Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Τετάρτη, 11 Δεκεμβρίου 2019

Χρήσιμες οδηγίες (έκδοση 2007) βασιζόμενες στον ΚΤΣ-97 που εξακολουθεί να ισχύει. Βέβαια με το Πρότυπο ΕΛΟΤ ΕΝ 206-1 έχουν επέλθει σημαντικές αλλαγές στις απαιτήσεις που πρέπει να πληροί το σκυρόδεμα ...

Έχουν δημοσιευτεί 4 σχόλιαΜετάβαση στην αρχή του άρθρου
12 Μαίου 2015

Ολα αυτά που γράφετε κ. Μαρσέλλο μπορείτε να τα συνδέσετε με κανονιστικά κείμενα; Π.χ. λέτε: ¨Δεν μας ενδιαφέρει ο ανάδοχος". Τότε ποιο το νόημα αναφοράς στον ανάδοχο στην § 4.5.1 του ΚΤΣ 97; Εκτός αν θεωρείτε ότι σε αυτό το σημείο ο κανονισμός εννοεί μόνο την περίπτωση δημοσίου έργου κλπ.
Η δική μου παρατήρηση αφορούσε αποκλειστικά το κείμενο της εταιρείας ΕΤ Μπετόν: "και επομένως και τα συμβατικά δοκίμια πρέπει να ληφθούν πριν την προσθήκη του προσθέτου", αφού είναι σαφές ότι ούτως ή άλλως η χρήση διαφορετικού προσθέτου "απαλλάσσει" το εργοστάσιο από την ευθύνη.
Και εν πάση περιπτώσει, θεωρείτε ότι η § 12.1.1.17 του κανονισμού αφορά όλες τις περιπτώσεις υπερρευστοποιητή ή μόνο αν χρησιμοποιηθεί ο ίδιος με τον του εργοστασίου;
Επίσης για τον κ. Βουδικλάρη: Θεωρείτε ότι θα πρέπει στα ιδιωτικά έργα να ταυτίζουμε την έννοια "ανάδοχος" με την έννοια "κατασκευαστής" όταν αυτές οι έννοιες δεν ξεκαθαρίζονται π.χ. σε ένα συμφωνητικό; Αν όχι τι προτείνετε να γίνεται;

Κων. Φιλίππου
----------------------------------

11 Μαίου 2015

Ο συνάδελφος θίγει το τρόπο με τον οποίο εκτελούνται τα ιδιωτικά έργα στη χώρα μας, με πολλούς εμπλεκόμενους, χωρίς πλήρες ξεκαθάρισμα των υποχρεώσεων εκάστου.
Στην παραγγελία του σκυροδέματος πρέπει να ορίζεται η επιθυμητή κάθιση και ο επιθυμητός χρόνος αφίξεως στο έργο. Το υλικό πρέπει να ικανοποιεί την απαίτηση κατά την άφιξή του στο έργο, με ευθύνη και δαπάνες του εργοστασίου. Η (μεταβλητή κατά περίπτωση συνθηκών) διάρκεια του χρόνου μεταφοράς και η θερμοκρασία επηρεάζουν (μειώνουν) την εργασιμότητα - κάθιση του σκυροδέματος, με ενδεχόμενη την απαίτηση διορθώσεως.
Η διόρθωση της κάθισης (αν απαιτείται) κατά την άφιξη στο έργο (όχι πριν από την συμφωνημένη ώρα) είναι υποχρέωση και δαπάνη του παραγωγού και πρέπει να γίνει με υπερρευστοποιητικό - η προσθήκη νερού απαγορεύεται. Το υπερρευστοποιητικό πρέπει να είναι αυτό ακριβώς που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη συνθέσεως, οποιαδήποτε διαφοροποίηση απαλλάσσει τον παραγωγό από την ευθύνη. Την απαιτούμενη ποσότητα (για το πρόσθετο της μελέτης συνθέσεως) οφείλει να διαθέτη ο παραγωγός επί τόπου -- να υπάρχει στο αυτοκίνητο μεταφοράς.
Κατά τη γνώμη μου, δεν είναι σκόπιμο (ίσως γίνεται για λόγους οικονομίας) να χρησιμοποιηθεί υπερρευστοποιητικό του κυρίου του έργο ή του εργολάβου, ακόμα και αν είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό της μελέτης συνθέσεως, γιατί θα δημιουργηθούν νομικά θέματα από επιφυλάξεις ή αμφισβητήσεις γνησιότητας -- θεωρώ βέβαιον ότι ο παραγωγός θα αμφισβητήσει τα αποτελέσματα (δεν πρόκειται μόνο για την αντοχή).
Γενικώς, υπάρχει η αντίληψη (και η διαβεβαίωση του παραγωγού του υπερρευστοποιητικού), ότι η προσθήκη του δεν υποβιβάζει αισθητά την αντοχή του σκυροδέματος. Για την αποφυγή όμως καταγραφής και αυτής ακόμα της ενδεχόμενης μικρής μειώσεως, η λήψη των δοκιμίων γίνεται πριν από την εισαγωγή του υπερρευστοποιητικού.
Ανάγκη όμως διορθώσεως ή τροποποιήσεως της καθίσεως μπορεί να απαιτηθεί και για άλλους λόγους, όπως η καθυστέρηση ενάρξεως της διαστρώσεως, π.χ. από υπαιτιότητα του εργολάβου (καθυστέρηση στο σιδέρωμα) ή από καθυστέρηση κατά τη διάρκεια διαστρώσεως ή από την ανάγκη σκυροδετήσεως λεπτών διατομών (ζαρντινιέρες) ή πυκνότητας οπλισμών. Τότε πρέπει πάλι να γίνει προσθήκη υπερρευστοποιητικού, αλλά τότε η δαπάνη δεν ανήκει στον παραγωγό σκυροδέματος.
Η εκτέλεση ενός ιδιωτικού έργου γίνεται είτε με γενικό εργολάβο, είτε με αυτεπιστασία του κυρίου του έργου και υπεργολάβους. Και στις δύο περιπτώσεις πρέπει να υπάρχει Σύμβαση ή Ιδιωτικό Συμφωνητικό μεταξύ των συμβαλλομένων, που θα ξεκαθαρίζει τις σχέσεις τους και τις υποχρεώσεις εκάστου, με βαθμό πληρότητας που θα εξαρτάται από το μέγεθος και τη δυσκολία του έργου -- η προφορική συμφωνία είναι ανεπαρκής και πρέπει να αποφεύγεται. Στη συμφωνία πρέπει να ρυθμίζεται τίνος είναι υποχρέωση η δαπάνη των υλικών και (μεταξύ των άλλων) του επί πλέον υπερρευστοποιητικού.
Ο τίτλος του "αναδόχου" ανήκει ασφαλώς στον γενικό εργολάβο, αλλά (κατά την άποψή μου) και στον υπεργολάβο σκυροδέματος, κατά τη συμφωνία, στην περίπτωση αυτεπιστασίας. Κατά τη γνώμη μου, η συγκεκριμένη μικρο-δαπάνη του υπερρευστοποιητικού, πρέπει να είναι του γενικού εργολάβου (ασφαλώς) αλλά και του υπεργολάβου, γιατί η βελτίωση της εργασιμότητας διευκολύνει τη δική τους δουλειά (και βελτιώνει την απόδοση), και ζητείται (απαιτητικά) από τα συνεργεία τους.
Κατά τον ΚΤΣ-97 η χρήση διαφορετικού υπερρευστοποιητικού, από αυτό που χρησιμοποιήθηκε στη μελέτη συνθέσεως, απαγορεύεται και αποκλείεται. Αν όμως γίνει, κακώς και παρανόμως, θα μπορούσαν να ληφθούν δοκίμια μετά την εισαγωγή του, ή να ληφθούν καρώτα σκληρυμένου σκυροδέματος, και να αποδοθεί η ενδεχόμενη μείωση αντοχής στην αυθαίρετη ενέργεια. Κατά τη γνώμη μου η σύμβαση θα μπορούσε να προβλέπει ποινή για τέτοια αυθαιρεσία, ανεξαρτήτως τελικής αντοχής.
Η ερώτηση του συναδέλφου και η χρονική σύμπτωση της στιγμής (σύνταξη του ΚΤΣ) μου δίνει την ευκαιρία να κάνω μια ριζοσπαστική πρόταση, αντίθετη προς τις επιταγές του ΚΤΣ-97, η λήψη των δοκιμίων να γίνεται μετά την προσθήκη του προσθέτου.
Αυτό θα οδηγήσει τον παραγωγό να χρησιμοποιήσει πρόσθετα εγγυημένων, υψηλών επιδόσεων, για λόγους δικού του ενδιαφέροντος. Άλλωστε θα έχει την ικανότητα, κατά τη μελέτη συνθέσεως, να ελέγξει το μέγεθος της ενδεχόμενης μειώσεως της αντοχής που προκαλεί το πρόσθετο που επέλεξε και να βελτιώσει αναλόγως τον σχεδιασμό της.
Ο πελάτης - χρήστης - κύριος του έργου θέλει να έχει την αντοχή σκυροδέματος που επιβάλλει η μελέτη, για το υλικό που "έπεσε" και συνθέτει το έργο του και όχι για την αντοχή που είχε πριν διαστρωθεί με την τελική του σύνθεση. Με εξαφάνιση των σχετικών ανησυχιών και νομικών αμφισβητήσεων.

Θ. Βουδικλάρης
-------------------------------

10 Μαίου 2015

Οποιος βάλει τον διαφορετικό υπερ-ρευστοποιητή έχει και την ευθύνη!
Το Εργοστάσιο έχει την ευθύνη ΜΟΝΟ, για το δικό του οriginal σκυρόδεμα. Οποιος το αλλοιώσει παίρνει και την ευθύνη. Αυτό είναι και σαφές στον ΚΤΣ-97.

Επίσης, ΔΕΝ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΈΡΕΙ ποιός είναι ο ΑΝΑΔΟΧΟΣ.
Υπάρχει μονο ο Παραγωγός και ο Αγοραστής/Παραγγέλλων. Εάν ο Παραγγέλλων πετάξει στα σκυλιά το σκυρόδεμα η φτιάξει σπίτι ή το αλλοιώσει, του είναι αδιάφορο του Παραγωγού.

Τον Παραγωγό τον ενδιαφέρει να μην πειράξει κανείς το προϊόν του. Αν το πειράξει, από και πέρα δεν τον αφορά ούτε αν έγινε έργο, αν υπάρχει Ανάδοχος , αν είναι Ιδιωτικό η Δημόσιο Εργο.

Νίκος Μαρσέλλος
--------------------------------------------------------

08 Μαίου 2015

Σύμφωνα με τον ΚΤΣ 97 ο υπερρευστοποιητής μπαίνει πριν τη λήψη των δοκιμίων και όχι μετά.

Ο κανονισμός δεν προβλέπει το τι γίνεται αν δεν χρησιμοποιηθεί ο ίδιος ή παρόμοιος με την μελέτη σύνθεσης υπερρευστοποιητής και ως εκ τούτου δεν καλύπτεται ο πελάτης κανονιστικά.

Η ευθύνη για τη χρήση των προσθέτων παραμένει στον ανάδοχο ή στο εργοστάσιο παραγωγής. Το ερώτημα είναι σε περίπτωση ιδιωτικού έργου ποιός θεωρειται αναδοχος ;;

Κων. Φιλίππου

Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.