Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Παρασκευή, 29 Μαίου 2020

Κάθε Ευρωπαϊκό Πρότυπο, στην τελική του μορφή, γίνεται γνωστό σε όλες τις χώρες – συγχρόνως ορίζεται και η ημερομηνία ενάρξεως της υποχρεωτικής εφαρμογής του. Αφήνεται γενικώς ένα χρονικό περιθώρια για την ενημερώση, αλλά και για την κατανάλωση των υπαρχόντων αποθεμάτων των υλικών που δεν ικανοποιούν τις απαιτήσεις του. Όλες αυτές οι προθεσμίες, που είχαν δοθεί για τα υλικά που έπρεπε να τηρούν τα Πρότυπα και να διαθέτουν σήμα CE για την κυκλοφορία τους στη αγορά, έχουν παρέλθει προ πολλού. Η χώρα μας είναι σχεδόν μονίμως παραβάτης ...  

Σχόλια στο από 03.09.12 Δελτίο Τύπου του ΤΕΕ Θ. Γ. Βουδικλάρης Πολιτικός ΜηχανικόςΝομίζω ότι δημιουργήθηκε μια αφορμή για να εμφανισθεί ένα μεγάλο πλήθος αδυναμιών του κράτους, του ΤΕΕ και της κοινωνίας μας. Προσωπικώς πάντως θα ήθελα οι παρεμβάσεις του ΤΕΕ να είναι πιο συγκροτημένες και να μη δίνουν αυτή την αίσθηση της αφόρητης προχειρότητας. Το ΤΕΕ δεν είναι προσωπική ιδιοκτησία κανενός, ούτε καν του Προέδρου του. Είναι φορέας επιστημόνων, κατά τη γνώμη μου των καλύτερων στη χώρα, και η ευθύνη εκπροσωπήσεώς τους είναι μεγάλη. Οι απόψεις του πρέπει να έχουν γνώση, ακρίβεια και βαρύτητα. Τι σχέση έχουν μεταξύ τους η αιθάλη, η ιπτάμενη τέφρα και το σήμα CE; Και η θεμελιώδης ελευθερία του Δικαίου; Και η μεροληψία εις βάρος των ελληνικών προϊόντων; Η Ελλάδα μετέχει σε μία ένωση Ευρωπαϊκών χώρων, οικιοθελώς, και έχει αναλάβει την υποχρέωση να τηρεί τους κανόνες που διέπουν την Ένωση, τους οποίους αποδέχτηκε ή ίσως και συνδημιούργησε. Η τήρηση αυτών των (συναινετικών) κανόνων είναι υποχρεωτική για όλους, δεν υπάρχει δικαίωμα επιλογής. Τα Ευρωπαϊκά Πρότυπα εκφράζουν τη στάθμη της σημερινής επιστημονικής και τεχνολογικής γνώσης και ενημέρωσης, και ένας από τους σκοπούς τους είναι η αποφυγή του αθέμιτου ανταγωνισμού, αυτού που ασκεί ο «παράνομος» εις βάρος του «νόμιμου», ο «πρόχειρος» εναντίον του «μελετημένου». Η σύνταξη και αποδοχή τους είναι αποτέλεσμα συνεργασίας όλων των χωρών - μελών της Ένωσης. Η αδιαφορία ή η άρνηση συμμετοχής μιας χώρας (της δικής μας) στη γενική προσπάθεια είναι εις βάρος της, αλλά δεν αλλάζει την κατάσταση, δεν της δημιουργεί δικαιώματα, δεν την απαλλάσσει από τις υποχρεώσεις της. Κάθε Ευρωπαϊκό Πρότυπο, στην τελική του μορφή, γίνεται γνωστό σε όλες τις χώρες – συγχρόνως ορίζεται και η ημερομηνία ενάρξεως της υποχρεωτικής εφαρμογής του. Αφήνεται γενικώς ένα χρονικό περιθώρια για την ενημερώση, αλλά και για την κατανάλωση των υπαρχόντων αποθεμάτων των υλικών που δεν ικανοποιούν τις απαιτήσεις του. Όλες αυτές οι προθεσμίες, που είχαν δοθεί για τα υλικά που έπρεπε να τηρούν τα Πρότυπα και να διαθέτουν σήμα CE για την κυκλοφορία τους στη αγορά, έχουν παρέλθει προ πολλού. Η χώρα μας είναι σχεδόν μονίμως παραβάτης. Η υποχρέωση τηρήσεως του Ευρωπαϊκού Δικαίου από τη χώρα μας είναι αδιαμφισβήτητη, αλλά για την τήρηση των απαιτήσεων αυτού του Δικαίου από τον Έλληνα πολίτη (και την επιβολή ποινών για παράβαση) έπρεπε να γίνει ένταξή τους στο Ελληνικό Δίκαιο. Πολλοί αμφισβητούν αυτή την ανάγκη. Αυτή την ένταξη στο Ελληνικό Δίκαιο και την επιβολή αποκτήσεως σήματος CE για την κυκλοφορία ενός προϊόντος ερρύθμιζε η ΚΥΑ των Υπουργών Ανάπτυξης και ΥΠΕΧΩΔΕ. Συγχρόνως ερρύθμιζε και τις διαδικασίες ελέγχου της κυκλοφορίας του στην αγορά, πράγμα που επέβαλε την σταδιακή έγκριση, σε μικρούς εκάστοτε αριθμούς προϊόντων.1 Για την αποφυγή των ποινών του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου, που συνεπάγεται η μόνιμη, συνολική υστέρηση της χώρας, αποφασίστηκε η (προσβαλλόμενη) πρόσφατη ένταξη στην υποχρέωση του σήματος CE, 294 προϊόντων δια μιάς, χωρίς καν τη δυνατότητα της «εικονικής» Επιτροπής να λάβει γνώση του περιεχομένου των σχετικών Προτύπων. Το Ελληνικό Σύνταγμα ορίζει ότι καμμία νομοθετική διάταξη δεν μπορεί να επισύρει ποινή αν δεν είναι δημοσιευμένη, προφανώς στην Ελληνική γλώσσα. Γιατί, ας το επισημάνουμε εντόνως, τα Ευρωπαϊκά Πρότυπα δεν είναι μόνο τεχνικά κείμενα, είναι και νομικά. Ως δημοσίευση θα μπορούσαμε, ίσως, να θεωρήσουμε τη δυνατότητα ευχερούς προσπελάσεως της διατάξεως απ’ όλους. Και η ένταξή μας στην ΕΕ δεν σημαίνει, ασφαλώς, την κατάργησή μας ως χώρας, ούτε την υποχρέωση παραβιάσεως του Συντάγματός μας. Ίσως το μόνο σημείο στο οποίον η παρέμβαση του ΤΕΕ είναι σωστή, είναι η επισήμανση της ελλείψεως (σε πολύ μεγάλο βαθμό) των μεταφράσεων των Ευρωπαϊκών Προτύπων. Η υποχρέωση αυτή ανήκει στη χώρα μας, η οποία δεν απαλλάσσεται με κανένα τρόπο από τις υποχρεώσεις της έναντι της ΕΕ, λόγω της υστερήσεως και σ’ αυτόν τον τομέα. Η μετάφραση αποτελεί υποχρέωση του ΕΛΟΤ, αρμόδιου να εξασφαλίσει την ορθή απόδοση του «μητρικού» κειμένου, και συνεπάγεται ασφαλώς σχετική δαπάνη. Θα παρατηρήσουμε πάντως, ότι η ΕΕ δεν αδιαφορεί για την κυκλοφορία των παραγομένων κείμενων της στη γλώσσα κάθε χώρας, απόδειξη ότι έχει δημιουργήσει μεταφραστικό τμήμα για κάθε μία, για το σύνολο των εγγράφων της, εκτός από τα «ειδικά κείμενα» όπως είναι τα Πρότυπα. Θα παρατηρήσουμε ακόμα ότι και σ’ αυτό το πεδίο, των μεταφράσεων των Προτύπων, η Ελλάδα (μαζί με τη Σλοβενία) βρίσκεται στην τελευταία θέση, πίσω και από τις Βαλκανικές χώρες, με ποσοστό περί το 12% για τα Πρότυπα που αφορά η Οδηγία 89/105 και πολύ μικρότερο για το σύνολο. Συμπερασματικά: η Ελλάδα, ως χώρα, έχει υποχρέωση να τηρεί την Ευρωπαϊκή νομοθεσία (και κινδυνεύει από ποινές για τις παραβάσεις της), αλλά οι Έλληνες πολίτες δεσμεύονται, έναντι του κράτους, μόνο για τις διατάξεις που έχουν ενταχθεί στο Ελληνικό Δίκαιο. Κατά την άποψή μου, κανένας δικαστής δεν θα καταδικάσει ποτέ κάποιον που διακινούσε προϊόντα χωρίς το σήμα CE, αν αυτός ισχυρισθεί άγνοια ξένης γλώσσας και έλλειψη μεταφράσεως στα Ελληνικά. Υπό την προϋπόθεση ότι θα υπάρξει έλεγχος αγοράς, μια άλλη μεγάλη αμαρτία. Αυτή όμως είναι η μία πλευρά του νομίσματος. Γιατί η εξασφάλιση κυκλοφορίας στην αγορά αξιόπιστων προϊόντων δεν είναι μόνο νομική μας υποχρέωση έναντι της ΕΕ, είναι και, πολύ περισσότερο, υποχρέωση έναντι της κοινωνίας μας για ασφάλεια, οικονομία, προστασία περιβάλλοντος και ποιότητα ζωής. Ας σκεφτούμε λοιπόν με ποιον τρόπο θα αρχίσουμε να πλησιάζουμε το επίπεδο των εταίρων μας ή τουλάχιστον δεν θα αφήσουμε να μεγαλώνει η υστέρηση. Εξ άλλου υπάρχει μια εύλογη αγανάκτηση από τους σωστούς παραγωγούς, που τηρούν και εφαρμόζουν τα Ευρωπαϊκά Πρότυπα, για τους επιτήδειους που πουλάνε λίγο φτηνότερα, με πολλαπλάσιο κέρδος – ήτοι για τον αθέμιτο ανταγωνισμό. Άραγε, πόσο ακόμα θα επιτρέψουμε αυτή την εξαπάτηση της κοινωνίας και τον εις βάρος της πλουτισμό; Άραγε θα ανεχθούμε να πληρώνει η Ελλάδα (εμείς δηλαδή, οι πολίτες) πρόστιμα στην ΕΕ, για να μη θιγούν άνομα συμφέροντα; Άραγε θα πρέπει να περιμένουμε μερικά χρόνια για να (αν ποτέ) ολοκληρώσει τις μεταφράσεις ο ΕΛΟΤ για να κάνουμε το πρώτο βήμα διόρθωσης;2 Η απαίτηση κυκλοφορίας προϊόντων με το σήμα CE, που εισήγαγε η πρόσφατη Υπουργική Απόφαση έχει, χωρίς αμφιβολία, ένα στοιχείο αυθαιρεσίας, ελλείψεως προετοιμασίας. Θα μπορούσαμε όμως να τη δούμε σαν μια προσπάθεια, σαν πρώτο βήμα, για να υποχρεωθούν όλοι οι παραγωγοί, ακόμα και οι μικροί, να ενημερωθούν για την ύπαρξη και το περιεχόμενο των Προτύπων, και να προσανατολίζονται στην υποχρεωτική εφαρμογή τους. Ας αντλήσουμε κέρδος, παρά τις επιφυλάξεις για τις διαδικασίες. Και πάντως, ως «οδηγός του κάρου», προσφέρονται τα Δημόσια Έργα. Εκεί η συμβατική υποχρέωση για την ικανοποίηση των Προτύπων είναι υποχρεωτική, έχει ακόμα μεγαλύτερη σημασία, και η διαδοχική φροντίδα εργολάβου, επιβλέποντος και Επιτροπής Παραλαβής μπορεί να επιβάλλει την εφαρμογή. Εκεί θα ήταν παράλογο και απαράδεκτο να μην τηρούνται τα Πρότυπα, μεταφρασμένα ή αμετάφραστα. Προφανώς θα πρέπει να είναι επαρκώς ενήμερα τα όργανα της Διοίκησης που εποπτεύουν το έργο, κάτι που επίσης χρειάζεται προσπάθεια. Πιστεύω ότι η γενίκευση της υποχρεωτικής εφαρμογής στα έργα δημοσίου ενδιαφέροντος θα οδηγούσε ασφαλώς στο σύνολο των έργων, θα περιελάμβανε και τα ιδιωτικά. Αλλά και οι μικροί παραγωγοί είναι απαραίτητοι και δεν θα πρέπει να αγνοηθούν. Τα περισσότερα Πρότυπα έχουν περιθώριο (ή και ανάγκη) αναπτύξεως, ερμηνείας, διευκρινήσεως, παραδειγμάτων κλπ. για να γίνουν αξιοποιήσιμα απ’ όλους. Υπάρχει η δυνατότητα δημιουργίας μιας μορφής Κωδίκων Ορθής Πρακτικής που θα διευκολύνει τον μικρό παραγωγό να πετύχει το επιθυμητό αποτέλεσμα με τον ευκολώτερο και οικονομικώτερο τρόπο και να αποφύγει τις παραβάσεις και τις ποινές τους. Και αυτό είναι μέσα στις δυνατότητες (ή τις υποχρεώσεις;) του κράτους και των διαφόρων φορέων, κυρίως των επαγγελματικών.3
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.