Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Πέμπτη, 02 Ιουλίου 2020

Βασικός στόχος κατά την σκυροδέτηση είναι να προκύπτει ένα πυκνό, συμπαγές προϊόν που θα έχει μεγάλη αντοχή, μικρό πορώδες και μικρή διαπερατότητα, ώστε να εξασφαλίζεται ανθεκτικότητα στο κατασκευαζόμενο έργο. Η αύξηση της αντοχής συνεπάγεται και βελτίωση της προσφύσεως σκυροδέματος - χάλυβα.

Η συμπύκνωση του σκυροδέματος Θ. Γ. Βουδικλάρης Πολιτικός ΜηχανικόςΓενικά Κατά την εκτέλεση των έργων μας από οπλισμένο σκυρόδεμα, οι κυριώτερες απαιτήσεις που έχουμε από το υλικό, στο τελικό αποτέλεσμα, είναι να προκύπτει ένα πυκνό, συμπαγές προϊόν που θα έχει μεγάλη αντοχή, μικρό πορώδες και μικρή διαπερατότητα, ώστε να εξασφαλίζει ανθεκτικότητα στο παραγόμενο έργο. Η αύξηση της αντοχής συνεπάγεται και βελτίωση της προσφύσεως σκυροδέματος - χάλυβα. Πέραν αυτών των, πρωτευουσών ασφαλώς, απαιτήσεών μας υπάρχουν και οι επιδιώξεις αποφυγής ανεπιθύμητων ελαττωμάτων, λειτουργικών ή εμφανίσεως, όπως είναι οι "σφηκοφωλιές" και οι "κουφάλες", οι υπερβολικές σε αριθμό ή μέγεθος "φυσαλίδες" στην επιφάνεια όψεως, η εμφάνιση της γραμμής ορίου - διαχωρισμού δύο διαστρώσεων, η απότμηση των ακμών κ.α., ιδιαίτερα σε εμφανές, ανεπίχριστο σκυρόδεμα Η βασική επιδίωξη είναι να έχουμε μια τέτοια σύνθεση του ιστού στην οποία, τα διάκενα μεταξύ των μεγαλυτέρων κόκκων των αδρανών θα συμπληρώνονται διαδοχικά από την αμέσως μικρότερη κατηγορία κόκκων των αδρανών και του τσιμέντου ή και των προσμίκτων, ώστε τελικώς να προκύπτει το επιθυμητό πυκνό "λίθωμα". Σαφή εικόνα της ως άνω τακτοποιήσεως των κόκκων δίνει η παρατήρηση ότι για την παραγωγή 1,0 m3 σκυροδέματος απαιτείται, περίπου, όγκος υλικών 1,60 m3 (τσιμέντο, αδρανή, νερό). Η διαφορά όγκου οφείλεται στην πυκνότερη τακτοποίηση των κόκκων, δια πληρώσεως των διακένων με τον τρόπο που προαναφέρθηκε. Φυσικά, για την επίτευξη συμπαγούς σώματος, θα πρέπει να αποφευχθούν οι κενοί θύλακες και οι "σφηκοφωλιές", και να απομακρυνθεί ο παγιδευμένος, μέσα στο σκυρόδεμα, αέρας. Επισημαίνεται ότι για κάθε 1% παγιδευμένου1 αέρος που παραμένει στο σκυρόδεμα μειώνεται η αντοχή περί το 4 ως 5%. Επιδιώκεται η επίτευξη τελικής περιεκτικότητας αέρα κάτω από 3%, έναντι του ποσοστού 5 ως 7% που έχει κατά τη διάστρωση (πολύ μεγαλύτερο, ίσως και 20% για πολύ μικρή κάθιση), δεν είναι εφικτή καλύτερη επίδοση από 1% - δεν επιτυγχάνεται πλήρης απομάκρυνση αέρος.1Δεν επιδιώκεται η απομάκρυνση του αέρος που εισάγεται σκοπίμως με αερακτικό πρόσθετο, για λόγους προστασίας του σκυροδέματος από την παγοπληξία, και υπακούει σε άλλες διατάξεις.1 / 14 Ο προσδιορισμός της κλιμακώσεως του μεγέθους και της ποσότητας (για κάθε διάμετρο) των κόκκων που απαιτούνται για την επιτυχία του σκοπού, γίνεται κατά τη σύνταξη της μελέτης συνθέσεως του σκυροδέματος, με την επιλογή της κοκκομετρικής καμπύλης των αδρανών και τον υπολογισμό της ποσότητας του τσιμέντου. Η απομάκρυνση του αέρα και η τακτοποίηση των κόκκων με τρόπο που να συνθέτουν, κατά το εφικτόν, το επιδιωκόμενο συμπαγές σώμα, χωρίς διάκενα, με την πυκνότερη διάταξη και τον συνεκτικώτερο ιστό, γίνεται με τη συμπύκνωση 2, κατά την οποία προσδίδεται η απαιτούμενη ενέργεια. Θα επισημάνουμε ότι για το άριστο τελικό αποτέλεσμα δεν αρκεί η σωστή, επιμελημένη συμπύκνωση, πρέπει να έχουν εκτελεσθεί σωστά και τα προηγούμενα στάδια κατασκευής, όπως η σύνθεση του σκυροδέματος, η κατασκευή του ξυλοτύπου (η απώλεια λεπτού υλικού είναι ευκολώτερη κατά τη δόνηση) και η σκυροδέτηση. Αν κατά τη σκυροδέτηση έχουν δημιουργηθεί περιοχές απομίξεως, η συμπύκνωση μπορεί να βελτιώσει την κατάσταση αλλά όχι να εξαφανίσει το πρόβλημα. Ειδικώς η κακή μελέτη συνθέσεως, επηρεάζει (και μάλιστα δυσμενώς) από πλευράς ανθεκτικότητας το αποτέλεσμα της δονήσεως του σκυροδέματος, σε πεδίο άσχετο με τη συμπυκνώση. Στο σκυρόδεμα εισάγονται σκοπίμως, για λόγους ανθεκτικότητας, με αερακτικό πρόσθετο, σε περιορισμένο ποσοστό, μικρές, κλειστές φυσαλίδες αέρος, με πολύ μικρή επιρροή στην αντοχή, που λειτουργούν ως "μαξιλάρι" απορροφήσεως της διαστολής του νερού των πόρων σε πάγο, στην περίπτωση παγετού. Για σωστή σύνθεση σκυροδέματος οι φυσαλίδες δεν επηρεάζονται αισθητά από τη δόνηση. Σε σκυρόδεμα όμως με μεγάλο λόγο Ν/Τ οι πολλές, πυκνές, παρατεταμένες, εισαγωγές του δονητή μπορούν να προκαλέσουν συνένωση των μικρών φυσαλίδων στον σχηματισμό μεγάλων, που μπορούν να αναδυθούν. Έτσι το σκυρόδεμα χάνει την προστασία του από την παγοπληξία ή τους επανειλημμένους κύκλους ψύξης - απόψυξης και η ανθεκτικότητά του μειώνεται με τη δόνηση, λόγω της κακής μελέτης συνθέσεως. Οι διαδικασίες διαστρώσεως και συμπυκνώσεως πρέπει να βρίσκονται στον ίδιο ρυθμό και να προχωρούν παραλλήλως ώστε, αφ’ ενός μεν να αποτρέπεται ο κίνδυνος δημιουργίας "ψυχρού αρμού", αφ’ ετέρου δε να αποφεύγεται η πιθανότητα να οδηγεί η επιτάχυνση της διαστρώσεως σε βεβιασμένη και ανεπαρκή συμπύκνωση. Η συμπύκνωση είναι δυνατόν να γίνει με διαφόρους τρόπους που εξελίσσονται συνεχώς. Μέχρι πριν από μερικά χρόνια γινόταν (εφαρμόζεται ακόμα και σήμερα) με τύπανση (κοπάνισμα) με το χέρι, με ράβδο ή με πήχυ ή με κόπανο ή με αναμόχλευση. Σήμερα αυτοί οι τρόποι έχουν αντικατασταθεί σχεδόν πλήρως (στη συνηθισμένη περίπτωση έργου) από τη δόνηση - ο ΚΤΣ-97 § 9.1 ορίζει ότι "η συμπύκνωση του σκυροδέματος πρέπει να γίνεται με δονητή".Η δόνηση μπορεί να είναι εσωτερική ή εξωτερική Η εσωτερική δόνηση γίνεται με δονητή (διαφόρων τύπων) που βυθίζεται μέσα στο σκυρόδεμα - δονητής μάζης. Η εξωτερική δόνηση γίνεται είτε με δονητή επιφανείας που διατρέχει την άνω επιφάνεια του σκυροδέματος, είτε με δονητή ξυλοτύπου που εφαρμόζεται και μετακινείται ή όχι επί της επιφανείας του ξυλοτύπου. Σε μερικές περιπτώσεις απαιτείται και εφαρμόζεται η δονητική συμπύκνωση με σύγχρονη εφαρμογή εσωτερικού και εξωτερικού δονητή. Σε έργα με μεγάλη μάζα σκυροδέματος, κυρίως φράγματα αλλά και οδοστρώματα, η συμπύκνωση γίνεται συνήθως με (δονητικό συχνότερα) οδοστρωτήρα. 2Υπάρχουν σκυροδέματα «αυτοσυμπυκνούμενα» που δεν έχουν ανάγκη από πρόσθετη συμπύκνωση2 / 14 Η εφαρμογή της δονήσεως ενεργεί στη μάζα του σκυροδέματος με την πρόκληση μειώσεως των εσωτερικών τριβών μεταξύ των κόκκων - το ρευστοποιημένο κονίαμα λειτουργεί ως λιπαντικό. Το ανάμιγμα συμπεριφέρεται (στην περιοχή της δονήσεως) ως ένα "οιoνεί" ρευστό, σαν ένα πυκνό διάλυμα, που τείνει να πάρει το σχήμα του "δοχείου" στο οποίον εγκιβωτίζεται, δηλαδή να γεμίσει πλήρως τον ξυλότυπο, χωρίς να αφήσει κενά, προσδίδοντας την επιθυμητή μορφή. Η διευκόλυνση των μετακινήσεων, που παρέχει η μείωση των τριβών, οδηγεί στο πλησίασμα και την αναδιάταξη των κόκκων, πράγμα που συνεπάγεται τη μείωση του όγκου, δηλαδή τη συμπύκνωση. Συγχρόνως διευκολύνει τις φυσαλίδες του παγιδευμένου αέρα να ανέλθουν στην επιφάνεια. Αυτή όμως η ρευστοποίηση δημιουργεί τον κίνδυνο, όταν η δόνηση διαρκέσει πολύ ή όταν το σκυρόδεμα είναι πολύ ρευστό (η κάθιση είναι μεγάλη), να οδηγούνται οι μεγάλοι κόκκοι των αδρανών, ως βαρύτεροι, προς τα κάτω, στον πυθμένα του ξυλοτύπου, και να χάνεται η ομοιομορφία του μίγματος - να οδηγούμαστε σε ανεπιθύμητη απόμιξη. Γι’ αυτό όταν η κάθιση είναι μεγάλη η δόνηση πρέπει να είναι προσεκτική και συγκρατημένη - για κάθιση 20 cm ή μεγαλύτερη θα μπορούσε, ενδεχομένως, να παραλειφθεί (ΚΤΣ-97, παργρ. 9.1). 3 Ο δονητής χαρακτηρίζεται κυρίως από την ισχύ του, τη συχνότητα και ίσως το εύρος ταλαντώσεως. Επίσης από τη διάμετρο και το μήκος του στελέχους. Ως προς την ενέργεια λειτουργίας του, ο δονητής μπορεί να είναι ηλεκτρικός ή εσωτερικής καύσεως (βενζίνη, πετρέλαιο) ή πνευματικός (πεπιεσμένος αέρας). Η επίδραση της συχνότητας του δονητή στους κόκκους του μίγματος έχει σχέση με το μέγεθος των κόκκων, την ιδιοσυχνότητά τους δηλαδή - οι μικρές συχνότητες επηρεάζουν τους μεγάλους κόκκους και οι μεγάλες συχνότητες τους μικρούς. Διατίθενται δονητές σε μεγάλο φάσμα συχνοτήτων, οι χρησιμοποιούμενοι συνήθως βρίσκονται μεταξύ 3.000 ως 15.000 δονήσεων στο λεπτό, διαφορετικές για τους εσωτερικούς και τους εξωτερικούς δονητές. Η επιλογή του δονητή για το συγκεκριμένο έργο πρέπει να λάβει υπ’ όψη (εκτός των άλλων) και τη σύνθεση του σκυροδέματος (μέγιστο κόκκο, κάθιση κλπ.).Εσωτερικοί δονητές Ονομάζονται επίσης "εμβαπτιζόμενοι" και "δονητές μάζης", γιατί λειτουργούν βυθιζόμενοι στη μάζα του σκυροδέματος, με άμεση (και πιο αποδοτική) μετάδοση της δονήσεως στο υλικό. Σε μια στοιχειώδη, απλοποιητική περιγραφή, αποτελούνται από ένα κυλινδρικό στέλεχος (μέσα στο οποίο δημιουργείται η ταλάντωση), από ένα εύκαμπτο άξονα και από ένα κινητήρα (ηλεκτρικό ή εσωτερικής καύσεως) ή αεροσυμπιεστή. Πληρέστερη περιγραφή τους υπάρχει στην ιστοσελίδα www.e-archimedes.gr με τίτλο "Η συμπύκνωση του σκυροδέματος" και στην ΕΤΕΠ 01-01-05-00. Η ικανότητα συμπυκνώσεως του δονητή (απόδοση σε m3 για συγκεκριμένη ρευστότητα) εξαρτάται από την ισχύ του κινητήρα, τη συχνότητα δονήσεως και το εύρος ταλαντώσεως. Για συγκεκριμένα χαρακτηριστικά δονητή η απόδοση εξαρτάται κυρίως ή σημαντικά από την εργασιμότητα του σκυροδέματος.3Όταν η ποσότητα του λεπτού υλικού είναι μικρή - από κακή σύνθεση - ή όταν χρησιμοποιούνται ελαφρά αδρανή μπορεί να συμβεί το αντίστροφο φαινόμενο, το κονίαμα κατακάθεται στον πυθμένα και στην επάνω στρώση μένουν τα μεγάλα αδρανή με διάκενα μεταξύ τους.3 / 14 Οι συχνότητες των δονητών μάζης που χρησιμοποιούνται στην καθημερινή πράξη κυμαίνονται μεταξύ 9.000 και 12.000, με προτίμηση στις μεγαλύτερες. Η συχνότητα εντός της μάζης του σκυροδέματος είναι και μέχρι 20% μικρότερη. Μεγάλη ποικιλία υπάρχει και στις διαμέτρους του στελέχους, που αρχίζουν από 20 mm, με μεγάλες συχνότητες (κατάλληλοι για λεπτές διατομές), μέχρι 175 mm, με μικρές συχνότητες, μεγάλη ισχύ και μεγάλη ταλάντωση (κατάλληλοι για σκυρόδεμα μεγάλου όγκου). Στην καθημερινή πράξη η διάμετρος του στελέχους κυμαίνεται από 25 ως 80 mm, με αποφυγή των μεγάλων διαμέτρων, γιατί το βάρος τους τούς καθιστά δύσχρηστους, αλλά και γιατί γίνεται πιο δύσκολη η δίοδός τους ανάμεσα στις ράβδους του οπλισμού. Πάντως, η διάμετρος του δονητή δεν πρέπει να υπερβαίνει το 1/4 ( κατ’ άλλους το 1/3) του πλάτους του δονουμένου στοιχείου. Στοιχείο πρόνοιας: πριν ξεκινήσεις τη δόνηση βεβαιώσου ότι διαθέτεις εφεδρικό δονητή. Στα σημαντικά έργα πρέπει να ελέγχεται και η σωστή λειτουργία των δονητών.Η σωστή διαδικασία Η δόνηση πρέπει να γίνεται αμέσως μετά την απόθεση του σκυροδέματος επί του ξυλοτύπου. Η μετακίνηση του υλικού με τον δονητή προκαλεί απόμιξη και πρέπει να αποφεύγεται. Η κατανομή - τακτοποίηση - οριζοντιοποίηση του υλικού, που έχει σχηματίσει μικρούς σωρούς κατά την απόθεση, δεν θα γίνεται με τον δονητή, μπορεί να γίνει με φτυάρι ή τσουγκράνα. Επιδιώκεται η (εξ αρχής) απόθεση στην τελική θέση διαστρώσεως, σε (περίπου) οριζοντιωμένες στρώσεις ή μικρούς, κοντινούς σωρούς, ώστε να αποφεύγεται ακόμα και το φτυάρι ή η τσουγκράνα. Η επιπέδωση ενός τέτοιου σωρού μπορεί πάντως να γίνει και με δόνηση στην κορυφή του ή στην περίμετρο του σωρού, στη ρίζα του, αναλόγως μεγέθους. Είναι αυτονόητο ότι το φορτίο του σωρού δε επιτρέπεται να υπερβαίνει την ικανότητα του ξυλοτύπου. Για να ικανοποιηθεί η απαίτηση συμπυκνώσεως του συνόλου της μάζης κατά τον πλέον ομοιόμορφο τρόπο, γίνεται προσπάθεια ισοκατανομής της προσφερομένης ενέργειας, λαμβανομένου υπ’ όψη ότι η ενέργεια ανά μονάδα όγκου (ή επιφανείας) διανέμεται και μειώνεται όσο απομακρυνόμαστε από την πηγή.4 / 14 Για τον λόγο αυτόν, οι αποστάσεις μεταξύ των διαδοχικών θέσεων εμβαπτίσεως του δονητή είναι ίσες προς 1,5 R περίπου (ΚΤΧ-97, πργρ. 9.3), όπου R είναι η ακτίνα ενεργείας του δονητή, ώστε να υπάρχουν οι υπερκαλύψεις που εμφαίνονται στο σχήμα. Η προσφερόμενη ενέργεια πρέπει, εκτός από ισοκατανεμημένη, να είναι και επαρκής για την επίτευξη της συμπυκνώσεως., ήτοι να έχει την ενδεδειγμένη διάρκεια εφαρμογής της δονήσεως. Τόσο η ακτίνα ενεργείας, όσο και ο απαιτούμενος χρόνος δονήσεως (μεγέθη αλληλένδετα) είναι συνάρτηση (μεταξύ άλλων) της ισχύος και της συχνότητας του δονητή και γενικώς των κατασκευαστικών του στοιχείων. Εξαρτώνται όμως και από τα στοιχεία του υλικού που θα δονηθεί (εργασιμότητα, μέγεθος κόκκων, πρόσμικτα, πρόσθετα), και από τα στοιχεία του εκτελουμένου έργου (μορφή και διαστάσεις του μέλους, πυκνότητα οπλισμών κλπ.). Ας επισημάνουμε ότι η σωστή σύνθεση συνεπάγεται μικρότερη προσπάθεια συμπυκνώσεως. Από τα πιο πάνω φαίνεται ότι, για τον ίδιο δονητή, είναι άλλη η ακτίνα ενεργείας για ένα σκυρόδεμα με κάθιση 16 cm και άλλη με κάθιση 10 cm, άλλη με πάχος στρώσεως 60 cm και άλλη με πάχος 20 cm. Άλλη για αραιό και άλλη για πυκνό οπλισμό (για το ίδιο σχήμα στοιχείου), άλλη για μικρές διατομές τοιχίων και στύλων και άλλη για μεγάλες. Υπάρχουν και άλλοι παράγοντες που έχουν επιρροή (όπως η θερμοκρασία), που ίσως μεταβάλλονται και εν χρόνω. Εξ αυτών συνάγεται ότι την ακτίνα ενεργείας του δονητή δεν μπορεί να την προσδιορίσει μονοσημάντως ο κατασκευαστής του.Ακτίνα ενεργείας Στη βιβλιογραφία υπάρχουν διάφορες και διαφορετικές μεταξύ τους υποδείξεις κανόνων για την εκτίμηση της ακτίνας ενεργείας και του ενδεδειγμένου χρόνου. Ο συνηθέστερος κανόνας έχει ως βάση εκτιμήσεως τη διάμετρο d του στελέχους, μόνο που οι υποδείξεις κυμαίνονται πολύ, από 4d μέχρι 8d ή και 10d. Αν εζητείτο η γνώμη μου θα ήμουν υπέρ του 8d, ως μιας αρχής αδρομερούς εκτιμήσεως, χωρίς να παραγνωρίζω την ποικιλία των συντελεστών επιρροής. Υπάρχει και μία γενική, λίγο αυθαίρετη, αλλά όχι απορριπτέα υπόδειξη, η απόσταση εμβαπτίσεων να μην είναι μεγαλύτερη από 50 cm. Διατίθενται επίσης πίνακες που προσπαθούν να συνδυάσουν την κάθιση με τη συχνότητα ή και την ισχύ ή με τη διάμετρο του στελέχους, για να συναγάγουν την ακτίνα ενεργείας. Έχει διατυπωθεί και ο τρόπος προσδιορισμού που φαίνεται στο παρακείμενο σκαρίφημα, βασιζόμενος σε πείραμα που εκτελείται με τα πραγματικά δεδομένα μιας συγκεκριμένης εφαρμογής. Ίσως αξίζει η προσπάθεια σε πολύ σημαντικό έργο.5 / 14 Κατ’ αυτόν καλουπώνεται μία δεξαμενή που γεμίζει, ίσως διαδοχικά σε διάφορες στάθμες, με σκυρόδεμα σαν αυτό που θα χρησιμοποιηθεί στο έργο (σύνθεση, κάθιση, πρόσμικτα κλπ.). Χρησιμοποιείται ο ίδιος δονητής που θα χρησιμοποιηθεί στην κατασκευή. Τίθεται σε λειτουργία ο δονητής σε μια συγκεκριμένη θέση και ελέγχεται η περιβάλλουσα περιοχή με μία ράβδο διαμέτρου 20 mm και μήκους 1,0 m, που αφήνεται να βυθισθεί στο σκυρόδεμα. Η μεγαλύτερη απόσταση της ράβδου από το σημείο εμβαπτίσεως του δονητή, στη θέση που αυτή βυθίζεται στο σκυρόδεμα μέχρι τον πυθμένα, εντός ενός λεπτού, ορίζει την ακτίνα ενεργείας του δονητή. Ίσως ο πιο απλός, ο πιο πρακτικός και πιο πραγματικός τρόπος προσδιορισμού της ακτίνας λειτουργίας του δονητή είναι αυτός που προκύπτει στο έργο, με τα στοιχεία που ορίζονται για την επαρκή συμπύκνωση, όπως αυτά περιγράφονται στα επόμενα.Επάρκεια δονήσεως - παραγωγικότητα Τελικώς, όποια και αν είναι η ποικιλία απρόβλεπτων συνδυασμών εκ των προαναφερθέντων παραγόντων επιρροής, η συμπύκνωση στο έργο θεωρείται επαρκής όταν, στην επιφάνεια του σκυροδέματος, στη θέση λειτουργίας του δονητή, δεν εμφανίζονται πια (έχουν βυθιστεί) τα μεγάλα αδρανή, όταν σταματήσουν να ανέρχονται μεγάλες ή πυκνές φυσαλίδες αέρος και έχει σχηματισθεί μία υδαρής, γυαλιστερή στρώση, κάτι σαν το καϊμάκι στην επιφάνεια του γάλακτος. Το μέγεθος της επιφανείας αυτής της στρώσεως προσδιορίζει ή (έστω) δίνει μια καλή εικόνα για την ακτίνα ενεργείας του δονητή και καθοδηγεί για τη θέση της επομένης εμβαπτίσεως - οι επιφάνειες πρέπει να έχουν υπερκάλυψη. Ο έμπειρος χειριστής μπορεί να "αναγνωρίσει" την επαρκή συμπύκνωση και από τον θόρυβο του δονητή. Μπορεί επίσης από τη διαφοροποίηση της ταλαντώσεως στο χέρι του. Υπάρχει γενικώς η υπόδειξη να παρατείνεται για μερικά δευτερόλεπτα η δόνηση, η υποδόνηση είναι περισσότερο ανεπιθύμητη από την υπερ-δόνηση. Θεωρείται άλλωστε ότι ένα καλά μελετημένο σκυρόδεμα δεν έχει μεγάλους κινδύνους απομίξεως λόγω δονήσεως. Γενικώς, η δόνηση πρέπει: να είναι συγκρατημένη όταν η κάθιση έχει μέγεθος ίσο ή μεγαλύτερο από 20 cm,  ενδείκνυται να αποφεύγεται όταν υπάρχει κίνδυνος αποπλύσεως (εντός ύδατος) και  απαγορεύεται όταν πρόκειται για αυτοσυμπυκνούμενο σκυρόδεμα. Παρατίθενται ποιοτικά - προσεγγιστικά νομογραφήματα που συσχετίζουν διάμετρο στελέχους, εργασιμότητα, χρόνους δονήσεως και ικανότητα - απόδοση συμπυκνώσεως, που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την εκτίμηση του αριθμού των απαιτουμένων δονητών για την συμπύκνωση ορισμένου όγκου σκυροδέματος ή για την εκτίμηση του απαιτουμένου συνολικού χρόνου για την εκτέλεση της εργασίας, για τον όγκο αυτόν. Οι αναγραφόμενες αποδόσεις περιλαμβάνουν και την εργασία που θα εξετελείτο και κατά τον χρόνο διακοπής αναμονής, που εκτιμάται σε 30% - οι αναγραφόμενες τιμές αποδόσεων πρέπει να πολλαπλασιασθούν με 0,70 για να ληφθούν υπ’ όψη οι νεκροί χρόνοι. Άλλοι εκτιμούν τον χρόνο διακοπής λειτουργίας μεγαλύτερο. Συντελεστής καλής αποδόσεως, που δεν φαίνεται στα διαγράμματα, είναι και η εμπειρία και ικανότητα του χειριστή.6 / 14 Η σωστή χρήση του δονητή συνίσταται στην κατακόρυφη, ταχεία βύθισή του στο σκυρόδεμα, χωρίς την πίεση του χειριστή, με την επενέργεια μόνο του βάρους του, με βύθισή του στο συνολικό βάθος της στρώσεως και σε βάθος από 54 ως 15 cm στην υποκείμενη (τυχόν υπάρχουσα) στρώση, και τη διατήρησή του βυθισμένου για 5 sec τουλάχιστον (ίσως μέχρι 25 sec), ώστε να επιτευχθεί ολόσωμη σύνδεση των δύο στρώσεων. Στις παχύτερες στρώσεις απαιτείται μεγαλύτερος χρόνος για την άνοδο των φυσαλίδων. Ακολουθεί η σχετικώς βραδεία ανάσυρσή του (ίσως και με πάνω - κάτω κίνηση), χωρίς διακοπή της λειτουργίας του, ώστε να μη μένει τρύπα στη θέση που αφήνει εξερχόμενος. Η κάτω στρώση πρέπει να είναι ακόμα επιδεκτική στη βύθιση του δονητή, χωρίς την πίεση του χειριστή. Οι αριθμητικές τιμές αναφέρονται σε εκτιμήσεις της συνήθους καταστάσεως, οι μικρότεροι χρόνοι για τη μεγαλύτερη κάθιση.4O KTX-97 ορίζει εισχώρηση 5 cm περίπου στην υποκείμενη στρώση – ας θεωρηθεί ως η ελάχιστη επιτρεπόμενη. Υπάρχει ποικιλία υποδείξεων στη βιβλιογραφία και στις προδιαγραφές των διαφόρων χωρών – στην Αμερική είναι τουλάχιστον 6 in. (15 cm) ACI 309R 7.1.7 / 14 Η ταχεία βύθιση απαιτείται για να μη γίνει πρώτη η συμπύκνωση της ανωτέρας στρώσεως, γιατί αυτό θα δυσχέραινε την έξοδο των φυσαλίδων της κατώτερης. Η βραδεία ανάσυρση εφαρμόζεται για να γίνεται το κλείσιμο της τρύπας του δονητή (ιδίως σε συνεκτικό σκυρόδεμα), και μάλιστα από το συνολικό, ομοιόμορφο υλικό και όχι μόνο από το (πιο ευκίνητο) λεπτόρρευστο κονίαμα. Αν το μίγμα είναι πολύ συνεκτικό (κάθιση περί τα 3 cm) και η τρύπα δεν κλείνει κατά την έξοδο του δονητή, γίνεται επανεισαγωγή του σε μικρή απόσταση για να διορθώσει το ελάττωμα. Αν αυτό δεν είναι αποτελεσματικό πρέπει να αλλάξεις τον δονητή ή τη μελέτη συνθέσεως. Υπάρχει "προτίμηση" αναδύσεως των φυσαλίδων του εγκλωβισμένου αέρα μαζί με το ανασυρόμενο στέλεχος του δονητή.8 / 14 Το στέλεχος του δονητή πρέπει να έχει μήκος όσο περίπου το συμπυκνούμενο πάχος (γενικώς υποδεικνύεται να είναι κατά 20 ως 30% μεγαλύτερο) και να εισέρχεται ολόκληρο στη στρώση. Μήκος στελέχους 30 ως 45 cm μπορεί να χρησιμοποιηθεί για στρώση πάχους μέχρι 30 cm, μήκος 45 ως 60 cm μέχρι πάχους στρώσεως 50 cm. Είναι σκόπιμος ο περιορισμός του πάχους στρώσεως στα 50 cm. Αν η διάστρωση γίνεται σε επάλληλες στρώσεις, ο ρυθμός διαστρώσεως κάθε μιας πρέπει να είναι συμβατός με τις δυνατότητες του συνεργείου. Κάθε νέα στρώση πρέπει να τοποθετείται όσο η προηγούμενη είναι ακόμα νωπή, ώστε να γίνεται πλήρης σύνδεση και να αποφεύγεται ο ψυχρός αρμός. Παρά ταύτα, αν η προηγούμενη στρώση έχει σκληρυνθεί τόσο ώστε να μην εισέρχεται ο δονητής, μπορεί ακόμα να επιτευχθεί καλή σύνδεση με συστηματική, επίμονη δόνηση του νέου σκυροδέματος στην περιοχή της διεπιφάνειας, αν και τότε η εμφάνιση της γραμμής διαχωρισμού στις όψεις μάλλον δεν θα αποφευχθεί. Παρά τη γενική αναγνώριση της ορθότητας της υποδείξεως για κατακόρυφη βύθιση του δονητή, κατά τη συμπύκνωση λεπτών πλακών είναι σύνηθες να "ξαπλώνεται" ο δονητής μέσα στο πάχος της πλάκας, δεν είναι πρακτική η κατακόρυφη βύθιση στο πάχος των 15 ή 12 cm (ή ακόμα μικρότερο), ούτε είναι εφικτός ο προσδιορισμός της ακτίνας ενεργείας. Ένα μεγάλο μέρος της ενεργείας του δονητή, αναλίσκεται τότε στη δημιουργία κυματισμών, αλλά αυτή η απώλεια ίσως είναι αναπόφευκτη. Ο εσωτερικός δονητής δεν είναι ο περισσότερο ενδεδειγμένος για τις λεπτές πλάκες. Στις εδαφόπλακες, ο δονητής δεν πρέπει να έρχεται σε επαφή με το έδαφος. Αξίζει να επισημανθεί ότι μια πυκνή στρώση οπλισμών, όπως συμβαίνει συχνά στα υποστυλώματα στη χώρα μας, αποσβένει - μειώνει τη δόνηση (και επομένως τη συμπύκνωση) της στρώσεως επικαλύψεως, που είναι βέβαια εξαιρετικά επιθυμητή και χρήσιμη. Η σύγχρονη εξωτερική δόνηση θα ήταν μια (ασυνήθιστη πάντως στα συνήθη έργα) λύση, την οποία προσπαθεί να αντικαταστήσει συνήθως, στοιχειωδώς, η τύπανση (κοπάνημα) του ξυλοτύπου. Η σύγχρονη εφαρμογή εσωτερικού και εξωτερικού δονητή επαυξάνει την απαίτηση αντοχής και ακαμψίας του ξυλοτύπου. Η λειτουργία του δονητή "στον αέρα", εκτός σκυροδέματος, πρέπει να περιορίζεται στο ελάχιστο, αλλιώς ο δονητής καταστρέφεται από την υπερθέρμανση.Δόνηση του οπλισμού Κατά την κρατούσα αντίληψη, η επαφή του δονητή με τις ράβδους του οπλισμού πρέπει να αποφεύγεται, γιατί συγκεντρώνει γύρω τους το λεπτό υλικό (σε μια μορφή απομίξεως), πράγμα που συνεπάγεται μείωση της συνάφειας (χωρίς αυτό να έχει αποδειχθεί πειραματικώς). Παρά ταύτα, η μετάδοση της δονήσεως δι’ επαφής και μέσω των χαλυβδίνων ράβδων, πρέπει να θεωρηθεί ως επιτρεπτή αν διακινδυνεύεται ή δημιουργία θυλάκων ή αδόνητων περιοχών, στις θέσεις που η πυκνότητα ή το σχήμα του οπλισμού δημιουργεί φράγμα στη δίοδο ή στην απόδοση του δονητή. Αυτό που απαγορεύεται ρητώς είναι η μετάδοση δονήσεων στις ράβδους του οπλισμού, που βρίσκονται εγκιβωτισμένες σε σκυρόδεμα σχετικώς προσφάτου πήξεως. Επισημαίνεται ότι δεν πρέπει να επιδιώκεται βιαίως η δίοδος του δονητή ανάμεσα στις χαλύβδινες ράβδους, γιατί υπάρχει κίνδυνος βλάβης του δονητή ή και εμπλοκής του στο πλέγμα των ράβδων ή μεταθέσεως των ράβδων, άλλωστε η μελέτη πρέπει να προβλέπει θέσεις διελεύσεως.9 / 14 Ομοίως, δεν επιτρέπεται η επαφή του δονητή με τον ξυλότυπο, τόσο για την αποφυγή βλαβών του δονητή ή του ξυλοτύπου (προκαλείται "κάψιμο"), όσο και για να αποφευχθεί η εμφάνιση ατελειών στην τελική επιφάνεια του σκυροδέματος. Ο δονητής δεν πρέπει να εισάγεται στο σκυρόδεμα σε απόσταση μικρότερη από 3d από τον ξυλότυπο, και κατ’ ελάχιστον 7,5 cm. Στον συνηθισμένο ξυλότυπο, με δοκούς και πλάκες, συμπυκνώνεται πρώτα η κρέμαση των δοκών και η δόνηση επαναλαμβάνεται μαζί με την πλάκα στην τελική στάθμη. Παρόμοια τακτική εφαρμόζεται και στη συμβολή δοκού και στύλου ή τοιχίου.Απομάκρυνση του αέρα Ο όγκος του εγκιβωτισμένου στο σκυρόδεμα αέρος, σε μεγάλες, άτακτα διασκορπισμένες φυσαλίδες, εξαρτάται από την εργασιμότητα του μίγματος (μικρή εργασιμότητα - μεγάλος όγκος), από το μέγεθος και τη γεωμετρία του καλουπιού που γεμίζει, από την πυκνότητα του οπλισμού, από τη μορφή και το πλήθος των ενσωματωμένων στοιχείων, και από τη μέθοδο αποθέσεως διαστρώσεως του σκυροδέματος. Κατά το στάδιο της διαστρώσεως ο αέρας βρίσκεται συνήθως στην επιφάνεια των μεγάλων αδρανών, στην επιφάνεια των ράβδων του οπλισμού ή των άλλων εγκιβωτισμένων στοιχείων και στις γωνίες ή την επιφάνεια των ξυλοτύπων. Η παράλληλη διαδικασία διαστρώσεως - δονήσεως πρέπει να είναι τέτοια που όχι μόνο να αποτρέπει τον εγκλεισμό αυτού του αέρα στο σκυρόδεμα αλλά, αντιθέτως, να προκαλεί ή να διευκολύνει την απομάκρυνσή του. Προς τούτο υποδεικνύεται, κατά παράβαση του γενικού κανόνα που απαγορεύει τη μετακίνηση του σκυροδέματος με το δονητή, να μη διαστρώνεται το σκυρόδεμα απ’ ευθείας στη γωνία των ξυλοτύπων ή εκατέρωθεν του εγκιβωτισμένου στοιχείου, αλλά στην παρακείμενη περιοχή, και να επιδιώκεται το γέμισμα με τη δημιουργία μιας "γλώσσας" υλικού, με την οποία αυτό θα προωθείται στη γωνία με τη χρήση του δονητή, εκδιώκοντας τον αέρα, κατά τα εμφαινόμενα στο σκαρίφημα. Φροντίδα πρέπει να λαμβάνεται επίσης για σωστή συμπύκνωση στις στενές διατομές, στις θέσεις αλλαγής διατομής, στις θέσεις με πυκνό οπλισμό και στις θέσεις μορφώσεως αρμού, ιδίως στεγανού αρμού. Στις θέσεις όπου προδιαγράφονται ιδιαίτερες απαιτήσεις τελειωμάτων και αισθητικής εμφανίσεως, πρέπει να εξετάζεται η δυνατότητα αλλαγής ρυθμού ή και τρόπου διαστρώσεως - συμπυκνώσεως.Στύλοι - τοιχία Στα στοιχεία στα οποία η επιφάνεια του ξυλοτύπου είναι μεγάλη σε σχέση με το περιεχόμενο σκυρόδεμα, όπως είναι οι στύλοι και τα τοιχία, η έξοδος του παγιδευμένου αέρα γίνεται κυρίως στην επιφάνεια του ξυλοτύπου.10 / 14 Οι καθαροί, λείοι ξυλότυποι σε συνδυασμό με τη σωστή επιλογή και εφαρμογή της "αντικολλητικής" επαλείψεως, στη σωστή ποσότητα5, διευκολύνουν την απομάκρυνση του αέρα και μειώνουν τον σχηματισμό φυσαλίδων στην όψη της εξωτερικής επιφανείας. Η εμφάνιση των φυσαλίδων στις όψεις είναι φυσιολογική, πρόβλημα αισθητικής υπάρχει όταν είναι πολλές στον αριθμό ή μεγάλες στο μέγεθος. Η καλύτερη σύνθεση σκυροδέματος (πλουσιώτερο σε λεπτό υλικό), η αποφυγή πολύπλοκων ξυλοτύπων, η βραδύτερη τροφοδότηση (λεπτότερες στρώσεις) και η διαρκέστερη δόνηση βελτιώνουν την κατάσταση. Για την μεγαλύτερη μείωσή τους (ή την αποτροπή) υπάρχουν "απορροφητικοί" ξυλότυποι, άγνωστοι (μάλλον) στη χώρα μας. Η συμπύκνωση με εσωτερικό δονητή παρουσιάζει δυσχέρειες στους στύλους είτε λόγω της μικρής επιφάνειας τους είτε λόγω της πυκνότητας των συνδετήρων. Προς τούτο, τοποθετείται ο δονητής, εκτός λειτουργίας, μέχρι τη βάση του στύλου και ανασύρεται βαθμηδόν, παραμένοντας πάντα χαμηλότερα και παρακολουθώντας την ανερχόμενη στάθμη του τοποθετουμένου σκυροδέματος. Η έναρξη λειτουργίας του δονητή θα γίνει όταν θα έχει αποκτηθεί αρχικό πάχος στρώσεως 30 cm τουλάχιστον. Η ακτίνα ενεργείας του θα καλύπτει ολόκληρη τη διατομή του στύλου. Η δημιουργία "παραθύρων" μειώσεως του ύψους τροφοδοτήσεως ή εισαγωγής του δονητή πρέπει να εξετασθεί. Η σύγχρονη λειτουργία εξωτερικού δονητή είναι επιθυμητή και επιβάλλεται στα σημαντικά έργα. Στη συμπύκνωση, εκτός από την ενέργεια του δονητή, συντελεί και το βάρος του σκυροδέματος, γι’ αυτό η περιοχή περί τον πόδα του στύλου ή του τοιχίου είναι περισσότερο συμπυκνωμένη από την περιοχή της κεφαλής. Επειδή στους μικρούς στύλους, ο χρόνος που απαιτείται για το γέμισμα είναι αισθητά μικρότερος από τον απαιτούμενο για τη σωστή συμπύκνωση, ο ρυθμός τοποθετήσεως του σκυροδέματος δεν πρέπει να ξεπερνάει τα 30 cm βάθους ανά 20 sec. Στους στύλους αυτούς συνήθως είναι εφικτή η λειτουργία ενός μόνο δονητή. Σε μεγαλύτερα κατακόρυφα στοιχεία μπορεί να χρησιμοποιείται ένας δονητής (ή περισσότεροι) που συμπυκνώνει κατά στρώσεις, με δυνατότητα ανασύρσεως και επανεισαγωγής του για κάθε στρώση.Κεκλιμένες πλάκες Για τις κεκλιμένες πλάκες υπάρχουν δυσχέρειες, είναι δύσκολο να δώσει κανείς γενικής ισχύος υποδείξεις, ο τρόπος εργασίας εξαρτάται πολύ από την κλίση, τις συνθήκες του έργου, τα διαθέσιμα μέσα και εξοπλισμό, και την ικανότητα και εμπειρία του τεχνίτη. Ως δείγμα για τη γενική αναγνώριση της δυσκολίας παρατίθεται, σε ελεύθερη απόδοση, η διατύπωση της Αμερικανικής Προδιαγραφής ACI 309R-87 6.2 Sloping Surfaces.5ΠΡΟΣΟΧΗ: Όταν η ποσότητα είναι υπερβολική, το υλικό «στραγγίζει» στη βάση του ξυλοτύπου μειώνοντας την πρόσφυση των οπλισμών και δημιουργώντας «λεκέδες» στην όψη.11 / 14 “Είναι δύσκολο να συμπυκνώσεις σκυρόδεμα που έχει κεκλιμένη την πάνω επιφάνεια. Όταν η κλίση είναι περίπου 1:4 (κατακόρυφο προς οριζόντιο τμήμα - περίπου 14°) ή ακόμα πιο απότομη, η συμπύκνωση εξασφαλίζεται καλύτερα με ένα προσωρινό σταθερό ξυλότυπο ή μια ολισθαίνουσα "πινακίδα", που θα εμποδίζει το "κρέμασμα" ή το "ξεχείλισμα" του σκυροδέματος κατά τη δόνηση. Το πλεονέκτημα του προσωρινού ξυλοτύπου ή της ολισθαίνουσας πινακίδας είναι ο περιορισμός της ανάγκης για "πηχιάρισμα" της επάνω επιφανείας. Ο ξυλότυπος μπορεί να αφαιρεθεί προ της τελικής πήξεως του σκυροδέματος και τα ελαττώματα της επιφανείας να διορθωθούν με το χέρι. Όταν ο πρόχειρος ξυλότυπος δεν μπορεί να αφαιρεθεί πριν από την τελική πήξη, τότε θα αφαιρείται αμέσως μόλις αυτό είναι δυνατόν, για να διορθωθούν οι ατέλειες”. Σε μια προσπάθεια συμβολής στην αντιμετώπιση του προβλήματος παρατίθεται ένα πιθανό επεξηγηματικό σκαρίφημα που συμβάλλει και στη καλύτερη απόθεση - διάστρωση του σκυροδέματος Παρατίθενται επίσης στα επόμενα και κάποιες από τις συνήθως εμφανιζόμενες απόψεις - υποδείξεις.. Χρησιμοποιείται γενικώς σκυρόδεμα με πολύ μικρή κάθιση, του οποίου η διάστρωση αρχίζει από την χαμηλότερη στάθμη, με βραδύ ρυθμό και σύγχρονη προσπάθεια αμέσου συμπυκνώσεως. Σε κεκλιμένες επιφάνειες, με κλίση μέχρι 100, δεν εμφανίζονται σοβαρές δυσχέρειες συμπυκνώσεως, απαιτείται μια πρόσθετη επιμέλεια στις εργασίες τελειωμάτων. Η διάστρωση - συμπύκνωση θα προχωρεί σταδιακά, ανά λωρίδες 1,0 m. Η επάνω στρώση θα δέχεται "πηχιάρισμα" που θα αφαιρεί το επί πλέον υλικό, θα επιπεδώνει την επιφάνεια και θα επαναλαμβάνεται ύστερα από μία ώρα. Για μεγαλύτερες κλίσεις, ίσως μέχρι 300, εκτός από την πολύ μικρή εργασιμότητα του σκυροδέματος, απαιτείται ξυλότυπος στην άνω επιφάνεια, που θα συγκρατήσει το κατρακύλισμα. Υπάρχει η άποψη να γίνεται η τοποθέτησή του πάνω στο ήδη διαστρωμένο νωπό σκυρόδεμα, με τη μορφή μιας πινακίδας, φορτιζόμενης ή πιεζόμενης προς τα κάτω, κατά την ένδειξη του σκαριφήματος ή, ακόμα καλύτερα, και με "πηχιάρισμα" της επιφάνειας ανά 2,0 m, πίσω από τον δονητή, και με συνέχιση μόλις "τραβήξει" η στρώση. Ενδεχόμενη χρήση επιταχυντικού.Στρώσεις μεγάλου πάχους Μερικές φορές απαιτείται, για κοιτοστρώσεις θεμελιώσεων, η διάστρωση μεγάλων πλακών, πάχους 2 ή 3 m, χωρίς διακοπή, για λόγους επιταχύνσεως της εργασίας, αποφυγής των ψυχρών αρμών και περιορισμού της δαπάνης (και των ασθενών σημείων) που συνεπάγεται κάθε προετοιμασία της συνδέσεως των διαδοχικών διαστρώσεων. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη διάστρωση σκυροδέματος μέσης εργασιμότητας, με επιβραδυντικό, και χρησιμοποίηση πολλών αντλιών. Με τη χρήση της συνηθισμένης τακτικής υπάρχει μεγάλη πιθανότης να δημιουργηθούν αναπόφευκτοι "ψυχροί αρμοί".12 / 14 Για να περιορισθεί αυτός ο κίνδυνος, πρέπει η εκτεθειμένη επιφάνεια του σκυροδέματος να περιορισθεί στο ελάχιστον, με τη μορφή μιας προωθούμενης κεκλιμένης επιφανείας. Η πρόοδος της εργασίας πρέπει να γίνει με λωρίδες κατά τη μικρότερη διάσταση της κατόψεως, με σκυρόδεμα μικρής εργασιμότητας που διαστρώνεται και συμπυκνώνεται διαδοχικά, με τον τρόπο που εμφανίζεται στο παρατιθέμενο σκαρίφημα. Κάθε υπάρχουσα στρώση πρέπει να επαναδονηθεί (πριν πήξει) πριν διαστρωθεί η καινούργια στρώση με το νωπό σκυρόδεμα. Πάχος στρώσεως μέχρι 50 cm.Αιτίες ελαττωμάτων Η γνώση των αιτίων που οδηγούν σε ελαττωματικά αποτελέσματα συμβάλλει στην αποφυγή τους. Η ατελής δόνηση - συμπύκνωση οφείλεται συνήθως: 1.Σε ασθενικό ή κακοσυντηρημένο δονητή2.Σε άτακτες, τυχαίες εμβαπτίσεις του στελέχους που δεν καλύπτουν τη συνολική επιφάνεια3.Σε ανεπαρκή διάρκεια δονήσεως σε κάθε θέση4.Σε μεγάλη απόσταση των θέσεων εμβαπτίσεως, χωρίς υπερκάλυψη ενέργειας5.Σε ανεπαρκή διείσδυση στην κάτω στρώση και μικρή διάρκεια δονήσεως6.Σε κακή τοποθέτηση του δονητή σε σχέση με τον ξυλότυπο7.Σε χρησιμοποίηση του δονητή για τη μετακίνηση του σκυροδέματοςΕπαναδόνηση Επαναδόνηση είναι αυτό ακριβώς που σημαίνει η λέξη, επανάληψη της δονήσεως σε ένα σκυρόδεμα που έχει ήδη δονηθεί πριν από λίγο. Στην πραγματικότητα, μερική, τοπική επαναδόνηση πραγματοποιείται "ατύπως" σε κάθε σκυρόδεμα, στη θέση συναρμογής της δοκού με την πλάκα (στην πλακοδοκό) ή με τον στύλο ή με το τοιχίο, όπως περιγράφηκε στα προηγούμενα. Ακόμα περισσότερο, με τη δόνηση των διαδοχικών στρώσεων του σκυροδέματος, στην προσπάθεια συνδέσεως των στρώσεων μεταξύ τους. Εδώ ο όρος θα χρησιμοποιηθεί για τη γενική, συστηματική, έντονη επανάληψη της δονήσεως, ύστερα από την ολοκλήρωση της διαστρώσεως. Στη χώρα μας η εφαρμογή και η εξ αυτής εμπειρία είναι μικρή - αλληλεπιδρούν η μικρή εμπειρία και η ανησυχία για την πρόκληση βλάβης εξ αγνοίας για την ορθή επιλογή του χρόνου εφαρμογής και την καθυστερημένη εφαρμογή. Σ’ αυτά πρέπει να προστεθεί και η δαπάνη μιας επί πλέον εργασίας, ενός επί πλέον βήματος στη διαδικασία σκυροδετήσεως, που κοστίζει σε χρόνο και χρήμα. Η πιο σωστή χρονική στιγμή για την εφαρμογή της επαναδόνησης είναι ακριβώς πριν από την αρχική πήξη του σκυροδέματος, αν και είναι επαρκώς κατάλληλη κάθε χρονική στιγμή κατά την οποία ο δονητής βυθίζεται στο σκυρόδεμα με το ίδιον βάρος του.13 / 14 Η επαναδόνηση προσφέρει ασφαλώς βελτίωση της συμπυκνώσεως και επομένως αύξηση της αντοχής του σκυροδέματος. Η προσφερόμενη αύξηση αντοχής, για τον ίδιο συνολικό χρόνο δόνησης, έχει εκτιμηθεί από 4 ως 14%. Είναι περισσότερο αποδοτική όταν δεν είναι καθυστερημένη και ιδίως σε σκυροδέματα που έχουν τάση για αυξημένη εξίδρωση. Βελτιώνει επίσης την πρόσφυση του χάλυβα με το σκυρόδεμα στις ράβδους που βρίσκονται κοντά στην επάνω επιφάνεια του σκυροδέματος, 6 ιδίως σε ρευστό (με μεγάλη κάθιση) σκυρόδεμα, δεδομένου ότι απομακρύνει τον υδαρή θύλακα που βρίσκεται στο κάτω μέρος της ράβδου. Εκφράζεται η ανησυχία όμως ότι, ενδεχομένως, μειώνει την πρόσφυση των κάτω ράβδων της διατομής. Ακόμα, μειώνει το πάχος ή εξαφανίζει τις ρωγμές που δημιουργούνται όσο το σκυρόδεμα είναι ακόμα νωπό, αυτές που πολλοί ονομάζουν "πλαστικές ρωγμές". Τα πλεονεκτήματά της ενεργούν κυρίως στην επάνω περιοχή της διαστρώσεως σε βάθος 50 ως 100 cm, όπου συγκεντρώνονται οι φυσαλίδες αέρος και νερού που δεν έχουν απομακρυνθεί. Βελτιώνεται και η εξωτερική εμφάνιση των κατακορύφων στοιχείων, μειώνονται οι φυσαλίδες στις επιφάνειες των όψεων. Έχει διατυπωθεί η άποψη ότι στις περιπτώσεις που διαισθανόμαστε ότι η σπουδή κατά τη διάστρωση έχει οδηγήσει σε ασθενική - ανεπαρκή αρχική δόνηση είναι σκόπιμο, μετά την απομάκρυνση της αντλίας, της βαρέλας και του συνεργείου διαστρώσεως, ο χειριστής του δονητή να συνεχίζει τη δόνηση, επαναλαμβάνοντας το πλήρες πρόγραμμα. Η συμπύκνωση του σκυροδέματος με ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΔΟΝΗΣΗ θα παρουσιασθεί σε επόμενη προσπάθεια.6Όπως είναι γνωστό οι επάνω ράβδοι βρίσκονται στην «κακή περιοχή» και έχουν μειωμένη πρόσφυση14 / 14
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.