν ανακλά περίπου το 95 % της προσπιπτούσης ηχητικής ενεργείας, έν ηχοαπορροφητικόν τοιούτον ανακλά το 1/3 της τιµής αυτής (ο συντελεστής εξαρτάται βεβαίως εκ της ποιότητος του υλικού), το δε υπόλοιπον το αποσβένει εντός της µάζης του. Εις το ποσοστόν όµως της ηχητικής ενεργείας το µεταδιδόµενον δια του τοίχου, το ηχοαπορροφητικόν υλικόν ουδεµίαν επίδρασιν ασκεί. Συνιστάται λοιπόν η χρησιµοποίησίς των εις χώρους των οποίων επιθυµούµεν να µειώσωµεν την αντήχησιν (αίθούσας συναυλιών, διαλέξεων κλπ.) και όχι εις τας περιπτώσεις ηχοµονώσεως τοίχων. Εν τούτοις διαφορετικά έχουν τα πράγµατα όταν τα υλικά αυτά τοποθετηθούν εις το διάκενον των τοίχων. Εις την περίπτωσιν αυτήν ενεργούν ως αποσβεστήρες της ταλαντώσεως των στοιχείων και συνεπώς συµβάλλουν στην ηχοµόνωσιν. ∆ιαπιστούται ότι δι' έκαστον εκατοστόν πάχους ηχοαπορροφητικού υλικού, περιεχοµένου εντός του διακένου του τοίχου, η αύξησις της ηχοµονωτικής ικανότητας αυτού ανέρχεται εις 1 - 2 dΒ δια τα πρώτα 5 cm. Περαιτέρω αύξησις του πάχους ασκεί µικροτέραν επίδρασιν επί της απωλείας ήχου.4/6 3. Η σύνδεσις των στοιχείων. Όλα τα ανωτέρω ισχύουν δια τοιχώµατα, των οποίων τα κατακόρυφα στοιχεία είναι απολύτως κεχωρισµένα. Εάν τα στοιχεία αυτά συνδέονται καθ' οιονδήποτε τρόπον (π.χ. δια σωλήνων, πλίνθων, ή άλλων ακάµπτων υλικών), ο τοίχος εργάζεται κατά τον νόµον της µάζης. Κατόπιν τούτου η συνήθως κατασκευαζοµένη ψαθωτή οπτοπλινθοδοµή ουδεµίαν πρόσθετον ηχοµονωτικήν αξίαν έχει.Πατώµατα 2.3 Τα πατώµατα εργάζονται όπως οι απλοί τοίχοι, δηλαδή κατά τον νόµον της µάζης. Θα πρέπει 2 συνεπώς να επιδιώκεται η αύξησις του βάρους αυτών. ∆ι' έν βάρος 350 kg/m η απώλεια ήχου είναι 50 dΒ, δηλαδή σχετικώς ικανοποιητική. Η σύγχρονoς τεχνική όµως τείνει προς ελαφρά πατώµατα (πλάκες τσέλνερ κλπ.) δια την µείωσιν της επιφορτίσεως της κατασκευής. ∆ια τούτο πρέπει να κατασκευάζωµεν τα πατώµατα υπό µορφήν πολλαπλών στοιχείων, όπως και εις την περίπτωσιν των τοίχων. Τούτο επιτυγχάνεται κατά τους ακολούθους τρόπους: α) ∆ι' επιπλεούσης πλακός. Προς τούτο επί της υπαρχούσης εκ σκυροδέµατος πλακός διαστρώνεται ηχοαπορροφητικόν υλικόν, επ’ αυτού δε κατασκευάζεται δευτέρα πλάξ σκυροδέµατος µικρού πάχους. Θεωρείται απαραίτητον όπως, κατά την διάχυση του σκυροδέµατος, το ηχοαπορροφητικόν υλικόν καλυφθή δια χάρτου αδιαπεράτου ή χαρτονίου, ώστε να αποφευχθή η διείσδυσις κονίας εις το υλικόν. Τα δυνάµενα να χρησιµοποιηθούν υλικά είναι φελλός (σε πάχος τουλάχιστον 2cm), αφρώδες ελαστικόν (τουλάχιστον 1 cm ) κ.α. β) ∆ι' επιπλέοντος ξυλίνου πατώµατος. Εις την περίπτωσίν αυτήν ολόκληρον το ξύλινον πάτωµα κατασκευάζεται επί ηχοαπορροφητικού υλικού διαστρωνοµένου εφ' όλης της επιφανείας ή µόνον εις λωρίδας πλάτους τουλάχιστον 10 cm κάτωθεν των καδρονίων. Το σχηµατιζόµενον διάκενον δύναται να πληρούται δια κοκκωδών υλικών (κισσήρεως, τεµαχιδίων οπτοπλίνθων κ.α.) γ) ∆ι' αναρτηµένων οροφών. Κατασκευάζεται ψευδοροφή φέρουσα ηχοαπορροφητικόν υλικόν, η οποία και αναρτάται εκ της πλακός δι' ελαστικών συνδέσµων. Το ελάχιστον 2 βάρος της οροφής πρέπει να είναι 35 kg/m . Επ’ αυτής δέον να κατασκευάζεται επίχρισµα πάχους τουλάχιστον 1,5 cm, το οποίο να απαγορεύη την είσοδον ή έξοδον αέρος εκ του διακένου. Το σύνηθες σφάλµα εις την κατασκευήν της ψευδοροφής είναι ότι αφ’ ενός µέν συνδέεται στερεώς µετά της πλακός δια σιδηρών συνδέσµων, αφ’ ετέρου δε ότι επενδύεται δια διατρήτων πλακιδίων πεπιεσµένου χάρτου. Τα πλακίδια αυτά βελτιώνουν βεβαίως την αντήχησιν του κάτωθεν χώρου, όχι όµως και την ηχοµονωτικήν ικανότητα της οροφής. Τα πατώµατα, εκτός της προσβολής των εκ των δια του αέρος µεταβιβαζοµένων ήχων, υφίστανται και κρουστικάς επιδράσεις εκ του βαδίσµατος, της µετακινήσεως επίπλων κλπ. Η µόνωσις των πατωµάτων έναντι των επιδράσεων αυτών συνίσταται στην δέσµευση της δυνάµεως κρούσεως, ευθύς ως εκδηλωθή και πριν αύτη θέσει εις παλµικήν κίνησιν το δάπεδον. Τούτο επιτυγχάνεται δια ταπήτων, φύλλων λινόλεουµ, φελλού κ.α. Ο Πίναξ ΙΙ δίδει την αύξησιν της απώλειας ήχου πλακός σκυροδέµατος, επιστρωθείσης δια διαφόρων υλικών. ΠΙΝΑΞ ΙΙ Τύπος επιστρώσεωςΑύξησις απωλείας ήχου εις dΒΛινόλεουµ (3-5 mm)3-5Φελλός (3-8 mm)2-5Ελαστικόν (4-8 mm)4-8Λινόλεουµ (3 mm) επί χαρτονίου ή φελλού (2-4 mm)6-15Eλαστικόν σκληρόν (1-2mm) επί σπογγώδους ελαστικού (4-5 mm)15-25Τάπης µάλλινος (6-10 mm)16-205/6 Θύραι και Παράθυρα 2.4 Αι θύραι και τα παράθυρα αποτελούν ασθενή σηµεία των ηχητικώς µονωθέντων τοίχων διότι, η µικρά ηχοµονωτική των ικανότης επηρεάζει, κατά υπερβολικόν βαθµόν, την ηχοµόνωσιν του 2 όλου τοιχώµατος. Αν έχωµεν π.χ. έναν τοίχον 12 m απωλείας ήχου 40 dΒ, εκ του οποίου τα 2 2m αποτελούν θύραν 20 dΒ, κατόπιν υπολογισµού ευρίσκεται ότι η απώλεια ήχου του όλου τοιχώµατος είναι 28 dΒ, δηλαδή πλησιάζει περισσότερον εκείνην της θύρας και όχι του τοίχου. Τα πρακτικά συµπεράσµατα από την µελέτη αναλόγων περιπτώσεων, συνοψίζονται ως εξής: α) Είναι ανώφελον να κατασκευάζωµεν τοίχους εξαιρετικής µονώσεως όταν περιέχουν ανοίγµατα µικράς µονώσεως. Αν υποθέσωµεν ότι εις το προηγούµενον παράδειγµα, ο τοίχος έχει απώλειαν 30 dΒ και όχι 40 dΒ, εάν επαναλάβωµεν τους υπολογισµούς δια την εύρεσιν της επιδράσεως της θύρας, ευρίσκοµεν ότι η απώλεια ήχου του τοιχώµατος από 28 dΒ που ήτο προηγουµένως γίνεται 26 dΒ, δηλαδή µειούται κατά ποσότητα εξαιρετικώς µικράν. Αντιθέτως, ενώ ο τοίχος των 40 dΒ είχε βάρος (κατά τον νόµον της µάζής) περίπου 80 kg, εκείνος των 30 dΒ έχει βάρος 20 kg και συνεπώς τόσον οικονοµικώς όσον και τεχνικώς, είναι προτιµωτέρα η κατασκευή αυτού. β) Πρέπει να επιδιώκωµεν όπως αι ηχοµονωτικαί ικανότητες τοίχου και ανοιγµάτων είναι παραπλήσιοι και µάλιστα τόσον περισσότερον όσον διαφέρουν αι επιφάνειαι των στοιχείων αυτών. Θύραι αι οποίαι καταλαµβάνουν επιφάνειαν 10-20 % εκείνης του τοίχου, πρέπει να έχουν ηχοµονωτικήν ικανότητα µη διαφέρουσαν εκείνης του τοίχου περισσότερον των 10 dΒ. Άλλως, η µόνωσις του τοιχώµατος µειούται κατά µεγάλο ποσοστόν. Καλώς εχόντων των πραγµάτων, η ηχοµονωτική ικανότης µιας θύρας θα έπρεπε να ήτο η υπό του νόµου της µάζης διδοµένη. Εν τούτοις τούτο δεν συµβαίνει λόγω της κακής συναρµογής της θύρας µετά του πλαισίου της και ιδίως λόγω της σχισµής, η οποία συνήθως υπάρχει µεταξύ θυροφύλλου καί δαπέδου. Η επίδρασις της σχισµής αυτής είναι εξαιρετικώς σοβαρά. ∆ια πλάτος σχισµής 1 mm η ηχοµονωτική ικανότης της θύρας δεν δύναται να υπερβή τα 33 dΒ, δια δε πλάτος 5 mm τα 26 dΒ, ανεξαρτήτως του βάρους της. Θεωρείται συνεπώς απαραίτητον όπως η σχισµή αυτή κλείεται, κατά το δυνατόν αεροστεγώς. Προς τούτο, εις το κάτω µέρος τών θυροφύλλων προσαρµόζεται ταινία εξ ελαστικού, πιλήµατος ή άλλου υλικού. Τα παράθυρα γενικώς κλείουν ερµητικώτερον των θυρών, δια τούτο η ηχοµονωτική των ικανότης πλησιάζει προς εκείνην η οποία δίδεται από τον νόµον της µάζης. Το βάρος όµως αυτών είναι µικρόν, αφ' ετέρου δε η χρησιµοποιουµένη συνήθως ύαλος, πάχους 1,8 mm έχει απώλειαν ήχου µόνον 22 dΒ. Η χρησιµοποίησις διπλών υαλοπινάκων δεν βελτιώνει σηµαντικώς την κατάστασιν, διότι το πάχος του διακένου µεταξύ των υαλοπινάκων είναι, κατά κανόνα, µικρόν. Μόνος τρόπος αυξήσεως της ηχοµονώσεως είναι η τοποθέτησις διπλών υαλοστασίων εις απόστασιν 15 cm.6/6
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.