Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Τετάρτη, 28 Ιουνίου 2017

Του κ. Γιώργου Ν. Βλάχου, Αρχ. Μηχ, ΜArch

" ... τον"Manager": τί Διευθυντή τον είπαμε, τί Συντονιστή τον είπαμε, τί Προϊστάμενο τον είπαμε! Και για δεκαετίες αρνούμεθα να δεχθούμε ότι Manager είναι απλά ο Διαχειριστής ... "

CHIEF STAKEHOLDERS OFFICER (CSO): Ο Manager του Αύριο! Του Γιώργου Ν. Βλάχου1Να απολογηθώ καταρχήν για τον τίτλο του άρθρου μου στα Αγγλικά. Φοβάμαι όμως ότι αν χρησιμοποιήσω την Ελληνική απόδοση, θα δώσω άλλο μήνυμα από αυτό που θέλω. Κι αυτό γιατί η Ελληνική φιλαρέσκειά μας, μας έχει κάνει να αποδώσουμε τους ξένους όρους με τρόπο που “σπρώχνει” την αξία της θέσης ένα “κλικ” προς τα πάνω, λες και ο τίτλος της θέσης δίνει επιπλέον αξία στον κάτοχό της. Έτσι, αποδώσαμε τον όρο “Director” με τον όρο “Διευθυντής”, που μπορεί όμως να “κολλήσει” στην οποιαδήποτε δραστηριότητα, που μπορεί να είναι ένα απλό τμήμα. Γέμισε η Ελλάδα Διευθυντές και κόντρα Γενικούς Διευθυντές. Και συνεχίσαμε περήφανα με τον όρο “Governor”, “Διοικητής” εννοείται και του αλλάξαμε τα φώτα. Διοικητές Δημοσίων και Ιδιωτικών Οργανισμών και Επιχειρήσεων με μηδενική αρμοδιότητα στις προσλήψεις, στις προμήθειες, στους τιμοκαταλόγους παρεχομένων υπηρεσιών-προϊόντων. Χαμός! Είναι γνωστό το ανέκδοτο για μέλος πληρώματος Ελληνικού ferry στη γραμμή Κυκλάδων, που γνωρίζεται με τουρίστρια και στην ερώτησή της “Τί δουλειά κάνεις στο πλοίο;” απαντά, προσπαθώντας να περιποιήσει τιμή στον εαυτό του: “Lower deck, parking area, assistant manager”. Και βέβαια, η απόλυτη ασυδοσία με τον όρο “Manager”: τί Διευθυντή τον είπαμε, τί Συντονιστή τον είπαμε, τί Προϊστάμενο τον είπαμε! Και για δεκαετίες αρνούμεθα να δεχθούμε ότι Manager είναι απλά ο Διαχειριστής, αυτός που είναι υπεύθυνος για κάποιον τομέα, τον οργανώνει και τον λειτουργεί μαζί με τους συνεργάτες, τους υφισταμένους, και το προσωπικό του τομέα του και φέρνει απτά, μετρήσιμα αποτελέσματα. Σε απλά Ελληνικά, “ο διαχειριστής”, ο “κουμανταδόρος”, o “καταφερτζής”, με την καλή φυσικά έννοια των όρων. Πάμε λοιπόν στο θέμα μας!1Ο Γιώργος Βλάχος είναι Αρχιτέκτων Μηχανικός ΕΜΠ, MΑrch. Διετέλεσε Διευθυντικό στέλεχος Πολυεθνικών και Ελληνικών Επιχειρήσεων. Σήμερα δραστηριοποιείται στο χώρο του Business Development, ασχολείται εθελοντικά με τη στήριξη της Νέας Γενιάς και την προώθηση της Νεανικής Επιχειρηματικότητας1/5 Ο κόσμος περισσότερο και η Ελλάδα λιγότερο γνωρίζουν, εφαρμόζουν και αναπτύσσουν ήδη για πολλές δεκαετίες το επαγγελματικό management. Στην εξελικτική πορεία των κοινωνιών και συνεπώς των αγορών, κάποιοι managers αποκτούσαν κομβικό ρόλο και βαρύτητα. Σταθερή αξία βέβαια ήταν και είναι ο επικεφαλής, ο Chief Executive Officer (CEO), ο ... Διευθύνων Σύμβουλος στα Ελληνικά (βέβαια όλοι θα πουν εδώ τη δικαιολογία του όρου Managing Director, που όμως καθιερώθηκε από τους Ευρωπαίους μαθητές του Αμερικάνικου Management, μη αντέχοντας ως κουλτούρα τον όρο και την έννοια “Chief”). Από τα υπόλοιπα στελέχη όμως της Εκτελεστικής Επιτροπής (Executive Committee) κατά καιρούς κάποιος είχε την εξέχουσα θέση. Στα πρώτα βήματα των επιχειρήσεων αμέσως μετά τον πόλεμο, όταν το κύριο ζητούμενο ήταν η παραγωγή, απογειώθηκε ο ρόλος του Διευθυντή Παραγωγής (Production Manager). Μετά, αφού εξασφαλίσαμε την παραγωγή, έπρεπε να διοχετεύουμε τα προϊόντα με ανταγωνιστικότητα και εξυπνάδα. Έτσι λοιπόν, βγήκε στον αφρό η σημασία του Διευθυντή Πωλήσεων (Sales Manager). Αφού τα καταφέραμε με τις πωλήσεις αρχικά, μετά “φρακάραμε” και ανακαλύψαμε τη σημασία του Εμπορικού Διευθυντή (Commercial Manager) και κυριότερα μετέπειτα του Διευθυντή Marketing (Marketing Manager). Ύστερα βέβαια, αφού και αυτές οι τεχνικές έπιασαν “πλαφόν”, ξαναανακαλύψαμε αυτό που ο απλός έμπορος ξέρει πολύ καλά: “δεν πουλάει ακριβά, αγοράζει φθηνά”! Έτσι, δώσαμε επιτέλους τη δέουσα προσοχή και σημασία στον Διευθυντή Προμηθειών (Purchase Manager), τον Διευθυντή Εφοδιαστικής Αλυσίδας (Supply Chain Manager) και τον Διευθυντή Διαμετακομιστικών Υπηρεσιών (Logistics Manager). Όλα ωραία και καλά. Κάποιοι άλλοι όμως, ανταγωνιστές μας, τα έκαναν καλύτερα από εμάς. Είχαν καλύτερη εικόνα, μιλούσαν καλύτερα με τους πελάτες, τους προμηθευτές, τους συνεργάτες τους. Η ώρα του Διευθυντή Επικοινωνίας (Communication Manager). Και πίσω πίσω θυμηθήκαμε ότι, εκτός από τη μισθοδοσία και τις συλλογικές συμβάσεις κάποιος πρέπει να ασχοληθεί σοβαρά με το προσωπικό της επιχείρησης, την εκπαίδευση, αξιολόγηση και εξέλιξη του. Νάτος-νάτος ο Διευθυντής Ανθρώπινου Δυναμικού (Human Resources Manager), που μέχρι τότε τον λέγαμε “απαξιωτικά” Προσωπάρχη, άντε Διευθυντή Προσωπικού. Και βέβαια, κάλιο αργά παρά ποτέ, συνειδητοποιήσαμε ότι όλα αυτά που κάνουμε, πρέπει να γίνονται με Ασφάλεια, γιατί πάνω από όλα και πρώτα από όλα μιλάμε για Ανθρώπους. Και έτσι, επιτέλους αναγνωρίστηκε και καθιερώθηκε ο ιδιαίτερος ρόλος του Διευθυντή Υγείας και Ασφάλειας (Health and Safety Manager). Και επειδή μας πίεσαν πολύ και με την έρημη την Προστασία του Περιβάλλοντος, κοτσάραμε και τον Environment Manager! Και για να μην αδικήσουμε κανέναν, επειδή απαραίτητη για την ύπαρξη κάθε εταιρίας είναι η σωστή οικονομική διαχείριση, αναγκαία η δημιουργία κέρδους, ήταν διαρκώς σημαντικός και προβεβλημένος ο ρόλος του Οικονομικού Διευθυντή (Financial Manager). Δεί δη χρημάτων. Και βέβαια με τόσους τίτλους να μοιράζονται γύρω-γύρω, τον είπαμε και Chief Financial Officer CFO, να έχει και βέτο να κάνει τη δουλειά του, έχει το χρήμα της επιχείρησης στα χέρια του! 2/5 Ουφ! Τελειώσαμε! Αμ δε! Μας “την είχανε στημένη”! Κάτι οι Τοπικές Κοινωνίες, κάτι τα social media, κάτι οι MHKYO, κάτι οι τοπικοί σύλλογοι, κάτι οι ακτιβιστές, ήρθαν τα πράγματα πάνω-κάτω. Πρέπει να ασχολούμεθα ταυτόχρονα με όλα και όλους. Όχι ότι δεν το κάναμε μέχρι σήμερα, το κάναμε όμως αποσπασματικά (ο κάθε manager το “χωράφι του”)! Με τα νέα σημερινά δεδομένα όμως, τις νέες πραγματικότητες, για να τα καταφέρουμε, πρέπει να αλλάξουμε μέθοδο και τρόπο δουλειάς! Η μελέτη των επιπτώσεων των “χωραφιών” των άλλων managers στο δικό μας, και αντιστρόφως, η σωστή διαχείρισή τους και η ισορροπία, είναι Προϋπόθεση καλής λειτουργίας και επιτυχίας της Επιχείρησης. Ανακαλύψαμε πρόσφατα (και μακάρι να το ενστερνιστούμε) τον ιδιαίτερο ρόλο και σημασία του Συμμέτοχου (Stakeholder) ! Που είναι “ο κάθε ένας που επηρεάζεται από τη δραστηριότητά μας ή αντίστοιχα την επηρεάζει”! Δηλαδή ΟΛΟΙ! Πώς θα διαχειριστούμε όλους; Ποιό είναι το σχήμα που θα επιτρέψει να καταγράψουμε τις ανάγκες Όλων των Συμμετόχων μας και να τις καλύψουμε αποτελεσματικά; Πώς θα “αφουγκραστούμε” πως όλοι αυτοί, όχι μόνο επηρεάζουν την ίδια τη λειτουργία της επιχείρησής μας, αλλά ουσιαστικά την καθορίζουν; Οι προσπάθειες που έχουν γίνει μέχρι σήμερα είναι κατά τη γνώμη μου αποσπασματικές και ημιτελείς. Δημιουργήσαμε κατ᾽αρχάς επί μέρους συντονιστικά όργανα με επί μέρους Επιτροπές, μέσα στην Εκτελεστική Επιτροπή, όπου 3-4 managers με συναφείς δραστηριότητες προσπαθούσαν να εξετάσουν την αλληλεπίδραση και τη βέλτιστη διαδικασία λειτουργίας, τα περιβόητα sub-committees! Και έτσι, αποθεώθηκαν τα meetings! Η χαρά της γραμματείας και της agenda! Ώρες ατελείωτες! Από το ένα meeting στο άλλο! Aλήθεια, πότε και πως εύρισκαν χρόνο να αφιερώσουν στη μάχιμη πραγματικότητα οι έρημοι οι managers; Γι αυτό οι καημένοι ξόδευαν 12 και 15 ώρες την ημέρα δουλειά. Στην ίδια λογική δημιουργήθηκαν και θέσεις με καθαρά συντονιστικό και εποπτικό ρόλο: ο Chief Financial Officer CFO (όχι ο προηγούμενος, ο κατά τίτλο, ο ουσιαστικός και υπερπολύτιμος), που προσπαθεί να συντονίσει οικονομικές υπηρεσίες, λογιστήρια, treasurers , auditors, controllers, νομικές υπηρεσίες, ίσως και real estate. Και ο Chief Operations Officer (COO) που προσπαθεί να συντονίσει κάθε τι που έχει σχέση με τις παραγωγικές, εφοδιαστικές και διαμετακομιστικές δραστηριότητες της επιχείρησης. Εφιάλτης!3/5 Και επειδή αυτή η δουλειά απαιτεί πολλή προετοιμασία, πολλή ανάλυση, πολλά σενάρια, σκεφτήκαμε ότι κάποιος πρέπει να έχει την ευθύνη να παρακολουθήσει, να κατανοήσει, και να βγάλει συμπεράσματα για τους Συμμετόχους μας. Το αναθέσαμε κατά κανόνα στη Διεύθυνση Επικοινωνίας, μιας και είναι ουσιαστικά η Διεύθυνση που έρχεται σε επαφή, άμεση ή έμμεση, με τους περισσότερους από αυτούς, είτε μέσα στην επιχείρηση είτε έξω από αυτήν. (Αλήθεια, πότε θα καταλάβουν οι Διευθύνσεις Επικοινωνίας ότι ο χωρισμός σε Εσωτερική (Internal) και Εξωτερική (External) Επικοινωνία είναι ήδη παρωχημένος; Σήμερα, στην εποχή των social media, ότι γίνεται στο εσωτερικό μίας επιχείρησης γίνεται αυτόματα αντιληπτό από το εξωτερικό της περιβάλλον και αντίστροφα. Ας πούμε λοιπόν ότι υπάρχει η Εταιρική Επικοινωνία (Corporate Communication) και μετά, ως ένα και μόνο σύνολο/ενότητα, η Επιχειρησιακή Επικοινωνία (Operational Communication) με ευθύνη ταυτόχρονα και για το εσωτερικό και για το εξωτερικό της επιχείρησης). Και ώ του θαύματος, ξεκίνησαν οι διαδικασίες: • •Καταγραφή/Χαρτογράφηση/Ανάλυση των Συμμετόχων (Stakeholders mapping). Διαχείριση των Σχέσεων με Συμμετόχους (Stakeholders Relations Management).Επιτέλους! Αρχίζουμε και καταλαβαίνουμε! Πόσοι managers της επιχείρησης έχουν καταλάβει τη σπουδαιότητα των stakeholders και πόσοι δεν υποπτεύονται/φοβούνται ότι η Διεύθυνση Επικοινωνίας “μπαίνει στα χωράφια τους” και μάλιστα επικίνδυνα; Για το mapping και το management των stakeholders αυτοί οι ίδιοι δεν πρέπει να έχουν την ευθύνη; Μήπως έτσι ανεβαίνει “υπέρμετρα” η σημασία και το ειδικό βάρος της Διεύθυνσης Επικοινωνίας μέσα στην Επιχείρηση; Η λύση, για να νικήσουμε αυτούς τους φόβους, που αλλιώς θα γίνουν “σαράκι” στην Εκτελεστική Επιτροπή, με ανταγωνισμούς επιζήμιους για τη λειτουργία της Επιχείρησης, είναι απλή: Νέα θέση, νέος τίτλος! Ας τον καλωσορίσουμε: ο Chief Stakeholders Officer (CSO)! Που θα έχει την ευθύνη του Συντονισμού των ενεργειών της Επιχείρησης για τη Διαχείριση των Συμμετόχων, αφήνοντας σαφώς την ευθύνη της υλοποίησή των ενεργειών αυτών στον υπεύθυνο για τον κάθε επί μέρους τομέα αρμόδιο manager. Βεβαίως, συνεπικουρούμενος από τη Διεύθυνση Επικοινωνίας, σε ότι αφορά στις τεχνικές και στην (πιστέψτε με) εξαντλητική δουλειά του mapping και όχι μόνο! Και είναι ο πλέον κατάλληλος να υποστηρίξει τον CEO στη διαδικασία λήψης αποφάσεων, αφού έχει προετοιμάσει και επεξεργαστεί μαζί με όλους τους άλλους managers προτάσεις, που λαμβάνουν υπ᾽ όψη τους επιπτώσεις μέσα και έξω από την επιχείρηση, εί δυνατόν για κάθε ομάδα stakeholders συγκεκριμένα. Οι φόβοι για “καπελώματα” ανάμεσα στα μέλη της ExCom σβήνουν αυτόματα, αφού το “ειδικό βάρος” της θέσης είναι εξ αρχής δεδομένο και ο ρόλος ξεκάθαρος!4/5 Η “πίεση” στους managers να ασχοληθούν οι ίδιοι και οι Διευθύνσεις τους με τους stakeholders του τομέα ευθύνης τους δεδομένη. Η κουλτούρα της διατμηματικότητας, του team work, του global management, αρχίζει και υλοποιείται στο πιο υψηλό επίπεδο. Η εσωστρέφεια ή η εξωστρέφεια της επιχείρησης παύουν να είναι αρνητικά χαρακτηριστικά και γίνονται ταυτόχρονα “όπλα” εφαρμογής της Eταιρικής Φιλοσοφίας, Στρατηγικής και Πολιτικής. Οι σχέσεις με τις τοπικές κοινότητες αναβαθμίζονται, επηρεάζουν καθοριστικά την εταιρική δραστηριότητα, αφού έστω και αργά συνειδητοποιούμε ότι τελικά Stakeholders μας είναι η ίδια η ΚΟΙΝΩΝΙΑ! Που ένα κομμάτι της μπορεί να είναι εργαζόμενοί μας, πελάτες μας, προμηθευτές μας, υπεργολάβοι μας, ανταγωνιστές μας, εποπτεύουσες Αρχές μας, συνάδελφοί μας, γείτονες στις εγκαταστάσεις μας, τελικοί χρήστες των προϊόντων μας και άλλοι και άλλοι, ών ουκ έστι τέλος. Καθαρά και ξάστερα, η Επιχείρηση έχει ΑΝΘΡΩΠΟΚΕΝΤΡΙΚΗ Φιλοσοφία, το αποτυπώνει ευθύς εξ αρχής στον Οργανισμό της, το Οργανόγραμμά της! Θα πείτε, δικαιολογημένα, ωραία όλα αυτά, δεν είναι όμως λίγο θεωρητικά; Απαντώ, με θεωρία δεν ξεκίνησαν όλες οι πράξεις, οι δράσεις; Θέλει τόλμη από τις Διοικήσεις; ΝΑΙ! Ποιός είναι όμως ο ρόλος του Ηγέτη, αν δεν είναι η Καινοτόμα και Τολμηρή προσέγγιση; Μπορεί να σκεφτείτε ότι είμαι ονειροπόλος. Σας απαντώ δια χειρός και στόματος John Lennon: “You may say I’m a dreamer, But I’m not the only one”! ΥΓ. Παρακολουθώ τελευταία την καθιέρωση του τίτλου CSO ως περιγραφή νέας θέσης, του Chief Sustainability Officer. Παράκληση προς συναδέλφους: μην κάνουμε αυτό το Λάθος, μην δημιουργήσουμε αυτή την εντελώς Λάθος θέση! Θα έχει πολύ αρνητικές επιπτώσεις (όπως τόσοι και τόσοι άλλοι “πλαστοί όροι”)! Το Sustainability ΔΕΝ μπορεί να είναι Όραμα και Στόχος μιας Επιχείρησης, άρα και θέση! Είναι ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΗ, ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΟ για το Σχεδιασμό, το Business Model και τη Λειτουργία της Επιχείρησης! Όραμα, Στρατηγική, Στόχος Επιχείρησης σήμερα, μπορεί και πρέπει να είναι ΚΑΙ ΜΟΝΟ, να δημιουργούμε ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ Stakeholders, μέσα και έξω από την Επιχείρηση! Κάθε Επιχείρηση φτιάχνεται ΑΠΟ Ανθρώπους, λειτουργεί ΜΕ Ανθρώπους, απευθύνεται ΣΕ Ανθρώπους! Με αυτούς να ασχοληθούμε!5/5
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
Εισάγετε τις δύο λέξεις που βλέπετε αριστερά. *

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.