Καλώς ήλθατε

Συνδεθείτε ή εγγραφείτε ως Μέλη, προκειμένου να σχολιάσετε αναρτημένα άρθρα, slides κλπ ή/και να διατυπώσετε τις δικές σας απόψεις για οποιοδήποτε θέμα τεχνικού ενδιαφέροντος.

Σάββατο, 07 Δεκεμβρίου 2019

Παρουσίαση του κ.  Κων. Σπυράκου, καθ. ΕΜΠ, Διευθυντή του Εργαστηρίου Αντισεισμικής Τεχνολογίας, στην Ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας Μελέτης Γεφυρών (Αθήνα, 28 ΙΑΝ 2013)

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΤΩΝ ΓΕΦΥΡΩΝ ΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ 28ΗΣ ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΥ 2013 - ΑΘΗΝΑΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΥΦΙΣΤΑΜΕΝΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΓΕΦΥΡΩΝ: ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΣΠΥΡΑΚΟΣ ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΕΜΠ ΔΙΕΥΘΥΝΤΗΣ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΑΝΤΙΣΕΙΣΜΙΚΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣΕθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο 2 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 20131.Ιστορική αναδρομή στην επιθεώρηση γεφυρώνΚατά τη διάρκεια της ραγδαίας αύξησης στην κατασκευή γεφυρών της δεκαετίας του '50 και της δεκαετίας του '60, λίγη έμφαση δόθηκε στην επιθεώρηση ασφάλειας και τη συντήρηση των γεφυρών. Αυτό άλλαξε όταν η Silver Bridge, μήκους 2235 ποδιών, στο Point Pleasant της West Virginia, κατέρρευσε στον ποταμό Ohio River στις 15 Δεκεμβρίου του 1967 με αποτέλεσμα να σκοτωθούν 46 άνθρωποι. Αυτή η τραγική κατάρρευση προκάλεσε το ενδιαφέρον για την επιθεώρηση της ασφάλειας και τη συντήρηση των γεφυρών. Το Αμερικάνικο Κογκρέσο προτράπηκε να επιβάλει ένα εδάφιο στον "Ομοσπονδιακό Νόμο Εθνικών Οδών του 1968" με το οποίο ο Υπουργός Μεταφορών καθιέρωσε εθνικά πρότυπα επιθεώρησης γεφυρών και ανέπτυξε ένα πρόγραμμα για να εκπαίδευσης επιθεωρητών γεφυρών. Σήμερα στις ΗΠΑ, αλλά και σε άλλες χώρες επιβάλλεται δια νόμου ο περιοδικός έλεγχος των γεφυρών. Επίσης, οι έλεγχοι πραγματοποιούνται από μηχανικούς οι οποίοι είναι κατάλληλα εκπαιδευμένοι και έχουν επιτυχώς δοκιμαστεί σε αντίστοιχες εξετάσεις.2.Συνηθέστερα είδη βλαβών σε γέφυρεςΗ ανάπτυξη που ακολουθεί επεκτείνεται σε θέματα που αφορούν στον έλεγχο της σεισμικής τρωτότητας των γεφυρών [1]. Οι γέφυρες ανεξάρτητα από τη σπουδαιότητά τους αποτελούν τεχνικά έργα με εξαιρετικά μεγάλη σημασία για τα συγκοινωνιακά δίκτυα, τόσο για τη μεταφορά ατόμων, όσο και για τη διακίνηση αγαθών. Σε χώρες αυξημένης σεισμικής επικινδυνότητας όπως η Ελλάδα, οι γέφυρες κατά τη διάρκεια ενός ισχυρού σεισμού υπόκεινται σε κίνδυνο αστοχίας που αφορά είτε σε βλάβη, ελαφρά ή σοβαρή, συγκεκριμένων δομικών στοιχείων της κατασκευής είτε ακόμη και σε κατάρρευση του συνόλου ή μέρους του φορέα. Σε κάθε περίπτωση σοβαρής αστοχίας μίας γέφυρας δημιουργείται πρόβλημα διακοπής της κυκλοφορίας, γεγονός εξαιρετικά ανεπιθύμητο κατά το κρίσιμο χρονικό διάστημα μετά το σεισμό, όπου η λειτουργία του οδικού δικτύου είναι απαραίτητη για την αντιμετώπιση των συνεπειών του σεισμού. Τα συνηθέστερα είδη βλαβών που μπορεί να υποστεί μία γέφυρα λόγω σεισμού, συνοψίζονται στις ακόλουθες τρεις κύριες κατηγορίες: Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 31. Απώλεια στήριξης της ανωδομής της γέφυρας στα υποκείμενα ακρόβαθρα ή μεσόβαθρα σε μη σταθερές ακραίες στηρίξεις στη διαμήκη διεύθυνση (Σχήμα 2.1) ή μεταξύ γειτονικών τμημάτων του φορέα σε ενδιάμεσους αρμούς διαχωρισμού διατεταγμένους μέσα στο άνοιγμα λόγω ανεπαρκούς μήκους έδρασης. 2. Σημαντική απώλεια αντοχής λόγω αποσάθρωσης του σκυροδέματος και αστοχίας του οπλισμού των βάθρων. Ανάλογα με τη γεωμετρία του βάθρου, οι βλάβες μπορεί να είναι καμπτικού (Σχήμα 2.2) ή διατμητικού τύπου (Σχήμα 2.3). 3. Βλάβες των ακρόβαθρων ή των θεμελίων των βάθρων λόγω αστοχίας του εδάφους θεμελίωσης (Σχήμα 2.4), που οφείλεται σε ρευστοποίηση, εκτεταμένη καθίζηση, κτλ. Αυτού του είδους οι βλάβες, ακόμα και αν δεν επηρεάσουν τη στατική ακεραιότητα του φορέα, κατά κανόνα καθιστούν τη γέφυρα μη προσιτή.Σχήμα 2.1.: Αστοχία λόγω απώλειας στήριξης.Σχήμα 2.2.: Αστοχία καμπτικού τύπου.Από τις τρεις παραπάνω κατηγορίες βλαβών, συχνότερες είναι αυτές που σχετίζονται με μείωση της καμπτικής ή διατμητικής αντοχής των βάθρων. Συνήθως δεν οδηγούν σε κατάρρευση της γέφυρας και είναι επισκευάσιμες, σε αντίθεση με τις δύο άλλες κατηγορίες βλαβών, οι συνέπειες των οποίων είναι στις περισσότερες περιπτώσεις καταστροφικές. 4 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013Σχήμα 2.3.: Αστοχία διατμητικού τύπου.3.Σχήμα 2.4.: Αστοχία ακρόβαθρου λόγω ρευστοποίησης εδάφους θεμελίωσης.Διαδικασία σεισμικής αξιολόγησης και φιλοσοφία ενίσχυσης γεφυρώνΟ αντισεισμικός σχεδιασμός των νέων γεφυρών ακολουθεί τις αυστηρές απαιτήσεις που έχουν επιβληθεί από τους σύγχρονους κανονισμούς και τη θεαματική αύξηση της επιστημονικής γνώσης πάνω στο αντικείμενο αυτό. Εξαιρετικά σημαντικό όμως είναι και το θέμα του προσεισμικού ελέγχου και της αναβάθμισης των υφιστάμενων γεφυρών έτσι ώστε να ανταποκρίνονται στις σύγχρονες ανάγκες σεισμικής προστασίας. Η εμπειρία έχει δείξει ότι πολλές φορές η αστοχία μίας γέφυρας μπορεί να προληφθεί με σχετικά απλές και μη δαπανηρές επεμβάσεις, αρκεί να έχει επισημανθεί το αδύνατο σημείο προ του σεισμού. Σε χώρες με προηγμένο τεχνολογικό επίπεδο και μεγάλα σεισμικά προβλήματα, όπως οι ΗΠΑ, η Ιαπωνία και η Νέα Ζηλανδία, έχουν ήδη γίνει σημαντικά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση. Στην Ελλάδα, όπως άλλωστε και σε πολλές άλλες χώρες, η συγκεκριμένη προσπάθεια βρίσκεται ακόμα στο ξεκίνημα, αν και πρόσφατα έχουν γίνει κάποιες σχετικές ενέργειες. Οι μέθοδοι προσεισμικού ελέγχου στοχεύουν στον εντοπισμό των γεφυρών που πρέπει να αξιολογηθούν λεπτομερώς και να εξεταστεί η πιθανότητα σεισμικής τους ενίσχυσης κατά προτεραιότητα. Οι παράμετροι που λαμβάνονται υπόψη για την ταξινόμηση αυτή είναι οι ακόλουθες: • Δομική τρωτότητα. • Σπουδαιότητα. • Σεισμική επικινδυνότητα. • Κοινωνικοοικονομικοί παράγοντες. Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 5Η πλήρης διαδικασία περιλαμβάνει βασικά τον υπολογισμό του δείκτη δομικής τρωτότητας, του δείκτη σπουδαιότητας, του δείκτη σεισμικής επικινδυνότητας, τα εδαφικά χαρακτηριστικά και συμπληρωματικά τη θεώρηση κοινωνικοοικονομικών παραγόντων για την εξαγωγή των τελικών συμπερασμάτων όσον αφορά στην προτεραιότητα σεισμικής ενίσχυσης κάθε γέφυρας. Ο δείκτης δομικής τρωτότητας είναι συνάρτηση της τρωτότητας των εφεδράνων, σεισμικών συνδέσμων, εδράσεων, μεσόβαθρων, ακρόβαθρων και ρευστοποίησης εδάφους, αλλά και της χρονολογίας μελέτης και της γενικής κατάστασης της γέφυρας. Αντίστοιχα ο δείκτης σπουδαιότητας εξαρτάται από διάφορες συγκοινωνιακές παραμέτρους, τις απώλειες ανθρώπινων ζωών και τις οικονομικές ζημιές που θα προκύψουν από ενδεχόμενη κατάρρευση της γέφυρας, τη στρατηγική σημασία της γέφυρας και τις συνέπειες από την αστοχία δικτύων (ύδρευσης, αποχέτευσης, φυσικού αερίου, κτλ.) που διέρχονται πάνω από τη γέφυρα στην περίπτωση υπερβολικής σεισμικής μετακίνησης του φορέα. Τέλος, ο δείκτης σεισμικής επικινδυνότητας είναι συνάρτηση εδαφικών παραμέτρων, όπως αυτές ορίζονται στον αντίστοιχο αντισεισμικό κανονισμό κάθε χώρας. Με βάση τους παραπάνω δείκτες υπολογίζεται ο δείκτης σεισμικής τρωτότητας της γέφυρας και ακολούθως, σε συνδυασμό με κοινωνικοοικονομικά κριτήρια, προσδιορίζεται ο βαθμός προτεραιότητας για περαιτέρω έλεγχο και ενδεχόμενη σεισμική ενίσχυση της εξεταζόμενης γέφυρας. Τα κοινωνικο-οικονομικά κριτήρια καθορίζονται από τις αρμόδιες κρατικές αρχές σε συνεργασία με τους παράγοντες της τοπικής αυτοδιοίκησης. Στην περίπτωση που οι δείκτες δομικής και σεισμικής τρωτότητας υπερβαίνουν συγκεκριμένες τιμές, απαιτείται περαιτέρω έλεγχος της γέφυρας που σκοπό έχει την ορθολογικότερη και με βάση πληρέστερα στοιχεία διερεύνηση της δομικής τρωτότητας του έργου. Από τη διερεύνηση αυτή θα προκύψει η αναγκαιότητα εκπόνησης ειδικής μελέτης ελέγχου σεισμικής επάρκειας και ενίσχυσης της γέφυρας. Σε γενικές γραμμές υπάρχουν δύο θεμελιώδεις αποφάσεις που πρέπει να ληφθούν πριν την έναρξη της διαδικασίας σεισμικής ενίσχυσης μίας γέφυρας. Η πρώτη, με βάση τα αποτελέσματα του προσεισμικού ελέγχου που πρέπει να έχει προηγηθεί, αφορά στο αν η υπολογισμένη πιθανότητα βλαβών ή αστοχίας της υπόψη γέφυρας δικαιολογεί βάσιμα την ενίσχυση. Η απόφαση αυτή κατά κανόνα εξαρτάται από τη σύγκριση με άλλες γέφυρες για τις οποίες εξετάζεται η περίπτωση της σεισμικής ενίσχυσης (διαδικασία που ονομάζεται βαθμονόμηση), αλλά και από τους διαθέσιμους οικονομικούς πόρους. Αφού ληφθεί η απόφαση για την ενίσχυση, η δεύτερη απόφαση αφορά στο επίπεδο στο οποίο η γέφυρα πρέπει να ενισχυθεί. Θεωρητικά, η απόφαση πρέπει να βασίζεται σε οικονομικοτεχνική ανάλυση. Είναι πιθανό, π.χ. η σεισμική τρωτότητα να μειώνεται σημαντικά με αύξηση 6 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013του μήκους έδρασης στις θέσεις των αρμών. Η πρόσθετη μείωση της τρωτότητας με πλήρη ενίσχυση της γέφυρας, η οποία περιλαμβάνει ενίσχυση των βάθρων, της θεμελίωσης και πιθανόν της ανωδομής, μπορεί να είναι μικρή και να επιτυγχάνεται μόνο με σημαντική αύξηση του κόστους. Υπάρχει, παρόλ’ αυτά, και η άποψη υπέρ της πλήρους ενίσχυσης με βάση τα τρέχοντα κριτήρια σεισμικής συμπεριφοράς που καθορίζονται για το σχεδιασμό νέων γεφυρών. Πρώτον, η οικονομικοτεχνική ανάλυση εμπεριέχει πολλές αβεβαιότητες και, επιπλέον, η πιθανότητα σημαντικού σφάλματος στην εκτίμηση της περιόδου επαναφοράς του σεισμού σχεδιασμού της ενισχυμένης γέφυρας πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη. Δεύτερον, παρόλο που η οικονομικοτεχνική ανάλυση είναι χρήσιμη ως γενικευμένο στατιστικό εργαλείο όταν εφαρμόζεται σε ένα μεγάλο πλήθος γεφυρών, η κοινή γνώμη δεν συμμερίζεται τέτοιου είδους αιτιάσεις όταν πρόκειται για θέματα προστασίας έναντι φυσικών καταστροφών. Η αστοχία κατά τη διάρκεια ενός σεισμού μίας γέφυρας που έχει αναβαθμιστεί ώστε να αντέχει ένα μέτριο επίπεδο σεισμικής φόρτισης θα θεωρηθεί από την κοινή γνώμη και ιδιαίτερα από τα ΜΜΕ απαράδεκτη, ειδικά όταν αποκαλυφθεί ότι θα μπορούσε να εξασφαλιστεί η ακεραιότητα της κατασκευής εάν είχε επιλεγεί υψηλότερος βαθμός ενίσχυσης. Ένα επιπλέον επιχείρημα υπέρ της σεισμικής ενίσχυσης είναι ότι οι ισχύουσες αντισεισμικές διατάξεις των κανονισμών γεφυρών δεν βασίζονται σε οικονομικοτεχνικές αναλύσεις, οι οποίες ενδέχεται να δικαιολογούσαν, εφόσον γίνονταν, πολύ χαμηλότερα επίπεδα αντισεισμικής προστασίας. Επομένως δεν είναι λογικό οι αναλύσεις αυτές να είναι δεσμευτικές για την επιλογή του βαθμού σεισμικής ενίσχυσης. Σε κάθε περίπτωση το κοινό θεωρεί ότι πρέπει να προστατεύεται έναντι απωλειών μεγάλης κλίμακας που σχετίζονται με σπάνιες φυσικές καταστροφές ακόμα και αν το ανηγμένο σε ετήσια βάση κόστος αυτών των απωλειών είναι μικρό συγκρινόμενο με το κόστος που αντιστοιχεί σε πολύ πιο συχνά συμβάντα όπως είναι τα οδικά ατυχήματα. Με βάση τα παραπάνω μπορεί να εξαχθεί το συμπέρασμα ότι η πιθανότητα υπέρβασης της οριακής κατάστασης αστοχίας πρέπει να είναι η ίδια για μία ενισχυμένη και μία νέα γέφυρα. Μπορούμε ωστόσο να δεχτούμε, με βάση την οικονομικοτεχνική ανάλυση, ότι οι ενισχυμένες κατασκευές πρέπει να έχουν μεγαλύτερη πιθανότητα ικανοποίησης της στάθμης σχεδόν πλήρους λειτουργικότητας κατά τη διάρκεια και μετά το σεισμό σχεδιασμού σε σχέση με τις νέες κατασκευές. Έτσι, η φιλοσοφία των ενισχύσεων γεφυρών έχει αλλάξει τα τελευταία χρόνια, κυρίως στην Καλιφόρνια όπου και υπάρχουν οι περισσότερες εφαρμογές σεισμικά ενισχυμένων γεφυρών. Συγκεκριμένα, μετά το σεισμό του 1971 στο San Fernando, το Υπουργείο Συγκοινωνιών της Καλιφόρνια (CALTRANS) ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ενισχύσεων που περιελάμβανε την τοποθέτηση σεισμικών συνδέσμων (restrainers) κατά μήκος των αρμών της ανωδομής Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 7μεγάλου αριθμού γεφυρών για μείωση της πιθανότητας απώλειας στήριξης. Σχεδόν ταυτόχρονα παρόμοιες ενέργειες ξεκίνησαν και στην Ιαπωνία. Παρόλο που δεν ήταν αποτέλεσμα οικονομικοτεχνικής ανάλυσης, επρόκειτο για μία προσπάθεια μείωσης της σεισμικής τρωτότητας με το μικρότερο δυνατό κόστος, αν και ήταν σαφές ότι η σεισμική τρωτότητα δεν είχε μειωθεί σε επίπεδα αποδεκτά για το σχεδιασμό νέων κατασκευών. Μετά την αστοχία πολλών γεφυρών με σεισμικούς συνδέσμους κατά τη διάρκεια των σεισμών του 1987 στο Whittier Narrows, του 1989 στη Loma Prieta και του 1994 στο Northridge, το CALTRANS απαιτεί οι σεισμικές ενισχύσεις γεφυρών να παρέχουν προστασία έναντι της οριακής κατάστασης αστοχίας με βάση τους σεισμούς σχεδιασμού των νέων γεφυρών. Σε κάθε περίπτωση, εφόσον η μελέτη ενίσχυσης βασίζεται σε εμπεριστατωμένη ανάλυση και όχι σε γενικούς εμπειρικούς κανόνες, είναι συγκριτικά ακριβέστερος ο σχεδιασμός για ένα συγκεκριμένο επίπεδο σεισμικής τρωτότητας, ανεξάρτητα αν αυτό αντιστοιχεί στο επίπεδο σεισμικής δράσης μίας νέας γέφυρας ή κάποιο χαμηλότερο.4. 4.1Μεθοδολογία προσεισμικού ελέγχου υφιστάμενων γεφυρών ΓενικάΑκολούθως αναφέρονται στοιχεία από έρευνα η οποία εκπονήθηκε με χρηματοδότηση του ΟΑΣΠ με τίτλο “Ανάπτυξη Μεθοδολογίας Προσεισμικού Ελέγχου Υφιστάμενων Τύπων Γεφυρών και Διατύπωση Ενδεικτικών Προτάσεων Αναβάθμισης του Επίπεδου Ασφαλείας τους” [2]. Η έρευνα αυτή αποτελεί μία πρώτη προσπάθεια αντιμετώπισης του προβλήματος στον τομέα των τεχνικών έργων, και βασίζεται κυρίως στις προϋπάρχουσες οδηγίες των ΗΠΑ και της Ν. Ζηλανδίας, διαφοροποιείται όμως αισθητά από αυτές σε συγκεκριμένα σημεία, τόσο λόγω των τοπικών ιδιαιτεροτήτων, όσο και της διαφοράς νοοτροπίας στην προσέγγιση των θεμάτων. Αντικείμενο της έρευνας υπήρξε η σύνταξη μιας μεθοδολογίας προσεισμικού ελέγχου γεφυρών και τεχνικών έργων, που επιτρέπει τον εντοπισμό με συνοπτικές διαδικασίες όσων παρουσιάζουν προβλήματα και καταλήγει σε βαθμονόμηση των έργων από πλευράς σεισμικής τρωτότητας. Η βαθμονόμηση αυτή επιτρέπει στην Πολιτεία να οργανώσει μεθοδικά και με ρεαλιστική ιεράρχηση την ενίσχυση και αναβάθμιση των γεφυρών. Σκοπός επομένως της μελέτης ήταν η άμεση δοκιμαστική εφαρμογή της προτεινόμενης μεθοδολογίας, η οποία επιτρέπει να επισημανθούν τυχόν ελλείψεις, ασάφειες και πρακτικές δυσκολίες, ώστε να γίνουν βαθμιαία οι απαραίτητες προσαρμογές και βελτιώσεις. Ταυτόχρονα, με την εφαρμογή πραγματοποιείται μία πρώτη κατηγοριοποίηση των γεφυρών κατά περιοχή, από άποψη σεισμικής τρωτότητας, που επιτρέπει στην Πολιτεία την λήψη 8 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013αποφάσεων για αναβάθμιση και ενίσχυση ορισμένων γεφυρών που κρίνεται απαραίτητο ή και επείγον. Σύμφωνα με τα παραπάνω, αποδέκτες της μελέτης είναι όλοι οι φορείς της χώρας που εμπλέκονται στην επίβλεψη και συντήρηση τεχνικών έργων γεφυρών, όπως οι αρμόδιες κεντρικές και περιφερειακές υπηρεσίες του πρώην ΥΠΕΧΩΔΕ, οι τεχνικές υπηρεσίες Νομαρχιών, Δήμων, κ.λπ., Οργανισμοί όπως η ΔΕΗ, κ.λπ.4.2ΠεριεχόμεναΑκολούθως παρουσιάζονται τα περιεχόμενα της τεχνικής έκθεσης στην οποία παρουσιάζεται η μεθοδολογία. 1. Εισαγωγή 2. Γενικά 2.1 Συμβατικά 2.2 Συγκέντρωση διεθνούς βιβλιογραφίας & στοιχείων 2.3 Εγκύκλιος Ε39/93 “Αντισεισμικός Σχεδιασμός Γεφυρών” 3. Μεθοδολογία προσεισμικού ελέγχου – Στάδιο Α 3.1 Γενικά 3.1.1 Καθορισμός σεισμικής κατηγορίας εδάφους 3.1.2 Διάγραμμα ροής προσεισμικού ελέγχου 3.2 Έντυπο απογραφής γέφυρας 3.3 Υπολογισμός του δείκτη σεισμικής τρωτότητας (Τ) 3.3.1 Δείκτης δομικής τρωτότητας (Δ) 3.3.1.1 Δείκτης τρωτότητας εφεδράνων, συνδέσμων & εδράσεων (Δ1) 3.3.1.2 Δείκτης τρωτότητας μεσοβάθρων, ακροβάθρων & ρευστοποίησης εδάφους (Δ2) 3.3.1.3 Δείκτης χρονολογίας μελέτης (Χ) 3.3.1.4 Δείκτης γενικής κατάστασης της γέφυρας (Γ) 3.3.1.5 Υπολογισμός δείκτη δομικής τρωτότητας (Δ) 3.3.2 Δείκτης σπουδαιότητας (Σ) 3.3.2.1 Παράμετροι του δείκτη σπουδαιότητας 3.3.2.2 Υπολογισμός δείκτη σπουδαιότητας (Σ) 3.3.3 Δείκτης σεισμικής επικινδυνότητας (Ε) 3.3.4 Υπολογισμός δείκτης σεισμικής τρωτότητας γέφυρας (Τ) 3.4 Καθορισμός του βαθμού προτεραιότητας 3.5 Βιβλιογραφία 3.6 Ορολογία – Λεξικό 3.7 Παραδείγματα εφαρμογής μεθοδολογίας σταδίου Α 3.7.1 Περιγραφή των γεφυρών εφαρμογής της μεθοδολογίας 3.7.2 Έντυπα απογραφής Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 93.7.3 Παραδείγματα 4. Μεθοδολογία προσεισμικού ελέγχου – Στάδιο Β 4.1 Σκοπός και αντικείμενα του ελέγχου 4.2 Απαιτούμενα στοιχεία 4.3 Λογιστική προσέγγιση 4.4 Κριτήρια αποδοχής 4.5 Παραδείγματα και συμπεράσματα 5. Προτάσεις4.3Στάδια μεθοδολογίας προσεισμικού ελέγχου υφιστάμενων γεφυρώνΑκολούθως παρουσιάζονται συνοπτικά τα στάδια Α, Β καθώς και τα παραδείγματα που περιέχει η μελέτη.4.3.1 Στάδιο Α Το Στάδιο Α της μεθοδολογίας προσεισμικού ελέγχου στοχεύει στον εντοπισμό των γεφυρών εκείνων που πρέπει να έχουν προτεραιότητα λεπτομερούς αξιολόγησης και πιθανής σεισμικής ενίσχυσης. Για την κατάταξη κάθε γέφυρας σε σειρά προτεραιότητας από άποψη ανάγκης για λεπτομερή έλεγχο και πιθανή σεισμική ενίσχυση, λαμβάνονται υπόψη τα ακόλουθα στοιχεία: δομική τρωτότητα, σπουδαιότητα, σεισμική επικινδυνότητα, εδαφικά χαρακτηριστικά και κοινωνικο-οικονομικοί παράγοντες.4.3.2 Στάδιο Β Αντικείμενο του ελέγχου Σταδίου Β αποτελούν οι γέφυρες των οποίων ο δείκτης σεισμικής τρωτότητας (Τ) υπερβαίνει την τιμή 10 και ταυτόχρονα ο δείκτης δομικής τρωτότητας (Δ) την τιμή 5 (όπως καθορίστηκαν στο Στάδιο Α), καθώς επίσης και όταν ο δείκτης ΔΔΙΑ≥5. Απαραίτητη προϋπόθεση για την εκπόνηση του Σταδίου Β αποτελεί η γνώση επαρκών στοιχείων της γέφυρας που θα επιτρέψουν την εκπόνηση αξιόπιστων αναλύσεων. Αλλιώς ο έλεγχος παραπέμπεται σε Στάδιο Γ, στο οποίο θα αναζητηθούν πλέον όλα τα στοιχεία σχεδιασμού. Η προτεραιότητα ελέγχου καθορίζεται από τον πίνακα του δείκτη σεισμικής τρωτότητας, όπως συντάχθηκε στο Στάδιο Α της έρευνας. 10 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013Σκοπός του ελέγχου σταδίου Β είναι η ορθολογικότερη και με βάση πληρέστερα στοιχεία συνοπτική διερεύνηση της δομικής τρωτότητας του έργου. Από τη διερεύνηση αυτή θα προκύψει η αναγκαιότητα εκπόνησης ειδικής μελέτης ελέγχου σεισμικής επάρκειας και ενίσχυση της γέφυρας.4.4ΠαραδείγματαΤα παραδείγματα αναφέρονται στις ακόλουθες γέφυρες: 1. Γέφυρα Κολοκυνθούς στην Αθήνα 2. Γέφυρα στη Χ.Θ. 1+569,21 αυτ/μου Αθηνών-Λαμίας τμήμα Κ. Θηβών – Υλίκη (Α.Δ. Οδού Π1) 3. Γέφυρα διασταύρωσης Κηφισού με Ιερά Οδό στην Αθήνα 4. Γέφυρα Καισαριανής – Περιφερειακός Υμηττού στην Αθήνα 5. Γέφυρα Χ.Θ. 8+193,60 αυτ/μου Αθηνών-Λαμίας (τμήμα Μπογιάτι – Μαλακάσα) 6α. Γέφυρες ανισόπεδου κόμβου Π. Ράλλη – Θηβών – Γρ. Λαμπράκη γέφυρα Νο2 στον Πειραιά 6β. Γέφυρες ανισόπεδου κόμβου Π. Ράλλη – Θηβών – Γρ. Λαμπράκη γέφυρα Νο3 7. Χαραδρογέφυρες νέας παράκαμψης Ρεθύμνου5. Παραδείγματα 5.1 Κρεμαστή γέφυρα Wheeling 5.1.1 Γενικές πληροφορίες - Περιγραφή Η ιστορική κρεμαστή γέφυρα Wheeling στον ποταμό Ohio είναι μια από τις 57 κρεμαστές γέφυρες μεγάλου ανοίγματος σε λειτουργία στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Η γέφυρα σχεδιάστηκε και κατασκευάστηκε το 1849 από τον Charles Ellet Jr., ο οποίος μπορεί δικαίως να θεωρείται ο πατέρας των σύγχρονων κρεμαστών γεφυρών της Αμερικής. Η κρεμαστή γέφυρα Wheeling είναι ιδιαίτερα σημαντική στην ανάπτυξη των καλωδιωτών κρεμαστών γεφυρών μεγάλου ανοίγματος. Όταν παραδόθηκε το 1849 ήταν η γέφυρα μεγαλύτερου ανοίγματος στον κόσμο. Κατά συνέπεια, είναι μια από τις σημαντικότερες προπολεμικές κατασκευές πολιτικού μηχανικού στην Αμερική. Παρά το γεγονός ότι η γέφυρα δεν σχεδιάστηκε για να φέρει τα σημερινά κινητά φορτία που προκύπτουν από την κυκλοφορία οχημάτων, η γέφυρα έχει χρησιμεύσει ως μία ζωτικής σημασίας σύνδεση στον ποταμό Ohio για σχεδόν ενάμιση αιώνα. Για να προστατευθεί αυτή η διεθνώς σημαντική γέφυρα και να διασφαλιστεί συγχρόνως η ασφάλεια του διακινούμενου Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 11κοινού, είναι απαραίτητο να γίνει κατανοητό το πώς η γέφυρα λειτουργεί υπό στατικά και δυναμικά φορτία. Πρόκειται για την πρώτη περιεκτική δομική ανάλυση που χρησιμοποιεί τα σύγχρονα λογισμικά υπολογιστών και τις επιτόπου μη καταστρεπτικές μετρήσεις στη γέφυρα. Η γέφυρα σχεδιάστηκε από τον Charles Ellet Jr., έναν κορυφαίο πολιτικό μηχανικό του δέκατου ένατου αιώνα. Η γέφυρα, όπως αρχικά κατασκευάστηκε, αποτελείτο από ένα ξύλινο κατάστρωμα κρεμαστό από καλώδια κατεργασμένου σιδήρου, τα οποία στη συνέχεια φέρονταν από τα κύρια καλώδια. Τα σχήματα 5.1 και 5.2 παρουσιάζουν τις όψεις της γέφυρας. Στο αρχικό σχέδιο υπήρχαν 12 ανεξάρτητα καλώδια. Το 1854, μόνο 4 έτη μετά από την ολοκλήρωσή της, το κατάστρωμα της γέφυρας καταστράφηκε και τα καλώδια μετατοπίστηκαν από έναν ανεμοστρόβιλο που πέρασε από την κοιλάδα του Ohio. Η γέφυρα ανακατασκευάστηκε γρήγορα υπό την επίβλεψη του Ellet. Η βάση της γέφυρας αποτελείται από τον ανατολικό και το δυτικό πύργο που έχουν κατασκευαστεί από λαξευτή λιθοδομή.Σχήμα 5.1: Όψη της γέφυρας WheelingΣχήμα 5.2: Μερική όψη της γέφυρας 12 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013Σχήμα 5.3: Κατασκευαστικές Λεπτομέρειες δικτυώματος5.1.2 Επιτόπου αξιολόγηση των αναπτυσσόμενων δυνάμεων των καλωδίων – Αναλύσεις - Συμπεράσματα Ο κύριος λόγος για την επιτόπου αξιολόγηση ήταν να μετρηθούν οι υπάρχουσες αξονικές δυνάμεις στα καλώδια με το όργανο μέτρησης αξονικών φορτίων που χρησιμοποιήθηκαν στη συνέχεια στην ανάλυση με πεπερασμένα στοιχεία. Με τη μέτρηση του πραγματικού φορτίου που φέρεται από τα καλώδια, οι δυνάμεις στα κύρια καλώδια υπολογίστηκαν χρησιμοποιώντας τις εξισώσεις ισορροπίας. Μετά τον υπολογισμό των δυνάμεων σε κάθε στοιχείο (μήκος μεταξύ δύο καλωδίων) του κύριου καλωδίου, εφαρμόστηκαν ως αρχικές δυνάμεις στο προσομοίωμα πεπερασμένων στοιχείων για να αντιπροσωπεύσουν τις δυνάμεις που αναπτύχθηκαν στο κύριο καλώδιο λόγω ίδιου βάρους. Η στατική ανάλυση έδειξε ότι οι παραμορφώσεις και οι τάσεις που προκαλούνται από τις σημερινές συνθήκες φόρτισης είναι μέσα στα επιτρεπόμενα όρια. Τα καλώδια φέρουν ένα σημαντικό ποσό φορτίου που είναι περίπου 10-15% συγκρινόμενο με των κύριων καλωδίων. Η δυσκαμψία που προσφέρεται από τη χαλύβδινη εσχάρα του καταστρώματος είναι αξιόλογη. Οι παράγοντες εκτίμησης έδειξαν ότι κανένα από τα δομικά μέλη δεν υπερφορτίζεται από το κινητό φορτίο. Η σεισμική ανάλυση έδειξε ότι η γέφυρα σε έναν σεισμό της έντασης κλίμακας V MMI με έναν μέγιστο συντελεστή επιτάχυνσης εδάφους Α = 0,06 θα παρουσιάσει μικρές βλάβες. Για Α = 0,15, αυτό αντιστοιχεί σε μια ένταση κλίμακας MMI VI, διάφορα μέλη της γέφυρας στον ανατολικό πύργο, δηλαδή δοκοί δαπέδων και διαγώνιοι σύνδεσμοι δαπέδων, θα Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 13αστοχήσουν. Για Α = 0,19, ένα μέγεθος έντασης σεισμού που αντιστοιχεί σε κλίμακα MMI VII, τα ίδια μέλη θα αναπτύξουν σοβαρές βλάβες που θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε τοπική αστοχία του καταστρώματος της γέφυρας. Τελικά, ακόμα και ένας σεισμός έντασης κλίμακας MMI VII δεν θα προκαλέσει βλάβες στα κύρια καλώδια που να αποτελούν απειλή για καταστροφική αστοχία της γέφυρας. Η ενίσχυση των δοκών-δαπέδων, των διαγώνιων συνδέσμων στον ανατολικό πύργο και των μελών του δικτυώματος στο μέσο του ανοίγματος θα μπορούσε να μετριάσει τις τοπικές βλάβες. Η μεθοδολογία θα μπορούσε να εφαρμοστεί σε ένα ευρύ φάσμα κρεμαστών γεφυρών.5.2 Σιδηροδρομική γέφυρα του 19ου αιώνα 5.2.1 Γενικές πληροφορίες - Περιγραφή Στο τέλος του 19ου αιώνα η ελληνική κυβέρνηση ανέπτυξε ένα σιδηροδρομικό δίκτυο στη νότια Ελλάδα. Δεδομένου ότι αυτή η περιοχή είναι κυρίως ορεινή, ένας μεγάλος αριθμός σιδηροδρομικών γεφυρών από χάλυβα με ανοίγματα από 10 έως 60 m κατασκευάστηκε κατά μήκος αυτού του δικτύου. Αυτός ο σχεδιασμός και η κατασκευή άρχισαν το 1890 σύμφωνα με τους γαλλικούς κανονισμούς και με τη συνεργασία μίας γαλλικής εταιρίας. Επιλεκτική ενίσχυση και αντικατάσταση των μελών, πραγματοποιήθηκαν το 1944 και κυρίως το 1963 προκειμένου να αντεπεξέλθουν στα αυξημένα φορτία κυκλοφορίας [3].Σχήμα 5.4: Γενική όψη της μεταλλικής γέφυραςΣτο Σχήμα 5.4, φαίνεται μία γέφυρα η οποία μελετήθηκε. Είναι επτά ανοιγμάτων, συμμετρική με τα έξι ανοίγματα κατασκευασμένα από τοιχοποιία, ενώ το κεντρικό άνοιγμα αποτελείται από ένα επίμηκες δικτύωμα από χάλυβα μήκους 51,60 m. Όπως φαίνεται στο Σχήμα 5.5, η κύρια δοκός δικτυώματος αποτελείται από συνδυασμένες πλάκες και 14 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013τμήματα μορφής L. Στην άνω παρειά, τα κύρια δικτυώματα συνδέονται με το οριζόντιο σύστημα στήριξης και τις διαμήκεις δευτερεύουσες δοκούς.Σχήμα 5.5: Κύρια δοκός δικτυώματος και αντιπροσωπευτική τομή5.2.2 Επιτόπιες και εργαστηριακές δοκιμές Ως μέρος αυτής της έρευνας πραγματοποιήθηκαν εκτενείς επιτόπου δοκιμές, εργαστηριακές δοκιμές και αναλυτική εργασία για να αξιολογηθεί η κατάσταση του φορέα και να προταθούν ενδεχόμενες ενισχύσεις, μια διαδικασία που εφαρμόστηκε επιτυχώς για να αξιολογήσει την κατάσταση διάφορων γεφυρών.Οι επιτόπου μετρήσεις των μεγεθών των μελών, των συνδέσεων και των βάθρων στήριξης επιβεβαίωσαν το γεγονός ότι τα υπάρχοντα σχέδια είχαν εφαρμοστεί και μόνο μερικές ασήμαντες παραλλαγές παρατηρήθηκαν. Οι επιτόπου μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν χρησιμοποιώντας συρμό. Στη γέφυρα τοποθετήθηκαν ηλεκτρομηκυνσιόμετρα σε επιλεγμένες θέσεις για να μετρηθούν οι τάσεις. Το Σχήμα 5.6 Φi ( i = 1 έως 8 ) δείχνει τη θέση του πρώτου άξονα του συρμού. Κατά τη διάρκεια της επιτόπου δοκιμής, οι οριζόντιες κατά μήκος των διαμήκων και εγκάρσιων αξόνων καθώς επίσης και οι κατακόρυφες δονήσεις καταγράφηκαν με επιταχυνσιόμετρα με Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 15ευαισθησία 10 V/g τοποθετημένα κοντά στο μέσο του ανοίγματος της γέφυρας. Προκειμένου να μετρηθεί η ελεύθερη δόνηση, οι επιταχύνσεις καταγράφηκαν αφότου είχε διασχίσει τη γέφυρα ο συρμός. Τάσεις καταγράφηκαν επίσης για συρμούς που διέσχισαν τη γέφυρα προκειμένου να αξιολογηθεί η συμπεριφορά του φορέα για τους συρμούς που χρησιμοποιούνται σήμερα. Αυτές οι μετρήσεις πραγματοποιήθηκαν δύο φορές: μία φορά για κάθε κατεύθυνση του κινούμενου συρμού. Η ταχύτητα του συρμού καθώς επίσης και των τακτικών συρμών μετρήθηκαν με γεώφωνα με ευαισθησία 28,8 V/m/s. Επιπλέον, οι κατακόρυφες μετατοπίσεις κοντά στον μέσο του ανοίγματος μετρήθηκαν μηχανικά με κατάλληλη συσκευή. Οι ιδιοπερίοδοι εξάγονται από καταγραφές κατά τη διάρκεια της ελεύθερης δόνησης στην κάθετη κατεύθυνση. Οι εργαστηριακές δοκιμές, όπως οι δοκιμές έντασης, η χημική ανάλυση και οι δοκιμές κόπωσης, πραγματοποιήθηκαν επίσης στα δείγματα που εξήχθησαν από τα αντιπροσωπευτικά μέλη που είναι επιρρεπή σε κόπωση. Συγκεκριμένα, τα δείγματα εξήχθησαν από τους κορμούς της άνω και κάτω παρειάς της κύριας δοκού και από τον κορμό των εγκάρσιων δοκών, και τα μέλη αποκαταστάθηκαν πλήρως με τις ηλωμένες πλάκες όπως φαίνεται στο Σχήμα 5.8. Προκειμένου να εκτιμηθεί η δυναμική προσαύξηση, ο ίδιος συρμός διήλθε τη γέφυρα με τρεις διαφορετικές ταχύτητες, δηλαδή 10 km/h, 30 km/h και 50 km/h. Οι καταγραφές για τους κανονικούς συρμούς συλλέχθηκαν για ταχύτητα 10 km/h, περιορισμένη από το ορίου ταχύτητας για τις επιτόπου μετρήσεις. Τα δείγματα χρησιμοποιήθηκαν επίσης για να πραγματοποιηθούν δοκιμές κόπωσης. Η αντοχή σε κόπωση μπορεί να ταξινομηθεί τουλάχιστον σε κατηγορία 112. 16 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013Σχήμα 5.6: Σύνδεση συστήματος στήριξης στην κάτω παρειάΣχήμα 5.7: Θέσεις της μηχανής [Φi] και θέσεις των ηλεκτρομηκυνσιομέτρων Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 17Σχήμα 5.8: Λεπτομέρειες από τις θέσεις των εξαγόμενων τμημάτων5.2.3 Βαθμονόμηση του αναλυτικού προσομοιώματος – Ανάλυση του φορέα Η γέφυρα προσομοιώνεται με τρισδιάστατα (3-D) στοιχεία δοκών. Παρόλο που το δομικό σύστημα είναι δικτύωμα, όλοι οι κόμβοι του προσομοιώματος διαμορφώνονται ως άκαμπτες συνδέσεις. Μία χαρακτηριστική σύνδεση των ορθοστατών, των διαγώνιων συνδέσμων και της άνω δοκού του δικτυώματος που δικαιολογεί την προσομοίωση άκαμπτου κόμβου παρουσιάζεται στο Σχήμα 5.8. Κατά συνέπεια, καμπτικές ροπές μεταφέρονται μέσω των κόμβων και αποδεικνύονται ενδιαφέρουσες μόνο για τις άνω και κάτω δοκούς των δικτυωμάτων καθώς επίσης και για τις δοκούς του καταστρώματος. Στις κύριες δοκούς, οι καμπτικές ροπές που αναπτύσσονται στους ορθοστάτες και τους διαγώνιους συνδέσμους είναι αμελητέες. Η αξιοπιστία του προσομοιώματος επιβεβαιώθηκε με τις επί τόπου μετρήσεις στο φορέα. Υπολογισμοί κόπωσης εκτελέσθηκαν χρησιμοποιώντας μια ιστορία φορτίσεων και μελλοντικές φορτίσεις που δόθηκαν από τον ΟΣΕ. Όσον αφορά στην αντοχή σε κόπωση των διάφορων τμημάτων της γέφυρας μετά από την προτεινόμενη ενίσχυση των μελών εφαρμόστηκε το κριτήριο Miner-Palgrem. 18 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 20135.2.3 ΣυμπεράσματαΒάσει της πειραματικής και αναλυτικής διαδικασίας, τα τελικά αποτελέσματα και τα συμπεράσματα για την υπό εξέταση γέφυρα είναι τα ακόλουθα: • Η υπάρχουσα γεωμετρία και οι διαστάσεις της γέφυρας ήταν σε σχεδόν πλήρη συμφωνία με εκείνες που περιλαμβάνονται στα αρχικά σχέδια. Εντούτοις, μερικές μικρές διαφορές που εντοπίστηκαν ελήφθησαν υπόψη στην ανάλυση.• Η ανάλυση και ο σχεδιασμός για τους νέους τύπους συρμών έδειξανότι απαιτείται ενίσχυση σε διάφορα στοιχεία της γέφυρας, πρωτίστως στις κάτω παρειές και στο εγκάρσιο σύστημα στήριξης. • Η διακοπή της κυκλοφορίας κατά τη διάρκεια των εργασιών ενίσχυσης στη γέφυρα δεν θεωρείται εμπόδιο επειδή τα μέλη που χρειάζονται ενίσχυση δεν συνδέονται άμεσα με τις σιδηροτροχιές. • Η σχετικά καλή κατάσταση της γέφυρας αποδίδεται πρωτίστως στις συστηματικές και περιοδικές επιθεωρήσεις και στη συντήρηση. Τελικά, η γέφυρα μπορεί να συνεχίσει να χρησιμοποιείται και με την προτεινόμενη ενίσχυση να ικανοποιήσει με ασφάλεια τις μελλοντικές ανάγκες του ΟΣΕ.Ιστορική χαλύβδινη δικτυωτή γέφυρα στο σιδηροδρομικό δίκτυο Πελοποννήσου 5.3.1 Γενικές πληροφορίες - Περιγραφή 5.3Παρόμοια διαδικασία αξιολόγησης της υφιστάμενης κατάστασης και της μελέτης ενίσχυσης ακολουθείται για μία χαρακτηριστική δικτυωτή γέφυρα από χάλυβα του ίδιου δικτύου σιδηροδρόμων με την προηγούμενη περίπτωση. Η υπό εξέταση γέφυρα δύο ανοιγμάτων (βλέπε Σχήμα 5.9) αποτελείται από μία συμμετρική δομή εκατέρωθεν του μεσοβάθρου συνολικού μήκους 42,40 m. Μια αντιπροσωπευτική σύνδεση του οριζόντιου συστήματος στήριξης στην κάτω παρειά παρουσιάζεται στο Σχήμα 5.10. Το δικτυωτό εποικοδόμημα 20 ανοιγμάτων στηρίζεται σε δύο ογκώδη μεσόβαθρα από άοπλη τοιχοποιία και σε δύο απλά κυλιόμενα ακρόβαθρα (Σχήμα 5.115). Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 19Σχήμα 5.9: Γενική όψη της μεταλλικής γέφυραςΣχήμα 5.10: Σύνδεση του συστήματος στήριξης στην κάτω παρειάΣχήμα 5.11: Κυλιόμενη στήριξη ακροβάθρου5.3.2 Επιτόπου και εργαστηριακές δοκιμές – Αναλύσεις – Συμπεράσματα Εκτεταμένες εργαστηριακές και επιτόπου δοκιμές, καθώς επίσης και αναλυτική εργασία πραγματοποιήθηκαν για να αξιολογηθεί η κατάσταση της χαλύβδινης γέφυρας και να προταθεί ένα σχέδιο ενίσχυσης. Οι επιτόπου και οι εργαστηριακές δοκιμές και μετρήσεις, καθώς και οι αναλύσεις που 20 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013πραγματοποιήθηκαν είναι παρόμοιες με αυτές του προηγούμενου παραδείγματος. Τα σημαντικότερα συμπεράσματα που εξήχθησαν από τη μελέτη είναι: • Οι υπολογισμοί ανάλυσης και σχεδιασμού για τους νέους τύπους συρμών που προσδιορίστηκαν από τον ιδιοκτήτη έδειξαν ότι το κύριο δικτύωμα μπορεί να φέρει τα νέα φορτία, ενώ ενίσχυση απαιτείται μόνο στις εγκάρσιες δευτερεύουσες δοκούς.5.4 Γέφυρα Στυμφαλίας 5.4.1 Γενικές πληροφορίες - Περιγραφή Το κατάστρωμα της γέφυρας αποτελείται από τρία όμοια και ανεξάρτητα αμφιέρειστα τμήματα. Ειδικότερα, κάθε τμήμα αποτελείται από τέσσερις κύριες δοκούς και τέσσερις δευτερεύουσες που το χωρίζουν σε εννέα φατνώματα. Η στήριξη του καταστρώματος εξασφαλίζεται από δύο ακρόβαθρα και δύο κεντρικά βάθρα (Σχήμα 5.13). Η γέφυρα έχει κατασκευαστεί από οπλισμένο σκυρόδεμα. Η ηλικία της γέφυρας εκτιμάται ότι είναι της τάξης των πενήντα ετών. Σε διάφορα σημεία εντοπίστηκαν τοπικές βλάβες σκυροδέματος και ο οπλισμός βρέθηκε κατά τόπους σημαντικά διαβρωμένος.Σχήμα 5.12: Γενική όψη γέφυρας Στυμφαλίας Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 21Σχήμα 5.13: Αρμός μεταξύ τμημάτων της γέφυρας. Στέψη κεντρικού βάθρου.Σχήμα 5.14: Διάβρωση των χαλύβδινων οπλισμών 22 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 20135.4.2 Επιτόπου δοκιμές Πραγματοποιήθηκαν επιτόπου δοκιμές με έμμεσες μεθόδους για να διερευνηθεί το σκυρόδεμα και ο οπλισμός του φορέα, όπως η κρουσιμέτρηση, ο εξολκέας και οι υπέρηχοι. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της εφαρμογής των παραπάνω μεθόδων η μέση αντοχή του σκυροδέματος εκτιμήθηκε ότι προσεγγίζει αυτή της κατηγορίας σκυροδέματος C30/37, με σχετική ομοιομορφία αποτελεσμάτων. Συνολική μέση θλιπτική αντοχή σκυροδέματος κατασκευής: 316,50 kp/cm2. Προσδιορίστηκε ότι το βάθος ενανθράκωσης του σκυροδέματος είναι μεγαλύτερο από το πάχος επικάλυψης των οπλισμών στα περισσότερα στοιχεία που ελέγχθηκαν, όπου είναι ίσο προς 30 – 60 mm και διαπιστώθηκε ο οπλισμός του φορέα.5.4.3 Προσομοίωμα ανάλυση και αποτελέσματα Για την αξιολόγηση της συμπεριφοράς του φορέα μορφώθηκε προσομοίωμα εσχάρας δοκών ανά φάτνωμα (Σχήμα 5.15).Σχήμα 5.15: Γενική όψη μοντέλου γέφυρας ΣτυμφαλίαςΑπό την ανάλυση προέκυψε ανεπάρκεια των δοκών της γέφυρας σε κάμψη και διάτμηση και προτάθηκε η ενίσχυσή τους με ελάσματα και υφάσματα ινοπλισμένων πολυμερών. Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 235.5Ιστορική σκεπαστή γέφυρα Barrackville Bridge5.5.1 Γενικές πληροφορίες - ΠεριγραφήΔύο σημαντικές προπολεμικές γέφυρες με τοξωτά δικτυώματα που παραμένουν στη West Virginia είναι η σκεπαστή γέφυρα Philippi Bridge (που κατασκευάστηκε το 1852) και η Barrackville Bridge (που ολοκληρώθηκε ένα χρόνο αργότερα) [6]. Το άνοιγμα της ξύλινης γέφυρας είναι 40,28 m μετρημένο από κέντρο σε κέντρο των βάθρων και το πλάτος της είναι 5,0 m (Βλέπε Σχήμα 5.16). Το δικτύωμα της οροφής αποτελείται από μια σειρά εγκάρσιων μελών που φθάνουν από τους ορθοστάτες της μίας πλευράς του δικτυώματος στην άλλη. Μεταξύ κάθε ενός από αυτά τα μέλη είναι μια κάθετη ενίσχυση που αγκυρώνεται με ξύλινους γόμφους και σφήνες (Βλέπε Σχήμα 5.17).Σχήμα 5.16: Γέφυρα Barrackville BridgeΣχήμα 5.17: Λεπτομέρεια συναρμογής τόξου ορθοστάτη στην κάτω παρειά 24 Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 20135.5.2 Προσομοίωμα – Ανάλυση – Αποτελέσματα Για να ελεγχθεί ο φορέας πραγματοποιήθηκε σειρά ελέγχων, όπως, μετρήσεις μικροδονήσεων, πυρηνοληψίες με αντίστοιχες εργαστηριακές δοκιμές, καθώς και δοκιμές με υπερήχους. Η δοκιμή με υπέρηχους είναι πιο διαπεραστική και έχει υψηλή ευαισθησία για την ανίχνευση βλαβών βαθιά μέσα στο δοκίμιο, ακόμη και για εξαιρετικά μικρές ρωγμές. Η δοκιμή με υπέρηχους πραγματοποιήθηκε στους ξύλινους κόμβους της γέφυρας για να αξιολογήσει την ακεραιότητά τους. Οι δοκιμές αποκάλυψαν ότι τα μέλη είχαν βλαφθεί σοβαρά στους κόμβους των κάτω παρειών. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι περίπου το 50% των κόμβων ήταν δομικά ανεπαρκείς. Οι αναλύσεις έδειξαν ότι δύναται μετά από κατάλληλες επεμβάσεις στους κόμβους των κάτω παρειών των δικτυωμάτων, να αναλάβει σύγχρονα οδικά φορτία, συμπεριλαμβανομένων και των σεισμικών. Ε.Ε.ΜΕ.Γ. – ημερίδα Αθήνας 2013 256.Βιβλιογραφία1. Κ.Σπυράκος, Ε νί σ χ υ σ η Κ α τ α σ κ ε υ ώ ν γ ι α Σ ει σ μ ι κ ά Φ ο ρ τί α , 2004, Έκδοση Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας, Αθήνα, Κεφ. 8. 2. Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., Ο.Α.Σ.Π., Ανάπτυξη Μ ε θ ο δ ο λο γ ί α ς Π ρ ο σ ε ι σ μ ι κ ο ύ Ε λ έ γ χ ου Υ φ ι σ τ ά μ ε νω ν Τ ύ πων Γ ε φ υ ρώ ν κ α ι Δ ι α τ ύ π ω σ η Ε ν δ ει κ τι κώ ν Π ρ ο τ ά σ ε ω ν Αν α β ά θ μ ι σ η ς το υ Ε π ί π ε δ ο υ Α σ φ α λ εί α ς το υ ς , 2004, Αθήνα. 3. C.C.Spyrakos, E.Kemp, and R.Venkatareddy, V a l i d at ed A n a l y s i s of Wh e e l i ng S u s p e ns i o n Br i d ge , 1999, ASCE Journal of Bridge Engineering, Vol.4, No.1, pp. 1-7. 4. J.Ermopoulos and C.C.Spyrakos, “V a l i d a t e d A n a l y s i s a n d S t r e ng t he n i n g of a 19 t h C en t ur y R ai l w a y B r i d g e” , 2006, Engineering Structures Journal, Vol. 28, pp. 783-792. 5. C.C.Spyrakos, J.Ermopoulos and I.Raftoyannnis, C on d i t i on A s s e s s m e n t a n d R et r of i t o f a Hi s t o r i c S t ee l - T r u ss R a i l w ay B r i d ge , 2004, J. Constructional Steel Research, Vol. 60, No 8, pp.1113-1225. 6. C.C.Spyrakos, E.Kemp and R.Venkatareddy, S ei s m i c S t u dy o f a H i s t o r i c C o ve r e d B r i d g e , Engineering Structures, 1999, Vol. 21, pp. 877-882.
Εισάγετε το όνομά σας. *
Εισάγετε το e-mail σας. *
Μήνυμα
Κάντε ένα σχόλιο για το άρθρο. Το μήνυμα σχολίου σας θα δημοσιοποιηθεί μετά από έγκριση από την αρμόδια Επιτροπή.
*

Σφάλμα

Εισάγετε το όνομά σας.

Σφάλμα

Εισάγετε το e-mail σας.

Σφάλμα

Εισάγετε μήνυμα σχολίου.

Σφάλμα

Προέκυψε ένα λάθος κατά την αποστολή του σχολίου σας, παρακαλώ δοκιμάστε ξανά αργότερα.

Μήνυμα

Το μήνυμα σχολίου απεστάλη επιτυχώς. Θα δημοσιευτεί το συντομότερο δυνατό μετά την έγκριση του από την αρμόδια Επιτροπή.